Search This Blog

Sunday, 29 March, 2015

అవ్యక్తం

                     

                   రాజమండ్రికి గంట ఆలస్యంగా వచ్చిన గోదావరి ఎక్సు ప్రెస్ ని యాభై నిముషాల ఆలస్యంగా స్టేషన్ కి చేరిన నేను క్యాచ్ చెయ్యగలిగాను ... అంత లేట్ అయ్యాక కూడా ఏ ఆశతో స్టేషన్ కి వచ్చాననేగా మీ డౌట్ ... ఒక్కోసారంతే అలా కలిసోచ్చేస్తాయి ... వెయ్యి రూపాయలు బొక్క పడకుండా ట్రైన్ దొరికినందుకు కొంచెం ఆనందంగానూ .. ప్రొద్దున్నే ఆఫీస్ అని తలచుకోగానే  కొంచెం నీరసంగానూ అనిపించింది .... నా సీట్ చూసుకొని సెటిల్ అయిపోయి కిటికీ లో నుండి వెనక్కి వెళ్తున్న చెట్లని చూస్తూ ముందుకెళ్తున్న  జీవితం గురుంచి ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను ....


                       నా ముందు సీట్లో కూర్చున్న అమ్మాయి చేతన్ భగత్ రాసిన "half girlfriend" చదువుతుంది. గర్ల్ ఫ్రెండ్ అనే పదం చూడగానే నా మనసు ఆకాంక్ష గురుంచి ఆలోచించసాగింది.... అసలు తనని నేనెలా మరచిపోగలను ... నా మనసుకు సాధ్యమేనా అది... ఇన్నేళ్ళు గడచినా తన ఊహ నా మనసులో ప్రతి రోజూ మెదుల్తూనే ఉంది ....
"హలో ..." అన్న ఆ అమ్మాయి మాటతో ఊహల్లోంచి రైల్లోకి వచ్చాను  ....
ఏమిటన్నట్లు ఆమె వైపు చూసాను .. అప్పుడర్థమైంది నేను ఆకాంక్ష గురుంచే ఆలోచిస్తూ ఆ పుస్తకం వైపే చూస్తున్నానని ... అది ఆమె తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటుందేమో అని వెంటనే  "సారీ .." అన్నాను ..
"అయ్యో సారి ఎందుకండీ ... మీరు బుక్ వైపు చూస్తున్నారు గానీ నా వైపు కాదుగా .. అంటే నాకన్నా బుక్కే బాగుందనమాట " అంది మెల్లిగా నవ్వుతూ ..
ఈ అమ్మాయిలు  ఎక్కడికెళ్ళినా ఈ అందం కంపేరిజన్ మాత్రం వదలరు ... మరీ బుక్కుతో కూడానా ...  "అది ఎదో ఆలోచిస్తూ ...." అన్నాను నేను కూడా మెల్లిగా నవ్వేస్తూ ...
"మీరు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీరా ..." అంది ఆ పిల్ల వెంటనే ..
"అవును... ఎందుకలా అడిగారు .." అన్నాను అర్థంకాక ..
"మీ సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్లు అంతా ఆబ్సెంట్  మైండెడ్  ప్రొఫెసెర్స్  లా ఏదో ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూనే ఉంటారులెండి ... ఎమాలోచిస్తారు అంతగా ... ఆఫీస్ లో రాయబోయే కోడ్ గురించా లేక క్యాబ్ లో ఎక్కే అమ్మాయి గురించా లేక అప్రైసల్ రేటింగ్ గురించా ..." అందాపిల్ల కళ్ళు గుడ్రంగా తిప్పుతూ ... అబ్బో ఈ పిల్ల పెద్ద జిడ్డులా ఉందే  అనుకుంటూ  .."అబ్బే అదేం  లేదండీ ..."అన్నాను ఆ టాపిక్ కట్ చేస్తూ "మీరు ఏం  చేస్తుంటారు " అడిగాను ఆమెని ... ఇక స్టార్ట్ చేసింది నాన్ స్టాప్ ఎక్స్ప్రెస్  లా ....
"నా పేరు పల్లవి... MBBS అయిపొయింది ... ఇప్పుడు హౌస్ సర్జన్ గా చేస్తున్నాను ... హైదరాబాద్ లో నారాయణగూడలో  వర్కింగ్ ఉమెన్స్ హాస్టల్ లో ఉంటున్నాను .. మా నేటివ్ కర్నూల్ ... మా నాన్న గారు రేటైర్డ్ ప్రభుత్వోద్యోగి .. అమ్మ హొమ్ మేకర్ ... చెల్లి బీ టెక్ ... అన్నయ్య మీలాగే ఐ.టీ  ఎంప్లాయ్ .. వాడు కూడా మీలాగే ఎప్పుడూ ఏదో ఆలోచిస్తూనే ఉంటాడు ... ఇక పోతే మా ఇంటి పక్కన ఆంటీ ..." అంటూ ఆ పిల్ల హౌరా ఎక్ష్ప్రెస్స్ లా దూసుకుపోతుంటే ఇక లాభం లేదు చైన్  లగాల్సిందే అనుకోని వెంటనే నేను అందుకుంటూ .."ఆ ... ఆ ... మీరు ఇలా టూ మచ్ ఇన్ఫర్మేషన్  ఇచ్చేసారనుకోండి వేరే అబ్బాయి అయితే రేపటి నుండి మీ హాస్టల్ ముందే నిల్చొని రోజూ మీకు బీట్ వేస్తాడు జాగ్రత్త .." అన్నాను మెల్లిగా నవ్వుతూ ...
"అబ్బో ... మరి మీరు మాత్రం బీట్ వెయ్యరని ఏంటి గ్యారంటీ ..." అంది కళ్లెగరేస్తూ ..
"నాకు ఆ చాన్స్ లేదులెండి ... నాకు పెళ్ళైపోయింది ..."
"గ్రేట్ ... మీ ఆవిడ ఏం  చేస్తుంటారు ..."
"తను బ్యాంక్ ఎంప్లాయ్ ... ప్రస్తుతం పిల్లల్ని కనే ప్రోగ్రాం మీద వాళ్ళ అమ్మ వాళ్ళింట్లో ఉంది ..."
"వావ్  ఆల్ ది బెస్ట్ ....  మీరు బుక్స్ చదువుతారా ..."
"లెదు... రాస్తాను ..."
"వావ్ అవునా.. " అంది కళ్ళింత చేస్తూ ... ఈ అమ్మాయికి ప్రతిదీ విచిత్రమేనేమో  అనుకోని "అవును .." అన్నాను
"ఎలాంటి బుక్స్ రాస్తారు ..."
"లవ్ స్టోరీస్ .." అన్నాను మరొక 'వావ్' ఎక్ష్పెక్ట్  చేస్తూ .. ఆ పిల్ల నన్ను నిరాశ పరచలేదు ... "వావ్ ఐ లవ్ లవ్-స్టోరీస్ అంది ..."
"హం ... ఐ కెన్  సి దట్ .." అన్నాను ఆమె చేతుల్లో ఉన్న చేతన్ భగత్ నవల  వైపు చూస్తూ  ...
"నేను మీకొక మంచి లవ్ స్టోరీ చెప్పనా ... నేను MBBS ఫస్ట్ ఇయర్ లో ఉండగా నా రూమ్మేట్ ది .." అంది 
నేను ఆగమన్నా ఆగేలా లేవుగా కానివ్వు అనుకుంటూ "చెప్పండి .." అన్నాను 
"నేను MBBS ఫస్ట్ ఇయర్ లో ఉండగా హాస్టల్ లో నా రూమ్మేట్ తను... తను కూడా మీ ఇ.టీ  జాబే ...  అసలు ఎంత చక్కగా ఉంటుందంటే, నేనే అబ్బాయినైతే అస్సలు వదిలే వాడ్ని కాదు ... తను రిచ్ అయినా చాలా సింపుల్ గా ఉండేది .... చాలా వెల్  మానెర్డ్ ...  అసలు అలాంటి అమ్మాయి అంత పీకల లోతు ప్రేమలో పడిపోతుంది అని నేను అస్సలు ఊహించలేదు.. విశేషం ఏంటో తెల్సా అంత అందమైన అమ్మాయిది కూడా వన్ సైడ్ లవ్ .."
అప్పటిదాకా ఏదో పరధ్యానంగా వింటున్న నేను తలెత్తి ఆమె వైపు చూసి "వన్ సైడా ??.."అన్నాను 
"అవును ..."
"అమ్మాయిలకు కూడా వన్ సైడ్ లవ్ స్టోరీస్ ఉంటాయా ... " అన్నాను ఆశ్చయపోతూ ... ఇంకోవైపు నా వన్ సైడ్ లవ్ తలచుకుంటూ ....  
"అంటే ఈ అమ్మాయి తను ప్రేమించిన విషయం  ఆ అబ్బాయికి చెప్పలేదు ... జస్ట్ ఆ అబ్బాయిని  రోజూ చూస్తూ ఆనందించేది ... ఆ విషయాలన్నీ రాత్రి మాకు చెప్పి ఎంత హ్యాపీగా ఫీల్ అయ్యేదో ... ప్రేమించిన విషయం ఆ అబ్బాయికి చెప్పెయ్యొచ్చు కదా అంటే .. దానికి ఇంకా టైం ఉంది .. అతనే తనని తానుగా నాకు ప్రపోస్ చెయ్యలి.. అప్పటిదాకా ఆగుతాను అనేది ...  "
చిన్న షాక్ కొట్టినట్లు అయ్యింది నాకు ... ఏంటి ఈ స్టోరీ అచ్చం నా లవ్ స్టోరీ కి రివర్స్ లా ఉంది ... అంటే ఆ అమ్మాయి ప్లేస్ లో నేను ఉంటే , అది నా లవ్ స్టోరీ అవుతుంది ... 
"ఆ తరువాత ..." అన్నాను నేను కొంచెం ఇంటరెస్టింగ్ గా ... 
"ఏముంది అలా చాలా కాలం గడిచింది ... ఒక రోజు ఆ అబ్బాయి తనని చూసి నవ్వాడు అని వచ్చి మా అందరికీ పెద్ద పార్టీ కూడా ఇచ్చింది ... జస్ట్ చూసి నవ్వితేనే ఇంత సంబర పడిపోతుందే, ఇక ఆ అబ్బాయి ఈ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాను అని చెప్తే ... అసలు భూమ్మీద నిలుస్తుందా ... ఆ అబ్బాయిని తన ప్రేమతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసెయ్యదూ అనిపించింది ... అంత ప్రేమని పొందడం కూడా అదృష్టమే కదా ... "
"మరి ఏమైంది?" అడిగాను ఆత్రంగా 
"ఒక రోజు చాలా సంతోషంగా వచ్చింది ... నా లవ్ సక్సెస్స్ అనుకుంటూ ... మేమంతా ఏమైంది అని అడిగాము ... తనేమో జస్ట్ రేపటి దాకా ఆగండి .. రేపు సాయంత్రం మొత్తం చెప్తాను అని చెప్పింది ... మీకు పెద్ద ట్రీట్ కూడా ఇస్తాను అంది .. "
"మరి ఏమైంది?"
"హ్మ్మ్ ... తనని అదే చివరి సారి చూడటం ... ఆ తర్వాత రోజు హాస్టల్ కి వచ్చేసరికి తను లేదు..., వెకేట్ చేసి వెళ్ళిపోయింది ... వార్డెన్ ని అడిగితే, ఏదో ఫ్యామిలీ ఎమర్జన్సీ అని చెప్పి లగేజ్ మొత్తం ప్యాక్ చేసుకొని వెళ్ళిపోయిందట ..."
"అవునా ... మరి తన గురుంచి తర్వాత ఏమైనా తెల్సిందా ..."
"హా ... చాలా నెలల తర్వాత వాళ్ళ ఊరికి  వెళ్ళాము ఏమైందో తెల్సుకుందామని ... బట్ తనకి పెళ్ళైపోయి అమెరికా లో ఉంటుందని చెప్పారు ..."
"ఓహ్ ... హుమ్మ్ ... " అని ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు వదిలాను 
"మీకు కూడా లవ్ స్టోరీ ఉండే ఉండాలి ... ప్లీజ్ నాకు చెప్పారూ ..." అంది 
"చెప్పడానికి ఏమీ లేదు ... నాది కూడా వన్ సైడ్ లవ్ ... ఆ అమ్మాయిని చూసేవాడ్ని కాని చెప్పే ధైర్యం లేదు ... అలా చివరికి ఆ అమ్మాయిని పోగొట్టుకున్నాను ... కానీ ప్రేమ మాత్రం అలాగే ఉంది ..."
"ఓహో ... లవ్ లో ఫెయిల్ అయిన వాళ్ళందరూ కవులు అవుతారని ఎవరో  చెప్పా రు... నిజమే అనమాట.." అంది నవ్వేస్తూ .. నేను కూడా ఆమె నవ్వుతో చిన్న నవ్వు కలిపాను .... 

