Search This Blog

Tuesday 23 November 2010

ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం .....

అర్థరాత్రి 12 గంటలు...
హౌరా  మెయిల్ గంటకి అరవై మైళ్ళ వేగంతో దూసుకుపోతుంది party....
అతనికి నిద్ర పట్టలేదు... బెర్తు మీద అసహనంగా కదులుతున్నాడు  d'oh...
ఎప్పుడెప్పుడు తెల్లవారుతుందా అని అతనికి ఆత్రంగా ఉంది ...నిద్రపట్టినా బాగుండు, త్వరగా తెల్లవారిపోద్ది అనుకుని వృధాప్రయత్నం చేసి, ఇక లాభం లేదని బెర్త్ మీద నుంచి దిగి వచ్చి, అలా కంపార్టుమెంటు కిటికీ దెగ్గర నిల్చున్నాడు ... రివ్వున వీచే గాలికి అతని క్రాఫ్ లయబద్ధంగా కదులుతుంది ... చుకు-బుకు తాళం వేస్తూ చక చక వెళ్ళే రైలు సంగీతం అతని మదిని తియ్యగా మీటుతుంది... అప్పుడు అతని హృదయం ఇలా పాడుకుంది ...
"ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ... ఈనాడే ఎదురవుతుంటే... ఇన్నినాళ్ళు దాచిన హృదయం ఎగిసి ఎగిసిపోతుంటే...  ఇంకా తెలవారదేమీ, ఈ చీకటి విడిపోదేమీ..."day dreaming 

                                                                *****

ఉదయం
రాజమండ్రి రైల్వే స్టేషన్....
అప్పటిదాకా ప్రశాంతంగా ఉన్న వాతావరణంలో చిన్న అలజడి.. 
కోనేటిలో స్నానమాడిన ప్రకృతి కాంత, వయ్యారంగా నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే తుళ్ళిపడే నీటి బిందువులలా.. సన్నగా ఆకాశం నుండి చినుకులు...
సన్నగా వీచే చల్లగాలికి చెట్టు కొమ్మలు ఊగుతూ నాట్యమాడుతున్నాయి...
ఆరేళ్ళ తరువాత రాబోతున్న తమ ఆత్మీయ అతిధికి స్వాగతం చెప్పడానికి అక్కడి పంచభూతాలూ ఎదురుచూస్తున్నాయి...

ఇంతలో పెద్ద కూత పెట్టుకుంటూ ప్లాట్ ఫారం మీదకి వచ్చేస్తుంది హౌరా మెయిల్ ....
అతను బ్యాగ్ పట్టుకొని, విండో దెగ్గర నిల్చొని ... అతని హృదయానికి ఎంతో దెగ్గరైన ఆ స్టేషన్ ని అబ్బురంగా చూస్తున్నాడు ....
"రావయ్యా ... రావయ్యా ... రామసక్కని రామయ్యా ...." అంటూ గానమాలపించింది అక్కడి పిల్లగాలి ....
అతను ప్లాట్ ఫారం మీద అడుగుపెట్టగానే ... అతని తనువు పులకరించింది ...అక్కడి పంచభూతాలూ అతన్ని పలకరించినట్లపించింది.. ప్రేమగా 'ఎన్నాళ్ళయింది నిన్ను చూసి' అని కౌగలించికున్నట్లనిపించింది... ఎదో కొత్త ఉత్సాహం, ఉద్వేగం అతనిలో జవజీవాలు నింపుతున్నాయి ...

అలా ఒక్కో అడుగు చూసుకుంటూ... ఆప్యాయంగా ఆ ప్రదేశాన్ని తడుముకుంటూ నడవసాగాడు ...
స్టేషన్ బయటకి వచ్చి ఒక్కసారి అటూ ఇటూ కలయజూశాడు ... పరిచయమున్న ఊరు ... పరిచయమున్న స్టేషన్ ... పరిచయమున్న గాలి ... పరిచయమున్న స్పందన ... అతనికి ప్రతి ఒక్కటీ సుపరిచితమే .... 

పదేళ్ళ క్రితం ఇంజినీరింగ్ చదవడానికి వచ్చాడు అతను రాజమండ్రికి ... ఆరేళ్ళ క్రితం ఆ ఊరు విడిచి వెళ్లిపోయాడు అశ్రునయనాలతో ... అతనికి ఆ ఊరంటే ఎంతో మమకారం.. పుట్టి పెరిగిన ఊరికంటే ఎంతో ఇష్టం ... అలాంటి ఊరిని మరలా ఆరేళ్ళ తరువాత చూడటం... అక్కడ ఉన్న ప్రతి నిముషాన్ని ఆస్వాదించి పదిలపరచుకోవాలని తపన పడటం .. అతన్ని ఎంతో ఉద్వేగానికి గురిచేస్తుంది ....ఆ గాలిలో అదే ఆత్మీయత...ఆ మట్టిలో అదే ఆదరణ..ఆ నీటిలో అదే తియ్యదనం... అవును రాజమండ్రి, పెద్దగా ఏమీ మారలేదు అనుకున్నాడు .... అతనికి ఒక్కసారిగా అతను అప్పటి అతను కాదేమో, ఇంకా ఇంజినీరింగ్ కుర్రాడినేమో అనిపించింది.. ఆ ఊహ నిజమయితే ఎంత బాగుందో అనిపించింది .. కాలం మళ్ళీ గిర్రున వెనక్కి తిరిగిపోతే బాగుండు అనుకున్నాడు ... ఆ క్షణం అప్రయత్నంగా అతని కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి sad...

అతని స్నేహితులని కలుసుకొని, మళ్ళీ ఒక ఇంజినీరింగ్ స్టూడెంట్ లా అతను సంతోషంగా గడిపాడు ఆ రోజు సాయంత్రందాకా  party..

ముందుగా .... గౌతమీ ఘాట్ దెగ్గరి ఇస్కాన్ టెంపుల్ కి వెళ్లారు happy:













బాగుంది కదా .... టెంపుల్ లోపల పాపం ఫోటోలు తియ్యనివ్వలేదు ఆ అబ్బాయిని ...పాపం ...sad

కృష్ణుడి ప్రక్కన ఆ అబ్బాయి batting eyelashes :















ఆ తరువాత, గౌతమీ ఘాట్ దెగ్గర, గౌతమీ మహర్షి పక్కన మన హీరో :-) (పాపం గౌతమీ మహర్షి తల ఎగరగొట్టేశాడు నా ప్రాణ మిత్రుడు winking )


















ఆ తరువాత ఆకలేసి, కోటిపల్లి బస్టాండు దెగ్గర ఓ హోటలులో ఆత్మారాముణ్ణి శాంతపరచి మరలా ఊరి మీద పడ్డారు..

ధవళేశ్వరం వెళ్లారు.. అక్కడి కొన్ని చిత్రాలు:

కాటన్  దొర పక్కన ఆ బేవార్స్ big grin :

















ఆ తరువాత ఓ ఎదవ మొహం ఏసుకొని నిల్చున్నాడు చూడండి ... ఏంట్రా ఆ ఫేస్ ఏంట్రాtime out...


















ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్ మీద కూర్చొని ఉన్న హీరో(ఎందుకు బాబూ అంత సీరియస్, నవ్వితే రాత్నలేమీ రాలిపోవులే tongue....)
















ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్ (కుడోస్ టు కాటన్ దొర)













ఇక, ఆ తరువాత అక్కడ ఉన్న కాటన్ మ్యూజియంకి బైల్దేరాడు ఆ అబ్బాయి ....













మ్యూజియం మూడింటికి కానీ తెరవను అని అక్కడి గార్డు భీష్మించుకొని కూర్చుండటంతో హీరోకి ఏమీ పెరుగు పోక sad ( ఎప్పుడూ పాలేనా?.. ఈసారికి పెరుగు పోనిద్దాం)... ఎలాగయినా మ్యుజియం చూడాలనే సంకల్పంతో coolకాసేపు అక్కడే తచ్చట్లాడి, ఓ రెండు ఫోటోలు లాగి.... అవి ఏంటంటే:

నో  పార్కింగ్ దెగ్గర పార్క్ అయిన పౌర రత్నం   straight face :



















ఇదేదో భూత్ బంగళాలా భలే ఉందని devil ,ఒకటి లాగాడు... కెమెరాని...













ఆ తరువాత ఆ గార్డ్ కరుణించి గేట్ ఓపెన్ చెయ్యడంతో ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మ్యూజియం లోపలికి వెళ్లాడు ... అంత సేపు వెయిట్ చేసినందుకు లోపల ఉన్నవి కొన్ని కాటన్ చిత్రాలు, బ్యారేజు కడుతున్నప్పటి ఫోటోలు మాత్రమే... అంతే నిరాశ కలిగిన మన హీరో ... "అంతేనా, ఇంకేమీ ఉండవా ఈ మ్యుజియంలో..." అని అడిగాడు అక్కడి గార్డుని.
"అంతే... నువ్వు కొన్న రెండు రూపాయల టిక్కెట్టుకి ఇంకా ఏమి కావలేంటి .... వెళ్ళండి ... అలా వెనక్కి వెళ్తే పార్క్ ఉంటుంది ...అక్కడికి వెళ్లి కాసేపు ఆడుకొండి.." అన్నాడు crying...
ఆ మాటని స్పూర్తిగా తీసుకున్న మన హీరో, ఆ పార్క్ లోకి వెళ్లి, ఇలా ఉయ్యాల ఆట ఆడుకున్నాడు tongue:
















అక్కడ కాసేపు ఉయ్యాలా జంపాల ఆడుకున్నాక, ఇక బైల్దేరారు అక్కడినుంచి.
సాయంత్రం అన్నవరం పెళ్ళికి వెళ్ళాల్సి ఉండటంతో ఆ అబ్బాయి కాంప్లెక్స్ కి వచ్చి బస్ ఎక్కాడు ... ఆ కాంప్లెక్స్ చూడగానే, అతనిలో పాత జ్ఞాపకాలు ఎన్నెన్నో బయటపడ్డాయి ... ఇంజినీరింగ్ లో ఉన్నప్పుడు రోజూ కాంప్లెక్స్ వచ్చే బస్ ఎక్కేవాడు ఆ అబ్బాయి... అలా నాలుగు సంవత్సరాల అనుబంధం ఉంది ఆ కాంప్లెక్స్ తో ఆ అబ్బాయికి... ప్రాణ స్నేహితుడిని కలిసిన ఫీలింగ్ కలిగింది ఆ కాంప్లెక్స్ ని చూసేసరికి ఆ అబ్బాయికి ....