    ***************

ఉదయం ఆరు దాటింది లేచేసరికి .. ట్రైన్ అప్పటికే సికింద్రాబాద్ స్టేషన్ లో ఆగి ఉంది ... కళ్ళు నులుముకొని బద్దకంగా వళ్ళు  విరుచుకుంటూ బెర్త్ దిగి నా బ్యాగ్ తీసుకున్నాను ... కింద బెర్త్ లో రాత్రి మాట్లాడిన అమ్మాయి లేదు ... బహుశా దిగి వెళ్లిపోయిందేమో ... నేను నా బాగ్ తీసుకొని వెళ్ళిపోబోతుండగా గమనించాను ఆ డైరీని ... నా బెర్త్ లో నే ఉంది ఆ డైరీ ... ఆ డైరీ క్రింద ఒక పేపర్ ఉంది .. ఆ పేపర్ తీసి చదివాను "సారీ అండి... మీకు బాయ్ చెప్పకుండానే దిగిపోతున్నా .. అందుకే ఆ స్లిప్ ... ఈ డైరీ నేను రాత్రి మీకు లవ్ స్టోరీ చెప్పిన అమ్మాయిది ... తన లవ్ ఫీలింగ్స్ అన్ని ఇందులో రాసుకుంది ... తానిప్పుడు ఎక్కడుందో తెలెదు.. సో ఈ డైరీ మీ నవలకి ఏమైనా పనికి వస్తుందేమో చూడండి ... ఎంతైనా రియల్ ఎమోషన్స్ కదా ... నాకు ఈ డైరీలో తను రాసుకున్న ఫీలింగ్స్ చాలా బాగా నచ్చాయి అందుకే క్యారీ చేస్తాను ఎప్పుడూ (సారీ డైరీ చదవడం తప్పే ... మీకు తప్పనిపిస్తే చదవకండి ... ఈ క్రింద రాసిన నా అడ్రెస్స్ కి ఈ డైరీ ని మెయిల్ చేసెయ్యండి ... ) ఉంటాను ...బాయ్ ...."

నేను ఆ డైరీ నా బ్యాగ్ లో వేసుకొని ఇంటికి చేరుకున్నాను .... 
ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి వెళ్ళాలనిపించకపోయినా తప్పక ఆఫీస్ కి వెళ్లి మళ్ళీ ఇంటికి వచ్చేసరికి రాత్రి ఎనిమిది అయ్యింది.. 
ఐస్ క్యూబ్స్ వేసిన గ్లాస్ లో కొంచెం విస్కీ వంపుకొని సిప్ చేస్తూ వీల్ చైర్ లో అలా రిలాక్స్ అవుతూ ఏదో ఆలోచిస్తున్న నాకు సడన్ గా నిన్న రాత్రి ట్రైన్ లో ఆ అమ్మాయి ఇచ్చిన డైరీ గుర్తుకొచ్చింది ... 