బస్ ఎక్కి అన్నవరం బైల్దేరుతుండగా .... అతను నాలుగు సంవత్సరాలు చదివిన కాలేజీ కనిపించింది ... అదే గోదావరి ఇంజినీరింగ్ కాలేజ్ ... వెంటనే ఓ క్లిక్కు క్లిక్కాడు ఇలా ...
















ఆ తర్వాత అన్నవరం వెళ్లేసరికి, రాత్రి ఎనిమిది అయ్యింది ....
ఆ రాత్రి పూట లైటింగులో అన్నవరం దేవస్థానం ఇలా ఉంది :













ఇక ఆ తర్వాత అక్కడ కజిన్ మ్యారేజీ చూసుకొని, మళ్ళీ అరవ దేశానికి తిరిగి వచ్చాడు .... ఇంతకీ ఆ అబ్బాయి ఎవరంటారు??... ఆ ఎవరో గొంకిస్కా గొట్టం మనకెందుకు అంటారా.. అట్లాగే కానివ్వండి


Note: All the photos are captured with my N96. :-). Thanks to my cutie phone :-)

Monday 20 September 2010

ద.కో.బ్లా.స సభ్యులు

ద.కో.బ్లా.స కి వచ్చిన అనూహ్యమయిన స్పందనకి చాలా ఆనందంగా ఉంది...ఇందుకు సహకరించిన ప్రతి ఒక్కరికీ నా ధన్యవాదాలు..ముఖ్యంగా ఒంగోలు శీనుగారి సహకారం, సపోర్ట్ అభినందనీయం. ఇకపోతే ఈ సంఘంలో సభ్యులు ఎవరెవరు అన్నది తేట తెల్లం చెయ్యడానికే ఈ టపా.

మునుపు రాసిన టపా ప్రకారం ఈ క్రింది లిస్టులో ఉన్నా బ్లాగర్లు  ద.కో.బ్లా.స కి చెందినట్లుగా భావిస్తున్నాం.

1. కోట్ల రామకృష్ణ రెడ్డి. (పల్నాడు - మాచెర్ల) 
2. ఒంగోలు శీను (ఒంగోలు)
3. అను (గుంటూరు జిల్లా)
4. తార (మీ పదవి గ్యారెంటీ లెండి ;-) ) (ప్రకాశం)
5. భాస్కరరామి రెడ్డి (ప్రకాశం)
6. మలక్ పేట రౌడీ (వీరు సభ్యత్వాన్ని అంగీకరించాల్సి ఉంది :-) ) (ప్రకాశం)
7. దుర్గేశ్వర (వినుకొండ...గుంటూరు జిల్లా)
8. సుజాత (నరసరావు పేట, గుంటూరు జిల్లా)
9. సిరిసిరి మువ్వ (ఏవండీ మీ చెప్పండీ..) (గుంటూరు జిల్లా)
10. సునీత (గుంటూరు)
జయదేవ్ చల్లా)
21. వేణూ శ్రీకాంత్ (వీరు సభ్యత్వాన్ని అంగీకరించాల్సి ఉంది ) (గుంటూరు జిల్లా )
22. తాడేపల్లి  (బాపట్ల..గుంటూరు జిల్లా)
23. వీకెండు పొలిటీషియన్ (బాపట్ల...గుంటూరు జిల్లా)
24. కౌటిల్య (ప్రకాశం)
25. కొండముది సాయికిరణ్ కుమార్ (గుంటూరు)

ఇది ఇప్పటిదాకా తేలిన లిస్టు (మునుపటి టపా ప్రకారం). ఈ లిస్టు ఇంకా చాలా పెద్దది అని నాకు తెలుసు. మన ద.కో.బ్లా.స బ్లాగర్లు ఇంకా చాలా మందే ఉండి ఉంటారు. పై లిస్టులోని బ్లాగర్లలో జిల్లాల వారీగా వివరాలు ఇలా ఉన్నాయి:
గుంటూరు జిల్లా : 18
ప్రకాశం జిల్లా     :  5
నెల్లూరు జిల్లా    :  2  

ప్రకాశం, నెల్లూరు జిల్లాల నుంచి ఇంకా చాలా మంది బ్లాగర్లకి ఈ సంఘం గురుంచి తెలియకపోయి ఉండొచ్చు, కనుక వారి పేర్లు మీకు తెలిసినట్లయితే ఇక్కడ పేర్కొనవచ్చు. ఈ టపా తో ఈ లిస్టు మాలీ డబల్ అవుతుందని ఆశాభావంతో ఉన్నాను. పై లిస్టులో పేర్కొన్న సభ్యులు ఇంకా తమకి తెలిసిన దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్ల వివరాలు అందిస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

Note: The above list will be updated regularly as and when new members join the association.

Thursday 16 September 2010

దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్ల సంఘం (ద.కో.బ్లా.స)

ఈ మధ్య ఆఫీసులో నా కొలీగ్ ఒకడికి తెలుగు బ్లాగులని పరిచయం చేశాను... వాడు వాటికి బాగా అలవాటు అయ్యాడు..రోజూ తెగ చదువుతాడు, స్వతహాగా బద్ధకస్తుడు కాబట్టి కామెంట్ పెట్టడు...మొన్నో రోజు నా దెగ్గరికి వచ్చి...

"ఈ బ్లాగుల వల్ల నాకు బాగా టైం పాస్ అవుతుంది...పైగా పెద్దగా వర్క్ కూడా లేదిప్పుడు.." అన్నాడు
నేనొక స్మైల్ ఇచ్చాను అంతే...
"ఈ మధ్య చూసిన బ్లాగుల్లో చాల మంది ఈష్టు గోదావరి..వెష్టు గోదావరి వాళ్ళవే ఎక్కువ... వాళ్ళు చాలా బాగా రాస్తున్నారు..."
నేను సైలెంట్....
"మీ సైడ్ వాళ్ళు..అదే గుంటూరు..ప్రకాశం..నెల్లూరు సైడ్... పెద్దగా లేరేమో కదా బ్లాగుల్లో...ఎక్కువ కనిపించలేదు నాకు..." అన్నాడు..
"ఉన్నారు..మా వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు..." కొద్దిగా రోషం నాలో...
"ఉన్నారేమోలే...చాలా తక్కువ వీళ్ళతో పోల్చుకుంటే...వీళ్ళు చాలా చక్కగా రాస్తున్నారు కూడా.."
"రాస్తున్నారు...మా వాళ్ళు కూడా చాలా చక్కగా రాస్తున్నారు..." తగ్గకూడదు నేను..
"ఏమో...ఓ పది బ్లాగులు చెప్పు మీ వాళ్ళవి..."
"ఆ...అదీ...ఇప్పుడంటే ఇప్పుడు ఎలా చెప్పగలం...సడన్ గా మాస్టర్ క్లాస్ లో పిల్లాడిని లేపి ఫిజిక్స్ బుక్కులో పదో పేజీలో పదో లైన్లో ఏముందో చెప్పమన్నట్లుంది నువ్వడిగేది.." అన్నాను నేను నన్ను సమర్ధించుకుంటూ..
"నేను చెప్పనా వాళ్ల బ్లాగులో ఓ పది.." అన్నాడు నన్ను ఉడికిస్తూ...
ఇకనాకు తిక్కరేగి "ఏ ఊరు మీది?" అన్నాను
"విజయవాడ.." అన్నాడు
"మరి...గోదావరి వాళ్ళు ఎన్ని రాస్తే నేకేందుకు...పొయ్యి పని చూసుకో.." అన్నాను...

అలా అన్నానే కానీ...అతను అన్న మాటలు నన్ను కొంచెం ఆలోచింపజేసాయి...అసలు దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్లు ఎంత మంది ఉన్నారు?..ఎన్ని బ్లాగులు ఉన్నాయి?..మనం మైనారిటీ బ్లాగర్ల లెక్కలో ఉన్నామా?..ఇలాంటి ప్రశ్నలు నా మైండులో డ్యాన్స్ చేశాయి..
అప్పుడే ఒకటి నిర్ణయించుకున్నాను...మెజారిటీ బ్లాగర్లుగా వెలుగొందుతున్న ఈ గోదావరి బ్లాగర్ల ముందు మన ఉనికి తెలియాలంటే, మనం ఏకం అవ్వాలి..అందుకో బ్లాగర్ల సంఘం ఏర్పడాలి...అలాంటి అలోచానా ఫలితమే ఈ "దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్ల సంఘం"(ద.కో.బ్లా.స)