వెంటనే బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసి ... డైరీ తీసి మొదటి పేజీ ఓపెన్ చేసిన నేను ఒక్కసారిగా స్థాణువు అయిపోయాను ... గుండె వేగం హెచ్చించింది ఆ పదాలు చదవగానె... 



"నా ఆశా నవ్వే ... ఆకాంక్షా నువ్వె... ఈ ఆకాంక్ష నీదె... 
నా మదిలో మెదిలే ఎన్నో అనుభూతుల రూపం నువ్వే ... 
నా ఊహల ఊసుల ఉనికి నువ్వే ... నా ఆశల పల్లకి మోసే సైన్యం నువ్వే ...  

ఇంకెన్ని రోజులు నీకోసం ఈ విరహం ... నా మనసు పరదా తొలగించాను .... నీ మసుతో నన్ను చూసి నీ ప్రేమని కానుక ఇస్తావా ... "

"ఆ.... కాం ... క్ష ...."నా పెదాలు అదురుతున్నాయి  ... నా చెయ్యి ఆ డైరీ లోపలి పేజిలో ఉన్న ఆకాంక్ష ఫోటో మీద కదులుతుంది ... 


                                                          ---- Rest of the story is the second and final part.
                                                                            Yours - Ramakrishna Reddy Kotla













Wednesday, 9 March, 2011

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 5



***************Kittigadu is BACK******************




"నిజంగా నమ్మలేకపోతున్నా ... I just can't believe it that you are here!!" అన్నాడు కిట్టూ సుస్మీతో కలిసి క్యాంటీన్ లో కాఫీ తాగుతూ ....
"నాకూ వింతగానే ఉంది మిమ్మల్ని ఇక్కడ కలవడం ... ఇన్నాళ్ళ తరువాత మళ్ళీ మిమ్మల్ని చూడటం హ్యాపీగా ఉంది .." అంది కాఫీ సిప్ చేస్తూ ...
"నాకు కూడా ... " అంటూ ఆమెనే గమనిస్తున్నాడు ... రెండేళ్లలో ఆమెలో ఎంతో మార్పు కనిపిస్తుంది కిట్టూకి ... ఇంతముందు అమాయకత్వంతో అందంగా ఉండేది ... ఇప్పుడు తెలివితో అందంగా ఉంది ... 'ఆ కళ్ళు ...ఆ బుగ్గ మీద సొట్ట .. అవే.. అవే నా కొంప ముంచాయి ... ఇప్పుడు మళ్ళీ అవే నా గుండెలో ఆర్పేసిన దీపాన్ని ఆన్ చేసేలా ఉన్నాయి' అనుకున్నాడు ...

"ఆ రోజు మీరు నాకు చెప్పకుండా వెళ్ళిపోయారు మీ కాలేజీకి ... అప్పుడు నాకు చాలా బాధ కలిగింది .. నేను మిమ్మల్ని నాకు తెలియకుండా ఏమన్నా హార్ట్ చేశానేమో అనిపించింది .." అంది సుస్మి ...
అసలు అనవసరంగా అప్పుడు సుస్మీని అవాయిడ్ చేశాడేమో అనిపించింది కిట్టిగాడికి ఒక్కసారిగా ... ఎందుకో సుస్మీని చాలా మిస్ అయిన ఫీలింగ్ కలిగింది ... "అదేమీ లేదు ... ఏంటో అప్పుడు సడన్ గా కాలేజీకి వెళ్ళాల్సి వచ్చి వెళ్లాను ..." అన్నాడు నెమ్మదిగా ...
"హమ్ .... ఇంకా ఏంటి సంగతులు ... మేనేజర్ గారు చెప్పారు ఇక్కడ కిట్టూ అంటే జావాకి సినానిమ్ ఆటగా ... గ్రేట్ .. నాకు తెలుసు కదా మీరు జావాలో కింగని .. ఇంజినీరింగ్ లోనే జావాని ఫుట్ బాల్ ఆడుకున్నారు .. ఇప్పుడొక లెక్కా" అందామె ప్రశంశాపూర్వకంగా ...
"అవును కరెక్టే ..." అన్నాడు జావాలో సెవెంత్ అటెంప్ట్ కి పాస్ అయిన విషయం గుర్తుతెచ్చుకొని...
"అప్పుడు ఎలాగూ మీ దెగ్గర జావా పెద్దగా నేర్చుకునే అవకాశం రాలేదు ... ఇప్పుడు మీరే నన్ను ట్రయిన్ చెయ్యబోతున్నారు .. యాం సో లక్కీ .. "
"హమ్... నేను కూడా... అది సరే ... నీ ఫ్రెండ్ కిరణ్ ఎలా ఉన్నాడు ..." అన్నాడు ... కిట్టూకి ఎందుకో ఆ కిరణ్ గురుంచిన టాపిక్ తీసుకురావాలి అనిపించలేదు ... కానీ ఎదో తెలుసుకోవాలి అన్న ఉత్సుకతని ఆపుకోలేకపోయ్యాడు ...
"ఓ నీకు కిరణ్ ఇంకా గుర్తున్నాడా! .. జస్ట్ ఒకేఒక్కసారి కదా నేను అతని గురుంచి నీకు చెప్పింది ... Wow you are awesome.. " అంది నవ్వుతూ ...
'వాడినెలా మరచిపోగలను ... నా ఆశల అంతస్తులని ఆటమ్ బాంబుతో కుప్పకూల్చాడు .... నా ప్రేమ పావురాన్ని తుపాకితో కాల్చాడు ...' అనుకున్నాడు కసిగా ...
"నీ గురుంచిన ప్రతి విషయం నాకు గుర్తుంది సుస్మీ ..." అన్నాడు ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ ... 'ఒకప్పుడు నా ప్రపంచమే నువ్వు తెలుసా..' అనే మాట మాత్రం అతని పెదవుల చాటునే ఆగిపోయింది ...
"That's nice of you kittu... యా హీ ఈజ్ ఫైన్ ... యు నో తను కూడా ఇదే కంపెనీలో జాయిన్ అయ్యాడు ... అక్చువల్లీ మేమిద్దరం ఇంటర్వ్యుకి కలిసే వచ్చాం ... We both got selected." అంది ...
కిట్టిగాడికి కోసి కారం పెట్టినట్లు అనిపించింది ... మిరపకాయ నూరి పుండు మీద అద్దినట్లు అనిపించింది ...
'వాడెక్కడున్నాడో చెప్పు, వెళ్లి  పీ.సీ. పాతరేస్తా ..' అనుకొని "ఓహ్ ... గ్రేట్ ... తను ఏ ప్రాజెక్ట్ .." అన్నాడు..
"తనని ఇంకా ఏ ప్రాజెక్ట్ కి మ్యాప్ చెయ్యలేదు.. తనకి నేనున్న ప్రాజెక్ట్ కి రావాలని ఉంది .. అదే రిక్వస్ట్ చేస్తాను అన్నాడు మన మేనేజర్ ని ..." అంది సుస్మి ..
'నా కంఠంలో జావా ఉండగా అది మాత్రం జరగనివ్వను' అనుకొని "వావ్ గ్రేట్ ... " అన్నాడు ...