దక్షిణ కోస్తా జిల్లాలు అయిన గుంటూరు, ప్రకాశం, నెల్లూరుకి చెందినా బ్లాగర్లు ఈ సంఘంలో చేరవచ్చు. మన మూడు జిల్లాల బ్లాగర్లు అందరూ ఏకమయ్యి మన ఉనికిని చాటుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఎంతైనా ఉంది ఇప్పుడు..కనుకనే గుంటూరు, ప్రకాశం, నెల్లూరుకి చెందినా బ్లాగర్లకి ఇదే నా పిలుపు, మీరంతా వచ్చి మన "దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్ల సంఘం"లో చేరండి. అప్పుడు మన దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్లు అసలు ఎంత మంది ఉన్నారో తెలుస్తుంది. మనం మైనారిటీ కాదని నిరూపించాలి. మన బ్లాగర్ల సంఘం ఇంకా అభివృద్ధి కావడానికి, ఎక్కువమంది దక్షిణ కోస్తా బ్లాగర్లు తయారవ్వడానికి మీ అమూల్యమైన సలహాలు కూడా ఇవ్వండి. ఎవరైనా దక్షిణ కోస్తా యువకుడు కానీ యువతీ కనీ బ్లాగు మొదలెట్టి టపా వెయ్యగానే, మనం వారిని బాగా ఎంకరేజ్ చేసి మెరికల్లా తయారుచెయ్యాలి..ఆవిధంగా మన సంఘాన్ని అభివృద్ధి చెయ్యవచ్చని నాకు అనిపిస్తుంది. ఏమంటారు??. ఇంకా దీనికి సంబంధించిన విధి విధానాలకై మీ సలహాలు కోరుతున్నాను.

Sunday 5 September 2010

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 4


జన్మభూమి ఎక్స్ ప్రెస్ కిట్టిగాడి జన్మభూమిని దాటి వైజాగ్ వైపు పరుగులు తీస్తుంది...
కిట్టిగాడు మూతిబిగించి మూడంకె వేసి ఓ మూలాన కుర్చుని కిటికీలోంచి వెనక్కి పరుగులు తీసే చెట్టూచేమలను చూస్తూ ఏవో ఆలోచనలలో మునిగిపోయాడు...

"ఎస్...కిరణ్ అంటే నాకిష్టం...హీ ఈజ్ జెమ్ ఆఫ్ ఎ గై..."
"అంటే...నువ్వతన్ని లవ్ చేస్తున్నావా?"
"అనుకుంటా....ఏమో...నాకే తెలిదు...కానీ, తను నన్ను లవ్ చేస్తున్నాడు..అది నాకు తెలుసు.."
".........."
"ఏంటో...ఆ ఫీలింగ్ కొత్తగా ఉంది...తను నాకు ఒక వారం పది రోజుల్లో ఖచ్చితంగా ప్రపోస్ చేస్తాడు.."
"........."
"సారీ...సుత్తి చెప్తున్నానా?...ఏంటి సైలెంట్ గా ఉన్నారు??..."
"ఏం లేదు....తలనొప్పిగా ఉంది...మళ్ళీ వస్తాను ..."
"జావా లాజిక్స్ ఎప్పుడు చెప్తారు నాకు ??"
కిట్టిగాడికి ఏడుపు తన్నుకుంటూ వస్తుంది లోపలి నుంచి...జావా రాకపోయినా ఎంత కష్టపడి మేనేజ్ చేశాను..అంతా సుస్మీ కోసమే కదా...ఇప్పుడు ఇంకెవరి కోసం జావాలాంటి జావా చదవాలి...
"రేపు చెప్తాను..." అంటూ వచ్చేశాడు...

ఆలోచనల్లోంచి బైటకి వచ్చి కిటికీ బైటకి చూశాడు ...ట్రైన్ అనకాపల్లి స్టేషన్ లో ఆగింది...
ఎవరో  అమ్మాయి ఎక్కి తన ఎదురుగా కూర్చుంది..ఎక్కీ ఎక్కడంతోనే బ్యాగ్ లోంచి "జావా కంప్లీట్ రిఫరెన్స్" బుక్ తీసి చదివేస్తుంది...ఆ బుక్ చూడగానే ఇవి అని చెప్పలేని ఎన్నో ఫీలింగ్స్ కలిగాయి కిట్టిగాడికి....జావా పుస్తకం కవర్ పేజ్ మీద సుస్మీ ముఖమే కనిపిస్తుంది ...

"ఏంట్రా సడన్ గా ఊరి ప్రయాణం ..ఇంకా వారం రోజులు సెలవులు ఉన్నాయిగా.." అడిగింది కిట్టూ వాళ్ళమ్మ..
"వెళ్ళాలమ్మా...సప్లీ రాసే వాళ్ళకి జావా క్లాసులు మొదలెట్టారంట...ఈ సారైనా గట్టెక్కాలిగా..."
"ఏంటో ఎర్రి నాగన్న...పాపం నీకు ఈ జావా కష్టాలెంటో?..సరే వెళ్ళు...అయినా జావా రానివాడివి ఆ పిల్లకేం చెప్పావురా?"
"తెలిసింది చెప్పాలేమ్మా...ఊరికే ఆ అమ్మాయి వచ్చినప్పుడు, నాకు జావా రాదనీ...అరియర్స్ ఉన్నాయని చెప్పకు...ప్లీజ్.."
"హుమ్...వీటికేం తక్కువ లేదులే....వెళ్లి బట్టలు సర్దుకో..."