                                                   *****
"చైతూ ... మనకి ఇంకో న్యూ ట్రయినీ వచ్చాడప్పా... అంద పయ్యన్ పేరు కిరణ్ అనుకుంటా ..."అన్నాడు కందసామి కిట్టిగాడి డెస్క్ దెగ్గరికి వచ్చి ...
డీబగ్గింగ్ చేస్తున్న కిట్టిగాడికి డ్యామేజింగ్ న్యూస్ వచ్చేసరికి "వాట్?" అన్నాడు
"ఏమప్పా అవళ టెన్షన్.. కొత్త పయ్యన్ దా వచ్చాడు ప్రాజెక్ట్ కి.. ఏమయ్యింది ఇప్పుడు?"
'నీ కంద మొహాన్ని కోడిగుడ్డెట్టి కొట్టా ... ఆడిని ప్రాజెక్టులోకి తెచ్చావో సచ్చావే ...'అనుకోని "కందాజీ.. ఇప్పుడు మనకి ఇంకో ట్రయినీ అవసరం ఏముంది చెప్పండీ.. ఈ ట్రయినీలతో ఎదవ నస, మనకి ఇంకో ట్రైనీ వద్దండీ" అన్నాడు కిట్టిగాడు..
"ఈ ట్రైనీలే మనకి అవసరం, సేలరీ తక్కువ వేళ ఎక్కువ సేయించుకోవచ్చు... వీళ్ళని ఒక నెలలో షార్పుగా తయారుచెయ్యడానికి నువ్వుదా ఉండావు .. ఎప్డి ఇరుకు నా ఆలోచన.." అన్నాడు కళ్ళేగరేస్తూ..
'నీ బొందలా ఇరుకు... నీ గుండు మీద బొచ్చు లేనట్లే, నీ మెదడులో గుజ్జు లేదురా పిచ్చ నాయాలా..' అనుకోని "వద్దు కందాజీ ఎదవ గోల ... మనకి ఇప్పుడు ఇంకో రిసోర్స్ తో పనేంటి?.... క్లైంట్ కి బిల్లింగ్ సేవ్ చేస్తే మీకే కదా పేరు.. పైగా మిగిలిన ఎదవ చాకిరీ మొత్తం నేనే కదా చేస్తున్నా.. " అన్నాడు చిరాగ్గా..
"అదిదా చైతు ఎన్ బాధ.. అందుకే నీకు భారం దా తగ్గించాలి .. అందుకే వీడిని మన ప్రాజెక్ట్ కి మ్యాప్ చేశా.." అంటూ అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు కందసామి..
'నీ ఎబ్బ కందగా...నా జీవితంతో ఆడుకోకురా ... ఆడొస్తే మళ్ళీ లేనిపోని త్రికోణ ప్రేమలు ..' అనుకొని వెంటనే ఎదో విషయం గుర్తొచ్చిన వాడిలా గడ్డం కింద చెయ్యేసుకొని "అసలు వాళ్ళ మేటర్ ఏమిటో కనుక్కోవాలి ముందు ... వీడి ప్రపోసల్ సుస్మీ యాక్సెప్ట్ చేసిందో లేదో తేల్చుకోవాలి .." అనుకున్నాడు ..


                                                                *******
సుస్మీ బైల్దేరబోతుండగా కిట్టూ వచ్చాడు తన దెగ్గరికి...                                                             
"సుస్మీ..."
"చెప్పు కిట్టూ ..."
"సో ... హైదరాబాద్ లో ఎక్కడుంటున్నావ్?"
"ప్రస్తుతం హాస్టల్లో ... కానీ నాకు హాస్టల్ ఫుడ్ పడదని, నెక్స్ట్ మంత్ మమ్మీ డాడీ వస్తున్నారు .. సో ఇల్లు తీసుకుంటాం ."
"గుడ్ ... హా ఇంకా ఏంటి విశేషాలు ..."
"చెప్పాలి నువ్వే .."
"అప్పుడు కిరణ్ నీకు ప్రపోస్ చేస్తాడు అని చెప్పావ్ ... చేసాడా? ... నువ్వు యాక్సెప్ట్ చేసావా??"
"హా ..."
"హా నా... " కిట్టిగాడి బ్రెయిన్ లో సెరిబ్రం.. సెరిబెల్లం..నెర్వస్ సిస్టం ..బొంగు బోషాణం అన్ని షాక్ తగిలి తెగి అవతల పడ్డాయి .. కొద్దిసేపు షార్ట్ సర్క్యూట్ అయిన పిచ్చి కాకిలా అలాగే నిలబడ్డాడు ...
"అదే ... హా అంటే .. ప్రపోస్ చేశాడు ... నాకే కంఫ్యూజన్.. ఏమీ చెప్పాలో అర్థం కాలేదు ... తనకి మాత్రం నేనంటే ఇష్టం .. తను క్లియర్ గానే ఉన్నాడు ... నాకే కంఫ్యూజన్ .. చూస్తాను ... మనం ప్రేమించే వాళ్ళ కన్నా మనల్ని ప్రేమించే వాళ్ళను చేసుకుంటే సుఖపడతాం కదా ..." అంది
కిట్టిగాడికి సర్రున కాలింది... 'నో ... నేనొప్పుకోను ... ఇది తొండి ...ఫస్ట్ నేనే లవ్ చేశా .... వాడికంటే ఎక్కువ ఇష్టపడ్డాను ... సో నువ్వు నాకే దక్కాలి ... అంతే యువరానర్ .. అంతే ..' అనుకుంటూ ఒక ఎర్రి మొహం ఏసుకొని ఆ పిల్ల వైపే చూస్తున్నాడు ...
ఆ పిల్ల వీడు-నాకు-అర్థంకాడు అనే లుక్కు బాణం విసిరేసరికి, అది గుచ్చుకొని తేరుకొని "నిజమే సుస్మీ.. కానీ నిన్ను అంతకన్నా ప్రాణంగా ప్రేమించే వాడు దొరకొచ్చేమో.. తొందర పడి నిర్ణయం తీసుకోకు .. someone better might be waiting for u... " అన్నాడు someone అనే పదం నొక్కి చెపుతూ, పిడికిలితో మెల్లిగా గుండెకేసి గుద్దుకుంటూ ..... కానీ ఆ సైగలు అర్థం చేసుకుంటే ఆ పిల్ల సుస్మీ ఎందుకు అవుద్ది ... అంత అదృష్టం ఉంటే ఆడు కిట్టిగాడు ఎందుకు అవుతాడు ...
"ఏమో ... ప్రస్తుతానికి అయితే నాకలాంటి ఆలోచన ఏమీ లేదు ..."


                                                         ********
కిట్టిగాడు ఇంటికి వచ్చేసరికి వాడి ఫ్రెండు రాజు చద్దన్నంలో ఎండు మిరపకాయ పచ్చడి కలుపుకొని తింటూ వడియాలు నంజుకుంటూ విస్కీ సిప్ చేస్తూ టాం అండ్ జెర్రీ చూస్తున్నాడు..
"ఆ తింగరి తిండేట్రా సప్పర నాయాలా... పైగా విస్కీ ఒకటి మొహానికి..." అన్నాడు కిట్టిగాడు చిరాగ్గా..
"కిట్టిగా కేక టేస్టెహె... నువ్వూ ట్రై చేద్దువు దా.."
"టేస్టు సంగతి తర్వాత... ఇంటర్వ్యూ సంగతి ఏమైంది?" అడిగాడు షూస్ విప్పుతూ..
"ఆ వాడు కాల్ చేసాడు... ఎలాగు టెలిఫోనిక్ కదా అని నువ్వు చెప్పిన ఇంపార్టెంట్ కొస్చేన్స్ కి ఆన్సర్స్ అన్నీ కొన్ని పేపర్లలో రాసుకొని నేలమీద చుట్టూ పరచుకొని మధ్యలో నేను కూర్చున్న... వాడు కాల్ చేసి ఇంటర్యు మొదలెట్టాడు.. ఏదో ప్రశ్నకి ఆన్సర్ వెదుకుతూ అటూ ఇటూ గుండ్రంగా తిరిగేసరికి పేపర్ల శబ్దం వచ్చింది... వాడు వెంటనే అడిగాడు నువ్వు చూసి ఆన్సర్లు చెప్తున్నావా అని... నేను దాన్ని తీవ్రంగా ఖండించాను... అప్పుడు వాడు సడన్గా నువ్వు వర్క్ చేస్తున్న ప్రాజెక్ట్ పేరేంటి అని అడిగాడు ... నాకు సడన్గా గుర్తుకురాలేదు ... నువ్వు ఫేక్ కదా అని అడిగాడు.. కాదు అన్నాను... నిజం చెప్తే నిన్ను సెలెక్ట్ చేస్తా అన్నాడు... అప్పుడు నేను అవును అన్నాను... దానికి వాడు వెరీ గుడ్ అని ఫోన్ పెట్టేసాడు... ఇంతకీ వాడు నన్ను సెలెక్ట్ చేస్తాడు అంటావా కిట్టిగా..." అన్నాడు విస్కీ సిప్ చేసి వేళ్ళకి అంటుకున్న మిరపకాయ పచ్చడి నాకుతూ...
"చేస్తాడు రా.. చేస్తాడు.. నువ్వేమో విస్కీ తాగుతూ టాం అండ్ జెర్రీ చూడు... అయినా చూసి కూడా సరిగ్గా చెప్పడం చేతకాకపోతే ఎలారా?... అయినా పెట్టిన ప్రాజెక్ట్ కూడా మర్చిపోవడం ఏమిటి తమరి డాష్..."


"రేపు ఇంకోటి ఉంది ఇంటర్యూ.. ఇరగదీస్తా చూడు... అయినా నువ్వేంట్రా కొంచెం టెన్షన్ గా ఉన్నావ్... నేను సెటిల్ కాలేనేమో అని ఎంత బాధ పడుతున్నావురా నువ్వు... నీలాంటి మిత్రుడు ఒక్కడు చాలు ... ఏమైనా సాధించేస్తా .." అన్నాడు విస్కీ ఇచ్చిన మత్తుతో ముద్దముద్దగా...
"నీబొంద... అదేం కాదులే... ఈ రోజు నా జీవితం మలుపు తిరిగే షాక్ ఒకటి తగిలింది..."
"అవునా... ఏంట్రా అది..." అన్నాడు రాజుగాడు కొంచెం అటేన్షన్ కి వచ్చి 
"సుస్మీ గుర్తుందిగా నీకు... అదే రాజమండ్రిలో మా ఎదురింటి అమ్మాయి.. తను ఈ రోజు మా ఆఫీస్ లో జాయిన్  అయిందిరా..."
"అవునా..." రాజుగాడికి తాగింది మొత్తం దిగింది "నువ్వు లవ్ చేసిన సుస్మీనా... నువ్వు లవ్ చేసావ్ అని ఆళ్ళ ఈళ్ల కాళ్ళు పట్టుకొని అప్పటిదాకా పుస్తకం కూడా తెరవని నేను జావా కాన్సెప్టులు అడిగి నీకు చెప్పాను... ఆ సుస్మీ నా... ఇంకెవడో ప్రోపోస్ చెయ్యబోతున్నాడు అని చెప్పావ్... ఆ సుస్మీనా... " అన్నాడు
"అవునేహే ఆ సుస్మీనే...."
"కేక... ఇంకేంటి... వెళ్లి ప్రపోస్ చెయ్యి ... దీర్ఘసుమంగళీభవ..." అన్నాడు విస్కీ చివరి పెగ్గు తాగుతూ...
"దీర్ఘసుమంగళీభవ ఏంట్రా?" అన్నాడు చిర్రెత్తి..
"అంటే ప్రపోస్ చేసి పెళ్లి చేసుకుంటావు కదా... అందుకే అలా దీవించా... ఇప్పుడు అలా దీవించట్లేదా?"
"నీ తాడి మొహాన్ని తోడేళ్ళు తిన.... అలా దీవించేది లేడీస్ ని... అదీ పెళ్ళయ్యాక..."

"ఓహో... అలాగా... నాకేం తెలుసు నా మొహం.. చిన్నపుడు కృష్ణారెడ్డి  ఆ పేరుతో ఒక సినిమా తీశాడు కదా.. అతను మగ జంటే కాబట్టి ఆ దీవెన మొగోళ్ళకే అనుకున్నా..."
"ఆపుతావా సోది... దానితో పాటు దాన్ని లవ్ చేసే ఆ కిరణ్ గాడు కూడా చేరాడు మా ఆఫీసులో... ఇప్పుడదొక తలనొప్పి... కాకపోతే సుస్మీ ఆడి ప్రపోజల్ ఇంకా ఒప్పుకోలేదట.." 
"గుడ్... ఇంకేంటి... వెళ్లి ప్రపోస్ చెయ్యి... లేట్ చెయ్యకు..."
"నిజమే... అయితే ఒక మాంచి లవ్ లెటర్ రాయమంటావా?"  
"లవ్ లెటర్లు మామూలు లవ్వర్లకి... నువ్వు జావా లవ్వరెహే... కనుక జావాలో లవ్వు లెటర్ రాయి... ఒక మాంచి ప్రోగ్రాం రాయి... అది ఎక్జిగ్యుట్ చెయ్యగానే నీ ప్రేమ మొత్తం ఆ పిల్లకి తెలియాలి... మాంచి కలర్ఫుల్ గా ఉండాలి అవుట్ పుట్... ఇలా చేస్తే ఖచ్చితంగా ఆ పిల్ల నిన్ను లవ్ చేస్తుందిరా ... ఇప్పటిదాకా ఇలా జావాలో ఎవరూ ప్రపోజ్ చేసి ఉండరు.."
"వావ్... వాట్ ఏ ఐడియా.... రాజుగా అందుకేరా నువ్వంటే అంత ఇష్టం నాకు... నాకోసం మోకాల్లో ఉన్న బుర్రని నిముషాల్లో తలలోకి ఎకించి థింక్ చేసేత్తావ్.... కేకరా నువ్వు..." అని చెప్పి ఆఘమేఘాల మీద ల్యాప్ టాప్ వోపెన్ చేసి ప్రోగ్రాం రాయడం మొదలెట్టాడు... 


                                                              *******
కిట్టిగాడు ఆఫీసుకి వచ్చి తన సిస్టంలో ప్రోగ్రాం ఎగ్జిక్యూట్ చేసి... అవుట్ పుట్ చూసి తనని తనే మెచ్చుకోలేకుండా ఉండలేకపోయాడు... 'అవుట్ పుట్ అద్దిరింది... ఈ అవుట్ పుట్ చూస్తే సుస్మీ ఏంటి సుస్మితా సేన్ అయినా లవ్ లో పడాల్సిందే.. ఈ దెబ్బతో లవ్వర్లందరూ జావాలో ప్రపోజ్ చెయ్యాల్సిందే... దెబ్బకి జావా లవ్వర్స్ లాంగ్వేజ్ అయిపోవాలి అంతే' అనుకోని... వెంటనే ఆ ప్రోగ్రాం ని ఒక షేర్డ్ ఫోల్డర్ లో సేవ్ చేసి... సుస్మీ కి మెయిల్ చేసాడు ఇలా .."సుస్మీ.... నేను నీకోసం ఒక ప్రోగ్రాం రాసా... అది నా మనసు నీకు తెలుపుతుంది.. మనసు తెలుపుటకు మాట్లాడే బాషలో మాటలు కరువయినపుడు... కంప్యూటర్ బాషలో నా భావం నీకు తెలియజేస్తున్నాను... ఈ క్రింది షేర్డ్ ఫోల్డర్ లో ఆ ప్రోగ్రాం ఉంది ... దాన్ని ఎగ్జిక్యూట్ చెయ్యి... నీ రిప్లై కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను..." అని మెయిల్ చేసేసి... అలా చైర్ లో వెనక్కి జారాగిలబడి రకరకాల లవ్ సాంగ్స్ ఊహించుకుంటూ అలా తెలిపోతుండగా... రిప్లై వచ్చినట్లుగా చిన్న బీప్ వచ్చింది...
'వావ్ అప్పుడే రిప్లై' అనుకుంటూ తెరిచి చూసాడు... "గుడ్ జాబ్....  I have successfully executed the program... Output is outstanding.. can you please come to my cabin" అని ఉంది... 
కిట్టిగాడు అప్పుడు చూసాడు ఆ రిప్లై వచ్చింది మేనేజర్ నుంచి...
వెంటనే సెండ్ మెయిల్స్ చూసాడు.... కంప్యూటర్ వైర్లు ముట్టుకోకుండానే కరెంటు షాక్ కొట్టింది... మైండు మొద్దుబారింది... సుస్మీ కి పంపాల్సిన మెయిల్ కందసామికి పంపాడు మన కిట్టిగాడు.