ఆలోచనల్లో ఉండగానే ట్రైన్ వైజాగ్ స్టేషన్ చేరింది...కిట్టు ఎదో పరధ్యానంలో ఉన్నట్లుగా హాస్టల్ రూమ్ కి చేరాడు...వచ్చీ రావడంతోనే బెడ్ మీద వాలాడు..హాస్టల్ మొత్తం ఖాళీగా ఉంది...ఇంకా ఎవరూ ఊర్ల నుంచి రాలేదు....మనసంతా అదేదో విధంగా...పరాగ్గా..చిరాగ్గా ఉంది కిట్టిగాడికి..రాజు గాడికి డైల్ చేసాడు ...

"హలో కిట్టిగా...ఏట్రా సంగతి..."
"ఏంలేదు...హాస్టల్ కి వచ్చాను ఇందాకే...ఈవెనింగ్ భీమిలి రోడ్ దెగ్గరికిరా...నీతో మాట్లాడాలి ..." 
"హాస్టల్ కి వచ్చావా...అదేంట్రా సడన్ గా...ఏమైంది...సుస్మీకి సంగతి చెప్పవా...?"
ఫోన్ కట్ చేసిన శబ్దం....

సముద్రం ప్రక్కగా సాగే భీమిలి రోడ్ ఆహ్లాదంగా..ప్రశాంతంగా ఉంది...
ఇద్దరూ సముద్రపు ఒడ్డున చెరొక రాయి మీద కూర్చున్నారు...నిముష నిముషానికి తాకి వెళ్ళే అలలు..ముఖానికి చల్లగా తాకుతూ పలుకరించే చిరుగాలులు...ఎంతో ప్రశాంతమైన వాతావరణం...కాని కిట్టిగాడి మనసులో మాత్రం అందుకు పూర్తి విరుద్ధమైన వాతావరణం...

"సో...అయితే...ఆ అమ్మాయి ఆల్రడీ ఇంకొక అబ్బాయిని లవ్ చేస్తుందనమాట..."
"........"
"హుమ్...ఈ అమ్మాయిలు ఇంతేరా..వంటి మీదకి వయసు వచ్చిందని తెలిసేలోపే, ప్రక్కన బాయ్ ఫ్రెండ్ ఉంటే బాగుండు అనుకుంటారు...మనలాగా లేట్ గా ప్రేమించే వాళ్ళకి ఆప్షన్స్ తక్కువ...ఈ కాలంలో టెన్త్ క్లాస్ నుంచే ఉంటున్నారు అమ్మాయిలకు బాయ్ ఫ్రెండ్స్...మరి, అసలు లవ్ చెయ్యడానికి సరైన వయసేంటో..కాలమే డిసైడ్ చెయ్యాలి...టెన్త్ క్లాస్ లో లవ్ చేస్తే, ఆ వయసులో లవ్ అంటేనే ఏంటో తెలీదు..అదంతా అట్రాక్షన్ అంటారు...సరే అని సెటిల్ అయ్యాక లవ్ చేద్దామంటే, ఒక్కటంటే ఒక్క అమ్మాయి ఫ్రీగా ఉంటే ఒట్టు...ఏమంటావు ?"
"......."
"ఒరేయ్...నేనే వాగుతున్నాను...నువ్వేంటి మౌన ముని వేషం వేసావు...సరేలేరా, బాధపడకు.. సుస్మీ కాకపోతే...రాష్మీ..అది కాకపోతే దాని అక్క నూకాలమ్మ..."
చిరాగ్గా చూశాడు కిట్టిగాడు రాజు గాడి వైపు ....
"ఏంటి అలా చూస్తున్నావ్..పేరేంటి అలా ఉందనా?...ఆ పిల్ల నూకాలమ్మ తల్లి దయ వల్ల పుట్టిందని పాపం దాని పేరు, రాయబోయే పరిణామాలు కూడా ఆలోచించకుండా నూకలమ్మా అని ఎట్టేసారు...దాని చెల్లి కేమో రాష్మి...ఎమన్నా పొంతనుందా అసలు...పాపం ఆ పిల్ల నూకాలమ్మ అనే పేరుతో ఎన్ని కష్టాలు పడిందో నాకు తెలుసురా..అందరూ ఎగతాళి చెయ్యడమే..అందుకే కాలేజీకి వచ్చాక, ఆ పిల్లని ఎవరన్నా పేరు అడిగితే "అయాం నూకల్ అని చెప్తుంది..."..ఈ నాకోడుకులేమో అదేదో నార్త్ పెరనుకని "వావ్ వాట్ ఏ స్వీట్ నేమ్ యు హావ్" అని దాని ముందు కటింగు..."