*** చాలా ఆలస్యంగా, ఆరు నెలల తరువాత కిట్టిగాడి పోస్టు వేసినందుకు బ్లాగ్మిత్రులు అందరూ నన్ను క్షమించాలి... మిత్రులు అందరూ నన్ను ఎప్పటికప్పుడు అడుగుతూనే ఉన్నారు, కిట్టిగాడి పోస్టు ఎప్పుడు అని.. నాకు ఇంతవరకు కుదరనేలేదు... ఎలా ఉన్నారు అందరూ .. కుశలమే కదా................................ మీ రామకృష్ణారెడ్డి కోట్ల ***

Tuesday, 8 March, 2011

కావాలి మీ సలహా

ఈ మధ్య ఓ రోజు తెల్లవారు ఝామునే పదింటికి లేచి నా పిల్లో వైపు చూసుకొని "కెవ్వ్ వ్వ్ వ్వ్ వ్వ్ వ్వ్ ...." అని అరిచాను ... మాంచి ఘాడ నిద్రలో ఉన్న నా రూమ్మేట్ దెబ్బకి లేచి పిచ్చి చూపులు చూసి బుర్ర గోక్కొని మళ్ళీ పడుకున్నాడు... నేను మాత్రం అలానే విస్మయంతో పిల్లో వైపు చూసుకుంటూ "ఇలా పిల్లోకి ఇంస్టాలుమెంటు పద్దతిలో రోజుకి కొంత జుట్టు ముట్టజెపితే రేపు ఏ పిల్లయినా నా వైపు చూస్తుందా?" అనే భయంకరమైన ఆలోచన రాగానే విస్మయం కాస్తా బాధగా రూపాంతరంచెంది కన్నీళ్లుగా ధ్రవీభవించి ధారాపాతంగా కారి పిల్లో తడిచింది...

ఆ తరువాత తల దువ్వేప్పుడు దువ్వెనతో, స్నానం చేసేప్పుడు చేతితో, కంప్యూటర్ ముందు పనిచేసేప్పుడు కీ బోర్డ్ తో నా జుట్టు మైత్రి కొనసాగించి నాకు ముచ్చెమటలు పట్టించడం మొదలెట్టింది. ఆఫీసులో పనిచేస్తున్నప్పుడు, భొంచేసేప్పుడు, చివరికి నిద్రపోయేప్పుడు కూడా నా ఆలోచనలు నా జుట్టు మీద కేంద్రీకృతం అయ్యేవి. ఒక రోజు అర్థరాత్రి ఉలిక్కిపడి లేచి "కెవ్వ్ వ్వ్ వ్వ్ ..." అని మళ్ళీ అరిచాను... నా మిత్రుడు మళ్ళీ లేచి పిచ్చి చూపులు చూడటం మొదలెట్టాడు "నువ్వెక్కడ దొరికావురా సేతురాజా...ఆ చూపెంట్రా దెయ్యాలని దడిపించే వాడిలా" అనేసరికి పాపం బాబ్బున్నాడు.. నేను మెల్లిగా వణికే చేతులతో "దేవుడా దేవుడా .." అనుకుంటూ నా తలని తడుముకున్నాను... హమ్మయ్యా నా జుట్టు అలాగే ఉంది ... బట్టతల రాలేదు ... జరిగిన విషయం ఏమిటంటే, అప్పుడే నాకొక భయంకరమైన కల వచ్చింది నాకు బట్ట తల వచ్చినట్లు.. నా సీట్ పక్కన ఉండే బట్టతల కొలీగ్ నాతో "ఒక బట్టతల వాడి మానను మరో బట్టతలోడికే తెలుస్తుంది... బాధపడకు.. ఏది శాశ్వతం గనుక" అని నన్ను ఓదార్చుతున్నట్లు పీడకల వచ్చింది... అందుకే వెంటనే తడిమి చూసుకున్నాననమాట...

ఆ రోజు ప్రొద్దున్నే గట్టిగా సంకల్పించుకున్నా 'నా జుట్టు రాలడాన్ని అరికట్టి, నా కేశాలను అందంగా ఆరోగ్యంగా ఉంచుకొని ... కేకలు అరుపులు పుట్టించి భూకంపం సృష్టించాలి' అని. వెంటనే ఒక ప్రణాళిక సిద్ధం చెయ్యాలి అనుకున్నాను.అసలు జుట్టు ఎందుకు రాలుతుంది అనే విషయం మీద సరైన అవగాహనకి రావలనుకున్నాను. ఆఫీసుకి వెళ్ళగానే గూగుల్ ఓపెన్ చేసి "జుట్టు రాలుటకు కారణాలు?" అని అడిగాను ... పాపం గూగుల్ కష్టపడి ఎన్నెన్నో వెబ్ పేజీలు వెతికి కొంత సమాచారం నా ముందుంచింది... అవన్నీ చదివి, జుట్టు రాలుటకు ముఖ్యమైన కారణాలు నోట్ చేసుకున్నాను ఇలా:


1. తీసుకునే ఆహరంలో పోషక విలువలు లేకపోవడం వల్ల.
2. విపరీతమైన కాలుష్యం వల్ల.
3.  జెన్యు పరమయిన కారణాల వల్ల.
4. హార్మోనుల సమతుల్యం లోపించడం వల్ల.
5. ధూమపానం, మద్యం సేవించండం వల్ల.


ఆ పై లిస్టులో నాకు ఏవేవి వర్తిస్తాయి అనేవి బేరీజు వేసుకున్నాను.
నేను తీసుకునే ఆహరం గురుంచి ఓ  సారి ఆలోచించడం మొదలెట్టాను. బ్రేక్ ఫాస్టుకి ఈ అరవ వాళ్ళ ఇడ్లీ సాంబారో లేక దోసో ఏదోకటి తీసుకుంటాను... ఇక మధ్యాహ్నం ఆంధ్ర మెస్సులో ఫుల్ మీల్స్... డిన్నర్ కి చపతీనో దోసో ఏదోకటి లాగించేయ్యడం ... అసలు ఈ నా తిండిలో ఏమైనా సరైన పోషక విలువలు ఉన్నాయా? అని ప్రశ్నించుకున్నాను .. నా తిండిలో కార్బోస్ తప్పితే సరైన పోషకాలు లభించడం లేదని అర్థమయ్యింది ... కనుక ఫుడ్ రొటీన్ మార్చాలి ... జుట్టి రాలకుండా ఉండాలంటే ఏమేమి తినాలి అంటూ మళ్ళీ గూగుల్ నే అడిగా .. అప్పుడది తినే ఆహరంలో ప్రోటీన్స్ బాగా ఉండేలా చూసుకోవాలి అని చెప్పింది.. అలాగే విటమిన్ ఏ, బీ కాంప్లెక్స్, సీ కూడా ఉండేలా చూడాలి అంది. ఇవన్నీ పండ్లు, కూరగాయలు, పాలు, గుడ్లు, మాంసం మొదలగు వాటిలో లభిస్తాయి అని తెలుసుకొని ఇక ఆహరంలో అవి ఎక్కువగా ఉండేలా జాగ్రత్త తీసుకోవాలి అనుకున్నాను. అనుకున్నదే తడవుగా స్పెన్సర్స్ కి వెళ్లి రకరకాల పండ్లు, కూరగాయలు, సెరిల్స్, సోయా మిల్క్ పౌడర్, వీట్ బ్రెడ్ లాంటివి కొనుక్కొని బిల్లు తడిపేసుకొని వచ్చాను...తర్వాత నా రోజూ వారి దినచర్య (తిండి) ఈ విధంగా మలిచాను:


బ్రేక్ ఫాస్ట్: ఒక ఉడకబెట్టిన కోడి గ్రుడ్డు + 4 వీట్ బ్రెడ్ ముక్కలు + సోయా మిల్క్ + ఒక యాపిల్ + ఒక దానిమ్మ.
లంచ్: రెండు రోటి + ఏదన్నా పచ్చి వెజిటబుల్
డిన్నర్: పేర్ ఫ్రూట్ (దీన్ని తెలుగులో ఏమంటారో?) + సెరిల్స్


ఇదన్న మాట.. ఇలా నా రోజువారి తిండికే సగటున రెండు వందలు దాటిపోయేది... ఈ పై తిండి ప్రణాళిక ఎన్ని రోజులు అమలు చేశాను అన్నది మీరు అడగకూడదు అన్నమాట :)


ఇక ఆ లిస్టులో కాలుష్యం, జెన్యు పరమైన కారణాలు నాకు పెద్ద వర్తించవు... హార్మోనుల సమతుల్యం గురుంచి నో కామెంట్స్... ధూమపానం నో వే...


నా ఫ్రెండ్స్ ని కొంత మందిని అడిగితే కొన్ని సూచనలు చేసారు... మింటాప్ వాడమన్నారు.. అది వాడాను... ఒక వారంలోనే భయంకరమయిన సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ తో నన్ను భయపెట్టింది...అంతే దెబ్బకి మానేసాను... ఆ తర్వాత న్యుజన్ హెర్బల్ ఆయిల్ వాడను ఒక నెల.. ఆ తర్వాత టీవీలలో దాని మీద రకరకాల చర్చల జరగడం మూలాన, ఉన్న జుట్టు కూడా ఊడితే కష్టం అని తలచి దాన్ని మానేసాను... ప్రస్తుతం పేరాషూట్ థెరపీ వాడుతున్నాను... ఇది ఓ మాదిరిగా పర్లేదు ... ఈ మధ్య నా స్నేహితుడు ఒకడు నేను ఎప్పుడూ వినని వైద్యం చెప్పాడు.. అదేమిటంటే, రోజూ ప్రొద్దున్నే స్కాల్ప్ మీద చిన్న ఉల్లిపాయాలని నలిపి ఆ రసంతో మర్దన చెయ్యాలట .. అలా చేసి ఒక అరగంట ఉంచి స్నానం చెయ్యాలంట... ఇది ఎంత వరకు నిజమో నాకు తెలిదు.. గూగుల్ లో వెతికితే, అలా చెయ్యొచ్చు అని చెప్పింది.. కానీ ఇంకా నేను దీన్ని అమలు పరచలేదు ...


కనుక మై డియర్ బ్లాగ్మిత్రులారా... మీ అమూల్యమైన సలహాలను సూచనలను నాకు తెలిజేయవలసిందిగా నేను విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను... నాలాగా ఈ జుట్టు రాలడం అనేది చాలా మంది ఎదురుకున్నదే కాబట్టి మీ సలహాలు సూచనలు నాకు ఏంతో ఉపయోగ పడతాయి...



Tuesday, 23 November, 2010

ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం .....

అర్థరాత్రి 12 గంటలు...
హౌరా  మెయిల్ గంటకి అరవై మైళ్ళ వేగంతో దూసుకుపోతుంది party....
అతనికి నిద్ర పట్టలేదు... బెర్తు మీద అసహనంగా కదులుతున్నాడు  d'oh...
ఎప్పుడెప్పుడు తెల్లవారుతుందా అని అతనికి ఆత్రంగా ఉంది ...నిద్రపట్టినా బాగుండు, త్వరగా తెల్లవారిపోద్ది అనుకుని వృధాప్రయత్నం చేసి, ఇక లాభం లేదని బెర్త్ మీద నుంచి దిగి వచ్చి, అలా కంపార్టుమెంటు కిటికీ దెగ్గర నిల్చున్నాడు ... రివ్వున వీచే గాలికి అతని క్రాఫ్ లయబద్ధంగా కదులుతుంది ... చుకు-బుకు తాళం వేస్తూ చక చక వెళ్ళే రైలు సంగీతం అతని మదిని తియ్యగా మీటుతుంది... అప్పుడు అతని హృదయం ఇలా పాడుకుంది ...
"ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ... ఈనాడే ఎదురవుతుంటే... ఇన్నినాళ్ళు దాచిన హృదయం ఎగిసి ఎగిసిపోతుంటే...  ఇంకా తెలవారదేమీ, ఈ చీకటి విడిపోదేమీ..."day dreaming 

                                                                *****

ఉదయం
రాజమండ్రి రైల్వే స్టేషన్....
అప్పటిదాకా ప్రశాంతంగా ఉన్న వాతావరణంలో చిన్న అలజడి.. 
కోనేటిలో స్నానమాడిన ప్రకృతి కాంత, వయ్యారంగా నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే తుళ్ళిపడే నీటి బిందువులలా.. సన్నగా ఆకాశం నుండి చినుకులు...
సన్నగా వీచే చల్లగాలికి చెట్టు కొమ్మలు ఊగుతూ నాట్యమాడుతున్నాయి...
ఆరేళ్ళ తరువాత రాబోతున్న తమ ఆత్మీయ అతిధికి స్వాగతం చెప్పడానికి అక్కడి పంచభూతాలూ ఎదురుచూస్తున్నాయి...

ఇంతలో పెద్ద కూత పెట్టుకుంటూ ప్లాట్ ఫారం మీదకి వచ్చేస్తుంది హౌరా మెయిల్ ....
అతను బ్యాగ్ పట్టుకొని, విండో దెగ్గర నిల్చొని ... అతని హృదయానికి ఎంతో దెగ్గరైన ఆ స్టేషన్ ని అబ్బురంగా చూస్తున్నాడు ....
"రావయ్యా ... రావయ్యా ... రామసక్కని రామయ్యా ...." అంటూ గానమాలపించింది అక్కడి పిల్లగాలి ....
అతను ప్లాట్ ఫారం మీద అడుగుపెట్టగానే ... అతని తనువు పులకరించింది ...అక్కడి పంచభూతాలూ అతన్ని పలకరించినట్లపించింది.. ప్రేమగా 'ఎన్నాళ్ళయింది నిన్ను చూసి' అని కౌగలించికున్నట్లనిపించింది... ఎదో కొత్త ఉత్సాహం, ఉద్వేగం అతనిలో జవజీవాలు నింపుతున్నాయి ...

అలా ఒక్కో అడుగు చూసుకుంటూ... ఆప్యాయంగా ఆ ప్రదేశాన్ని తడుముకుంటూ నడవసాగాడు ...
స్టేషన్ బయటకి వచ్చి ఒక్కసారి అటూ ఇటూ కలయజూశాడు ... పరిచయమున్న ఊరు ... పరిచయమున్న స్టేషన్ ... పరిచయమున్న గాలి ... పరిచయమున్న స్పందన ... అతనికి ప్రతి ఒక్కటీ సుపరిచితమే .... 