"ఒరేయ్...ఏంట్రా నీ సుత్తి..అసలే మనసు అదోలా ఉంటే ..."
"సుత్తి కాదురా...అంచేత నేను చెప్పొచ్చేది ఏమిటంటే, మనకేదో లేదని ఫీల్ అయ్యే కన్నా..ఉన్న దాన్నే మనకి అనుగుణంగా మార్చుకుంటే సరి...నూకాలమ్మ నుండి మిస్.నూకల్ లాగా..."
"అర్థం కాలేదు..."
"ఓరినీ...ఇదేమన్నా జావా ప్రోగ్రామా...అది కాదురా...సుస్మీ దక్కలేదు అని బాధపడేకన్నా..మనకి అందుబాటులో ఉన్న నూకాలమ్మనో..నాంచారమ్మనో లైన్ లో పెట్టుకోవచ్చు...నువ్వేం దిగులు పడకు...సెట్ చేద్దాంలే..."
"ఏంట్రా సెట్ చేసేది...నువ్వు తేలిగ్గానే చెప్తావ్...నీకేంటి...మూడు రోజుల్లోనే ఆ పిల్లతో ఎన్నెన్నో ఊహలు...ఎంత కష్టపడి నేనెంటే ఒక ఇంప్రెషన్ క్రియేట్ చేసానో తెలుసా...ఈష్టు గోదావరి కేట్ విన్ స్లెట్ రా ఆ పిల్ల...అసలు ఆ నవ్వు ఉంటుంది..వెన్నెల్లో మల్లెపూల జల్లులు కురిసినట్లుగా ఉంటుందిరా..."
"వెన్నెల్లో మల్లెపూలు కురిసినా...అమావస్యలో అరిటాకులు రాలినా...ఆ పిల్లని నువ్విప్పుడు మరచిపోవాలి..You have to get over her and keep going..."
"..............."

                                               **********
"కిట్టూ ఊరెళ్ళాడమ్మా...." చెప్పింది కిట్టూ వాళ్ళమ్మ ఆ మరునాడు సుస్మీ కిట్టూ కోసం రాగానే...
"అవునా...ఎప్పుడు వెళ్లాడు ఆంటీ...కనీసం నాకు మాట కూడా చెప్పలేదు..."
"నిన్నే వెళ్లాడు...ఏవో క్లాసెస్ ఉన్నాయని అర్జెంటుగా వెళ్లాడు...చెప్పకుండా వెళ్ళాడని ఏమీ అనుకోమాకమ్మ...ఆడో తింగరోడు..ఏ ధ్యాస పడితే ఆ ధ్యాసే..."
"అబ్బే అదేం లేదంటీ....సరే వెళ్ళొస్తాను..."
"అలాగేనమ్మా..."
                                              ***********

రోజులు గడుస్తున్నాయి...కిట్టూకి తరచూ సుస్మీ గుర్తొస్తున్నా, కావాలనే తనని తను వేరే వ్యాపకాల్లో బిజీగా ఉంచుకుంటూ, క్రమంగా తన ఆలోచనలను సాధ్యమైనంత వరకు తగ్గించేశాడు...సెలవులు వస్తున్నా ఇంటికి వెళ్ళడం మానేసాడు..ఇంటికి వెళ్తే మళ్ళీ పరిస్థితి ఎక్కడ మొదటికి వస్తుందో అని భయం....
ఎప్పటికప్పుడు వాళ్ళమ్మ ఫోన్ చేస్తూ అడుగుతూనే ఉంది, ఏంట్రా ఇంటికి రావడమే మానేసావు అని...కిట్టిగాడు అప్పటికప్పుడు ఎదో ఒక వంక చెప్పి కుదరడం లేదు అని చెప్పెసేవాడు...
వాళ్ళమ్మ ఫోన్ చేసిన ప్రతీసారీ సుస్మీ ఎలా ఉంది అనే మాట గొంతుదాకా వచ్చి ఆగిపోయేది...ఎందుకో పాపం అప్పుడు వాడికే ఏడుపు వచ్చేది....

                                          *************

రోజులు గిర్రున తిరిగాయి...సంవత్సరం గడించింది...కిట్టిగాడు ఫోర్త్ ఇయర్ సెకండ్ సెమ్ లో ఉన్నాడు...వెనకేసుకున్న పద్నాలుగు రాళ్ళు ఒక్కొక్కటీ ఏరి వేసే ప్రయత్నంలో బిజీగా ఉన్నాడు...అన్నిఅరియర్స్ చివరి సెమ్ అయ్యేలోగా పూర్తి చెయ్యాలని ధృడంగా అనుకున్నాడు...మరొక విశేషమేమిటంటే, మనోడు జావాలో పాస్ అయ్యాడు...సెవెంత్ అటెంప్ట్ లో...కిట్టిగాడి దృష్టిలో అటెంప్ట్ ఎన్నోది అనేది కాదు ముఖ్యం, పాస్ అయ్యామా లేదా...అంతే...

ఈ సంవత్సర కాలంలో ఇంటికి వాడు ఒక్కసారి కూడా వెళ్లలేదు...పాపం కుర్రోడు ఎంత ఇరగ పొడుస్తున్నాడో ఇంటికి కూడా రావడం మానేసాడు అని...కిట్టిగాడి అమ్మగారే ఓ రెండు సార్లు వచ్చి వెళ్లారు వాడి దెగ్గరికి...ఆమె వచ్చినప్పుడు సుస్మీ గురుంచీ వాడూ అడగలేదు...ఆమె కూడా చెప్పలేదు...