పదేళ్ళ క్రితం ఇంజినీరింగ్ చదవడానికి వచ్చాడు అతను రాజమండ్రికి ... ఆరేళ్ళ క్రితం ఆ ఊరు విడిచి వెళ్లిపోయాడు అశ్రునయనాలతో ... అతనికి ఆ ఊరంటే ఎంతో మమకారం.. పుట్టి పెరిగిన ఊరికంటే ఎంతో ఇష్టం ... అలాంటి ఊరిని మరలా ఆరేళ్ళ తరువాత చూడటం... అక్కడ ఉన్న ప్రతి నిముషాన్ని ఆస్వాదించి పదిలపరచుకోవాలని తపన పడటం .. అతన్ని ఎంతో ఉద్వేగానికి గురిచేస్తుంది ....ఆ గాలిలో అదే ఆత్మీయత...ఆ మట్టిలో అదే ఆదరణ..ఆ నీటిలో అదే తియ్యదనం... అవును రాజమండ్రి, పెద్దగా ఏమీ మారలేదు అనుకున్నాడు .... అతనికి ఒక్కసారిగా అతను అప్పటి అతను కాదేమో, ఇంకా ఇంజినీరింగ్ కుర్రాడినేమో అనిపించింది.. ఆ ఊహ నిజమయితే ఎంత బాగుందో అనిపించింది .. కాలం మళ్ళీ గిర్రున వెనక్కి తిరిగిపోతే బాగుండు అనుకున్నాడు ... ఆ క్షణం అప్రయత్నంగా అతని కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి sad...

అతని స్నేహితులని కలుసుకొని, మళ్ళీ ఒక ఇంజినీరింగ్ స్టూడెంట్ లా అతను సంతోషంగా గడిపాడు ఆ రోజు సాయంత్రందాకా  party..

ముందుగా .... గౌతమీ ఘాట్ దెగ్గరి ఇస్కాన్ టెంపుల్ కి వెళ్లారు happy:













బాగుంది కదా .... టెంపుల్ లోపల పాపం ఫోటోలు తియ్యనివ్వలేదు ఆ అబ్బాయిని ...పాపం ...sad

కృష్ణుడి ప్రక్కన ఆ అబ్బాయి batting eyelashes :















ఆ తరువాత, గౌతమీ ఘాట్ దెగ్గర, గౌతమీ మహర్షి పక్కన మన హీరో :-) (పాపం గౌతమీ మహర్షి తల ఎగరగొట్టేశాడు నా ప్రాణ మిత్రుడు winking )


















ఆ తరువాత ఆకలేసి, కోటిపల్లి బస్టాండు దెగ్గర ఓ హోటలులో ఆత్మారాముణ్ణి శాంతపరచి మరలా ఊరి మీద పడ్డారు..

ధవళేశ్వరం వెళ్లారు.. అక్కడి కొన్ని చిత్రాలు:

కాటన్  దొర పక్కన ఆ బేవార్స్ big grin :

















ఆ తరువాత ఓ ఎదవ మొహం ఏసుకొని నిల్చున్నాడు చూడండి ... ఏంట్రా ఆ ఫేస్ ఏంట్రాtime out...


















ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్ మీద కూర్చొని ఉన్న హీరో(ఎందుకు బాబూ అంత సీరియస్, నవ్వితే రాత్నలేమీ రాలిపోవులే tongue....)
















ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్ (కుడోస్ టు కాటన్ దొర)













ఇక, ఆ తరువాత అక్కడ ఉన్న కాటన్ మ్యూజియంకి బైల్దేరాడు ఆ అబ్బాయి ....













మ్యూజియం మూడింటికి కానీ తెరవను అని అక్కడి గార్డు భీష్మించుకొని కూర్చుండటంతో హీరోకి ఏమీ పెరుగు పోక sad ( ఎప్పుడూ పాలేనా?.. ఈసారికి పెరుగు పోనిద్దాం)... ఎలాగయినా మ్యుజియం చూడాలనే సంకల్పంతో coolకాసేపు అక్కడే తచ్చట్లాడి, ఓ రెండు ఫోటోలు లాగి.... అవి ఏంటంటే:

నో  పార్కింగ్ దెగ్గర పార్క్ అయిన పౌర రత్నం   straight face :



















ఇదేదో భూత్ బంగళాలా భలే ఉందని devil ,ఒకటి లాగాడు... కెమెరాని...













ఆ తరువాత ఆ గార్డ్ కరుణించి గేట్ ఓపెన్ చెయ్యడంతో ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మ్యూజియం లోపలికి వెళ్లాడు ... అంత సేపు వెయిట్ చేసినందుకు లోపల ఉన్నవి కొన్ని కాటన్ చిత్రాలు, బ్యారేజు కడుతున్నప్పటి ఫోటోలు మాత్రమే... అంతే నిరాశ కలిగిన మన హీరో ... "అంతేనా, ఇంకేమీ ఉండవా ఈ మ్యుజియంలో..." అని అడిగాడు అక్కడి గార్డుని.
"అంతే... నువ్వు కొన్న రెండు రూపాయల టిక్కెట్టుకి ఇంకా ఏమి కావలేంటి .... వెళ్ళండి ... అలా వెనక్కి వెళ్తే పార్క్ ఉంటుంది ...అక్కడికి వెళ్లి కాసేపు ఆడుకొండి.." అన్నాడు crying...
ఆ మాటని స్పూర్తిగా తీసుకున్న మన హీరో, ఆ పార్క్ లోకి వెళ్లి, ఇలా ఉయ్యాల ఆట ఆడుకున్నాడు tongue:
















అక్కడ కాసేపు ఉయ్యాలా జంపాల ఆడుకున్నాక, ఇక బైల్దేరారు అక్కడినుంచి.
సాయంత్రం అన్నవరం పెళ్ళికి వెళ్ళాల్సి ఉండటంతో ఆ అబ్బాయి కాంప్లెక్స్ కి వచ్చి బస్ ఎక్కాడు ... ఆ కాంప్లెక్స్ చూడగానే, అతనిలో పాత జ్ఞాపకాలు ఎన్నెన్నో బయటపడ్డాయి ... ఇంజినీరింగ్ లో ఉన్నప్పుడు రోజూ కాంప్లెక్స్ వచ్చే బస్ ఎక్కేవాడు ఆ అబ్బాయి... అలా నాలుగు సంవత్సరాల అనుబంధం ఉంది ఆ కాంప్లెక్స్ తో ఆ అబ్బాయికి... ప్రాణ స్నేహితుడిని కలిసిన ఫీలింగ్ కలిగింది ఆ కాంప్లెక్స్ ని చూసేసరికి ఆ అబ్బాయికి ....

బస్ ఎక్కి అన్నవరం బైల్దేరుతుండగా .... అతను నాలుగు సంవత్సరాలు చదివిన కాలేజీ కనిపించింది ... అదే గోదావరి ఇంజినీరింగ్ కాలేజ్ ... వెంటనే ఓ క్లిక్కు క్లిక్కాడు ఇలా ...
















ఆ తర్వాత అన్నవరం వెళ్లేసరికి, రాత్రి ఎనిమిది అయ్యింది ....
ఆ రాత్రి పూట లైటింగులో అన్నవరం దేవస్థానం ఇలా ఉంది :













ఇక ఆ తర్వాత అక్కడ కజిన్ మ్యారేజీ చూసుకొని, మళ్ళీ అరవ దేశానికి తిరిగి వచ్చాడు .... ఇంతకీ ఆ అబ్బాయి ఎవరంటారు??... ఆ ఎవరో గొంకిస్కా గొట్టం మనకెందుకు అంటారా.. అట్లాగే కానివ్వండి


Note: All the photos are captured with my N96. :-). Thanks to my cutie phone :-)