ఫైనల్ ఇయర్ ప్రాజెక్ట్ లో మళ్ళీ బిజీ అయ్యాడు కిట్టిగాడు...ఒక నెలరోజులు ఏవేవో కుస్తీలు పడి, చివరికి వల్లకాక ఒక మూడువేలు పెట్టి బైట మార్కెట్ లో రడీగా చేసిపెట్టిన ప్రాజెక్టు కొనేసి...సబ్మిట్ చేసేసి...వైవా ఎదో అలా కానిచ్చేసాం అనిపించేసుకొని ఊపిరిపీల్చుకున్నాడు...

తరువాత మళ్ళీ పద్నాలుగు సబ్జెక్టుల మీద దండయాత్ర కొనసాగించాడు...ఎలాగైనా అన్ని అరియర్స్ క్లీన్ స్వీప్ చెయ్యాలని అనుకున్నాడని ప్రతి సబ్జెక్టు నీతి నిజాయితీగా రాయడానికి మన కిట్టిగాదేమైనా హరిశ్చంద్రుడా? ధర్మరాజా??...అందుకనే అప్పటిదాకా అమలుచేయ్యని నానా విధానాలు అమలు చేసాడు....ఎగ్జాంకి ముందు ఆ సబ్జెక్టుకి సంబంధించిన హై-టెక్ సిరీస్ గైడ్..స్పెక్ట్రం సిరీస్ గైడ్..రెండిటినీ మొత్తం జంబో జిరాక్స్ తీయిస్తాడు...ఎగ్జాం రోజున, ఆ సబ్జెక్ట్ జంబో జిరాక్స్ గైడ్ రాజు గాడికి ఇచ్చి బాత్రూంలో ఒక అరగంట వెయిట్ చెయ్యమని చెప్తాడు...వీడు ఎగ్జాంకి వెళ్లి..పేపర్ లో ఉన్న ప్రశ్నలు ఒక యాభై మార్కులకి సరిపడా చేతి మీద రాసుకొని, అర్జెంట్ అని చెప్పి బాత్రూంకి వస్తాడు...ఆ కంపులో అప్పటికే పాపం అరగంట వెయిట్ చేసిన రాజుగాడు..వీడి రాకకి సంతోషించి, ఆ వచ్చిన ప్రశ్నలకి సంబంధించిన ఆన్సర్లు ఆ జంబో జిరాక్స్ గైడ్ లో నుంచి చించి వాడికి ఇస్తాడు...వాడి అది షర్ట్ స్లీవ్స్ లో పెట్టుకొని ఎగ్జాం హాల్లోకి వెళ్తాడు...

హాల్లోకి వెళ్ళాక ఆ స్లిప్స్ లాఘవంగా తీసి ఆన్సర్ పేపర్ మీద ఎక్కిస్తాడు...ఆ టాలెంట్ అంత ఈజీగా రాలేదు కిట్టిగాడికి..అసలు స్లిప్స్ ఎలా రాయాలి...ఇన్విజిలేటర్ చూడకుండా స్లిప్స్ ఎలా తియ్యాలి అనే దాని మీద ఒక మూడు నెలల కఠోర శిక్షణ పొందాడు సీనియర్స్ దెగ్గర నుంచి...

మొత్తానికి పద్నాలుగు ఎగ్జామ్స్ తన జూనియర్స్, సబ్ జూనియర్స్ తో కూడా కలిసి రాసి...దిగ్విజయంగా ముగించాడు...అన్నీ క్లియర్ అవుతాయి అనే ధీమా తోణకిసలాడింది కిట్టిగాడిలో...ఫేర్-వెల్ పార్టీ అయిపొయింది...అందరూ తమ తమ ఇళ్లకు వెళ్ళిపోతున్నారు...కిట్టిగాడు కూడా ఇక ఇంటికి వెళ్ళాలని డిసైడ్ అయ్యాడు...తను దాదాపుగా సుస్మీ ఆలోచనల నుంచి బయట పడ్డాడు...ఒక వేళ ఇప్పుడు తను ఎదురుపడినా ఇంతకుముందులా తను ఫీల్ అవ్వడు...రియాక్ట్ కాదు...ఆ నమ్మకం తనకి కలిగింది...

                                            *******
దాదాపు సంవత్సరంన్నర తరువాత మళ్ళీ రాజమండ్రిలో అడుగుపెట్టాడు....
సుస్మీ తనకి ఎదురుపడుతుంది...తను సుస్మీని కలవబోతున్నాడు అన్న ఉద్వేగం ఏమాత్రం లేదతనిలో...నెమ్మదిగా ఇంటికి చేరాడు....
అలసటగా అనిపించడంతో కాసేపు పడుకొని లేచి...భోజనం చేసి...అలా బయటకి వచ్చాడు...
ఎదురు ఇంట్లో ఎదో సందడిగా ఉంది...తను ఇప్పటిదాకా గమనించలేదు...బయట షామియాన వేసి ఉంది..కుర్చీలు వేసి ఉన్నాయి...చాలా మంది బంధువులు ఉన్నారు...మెల్లిగా సన్నాయి కూడా వినిపిస్తుంది....

వెంటనే లోపలికి వచ్చి "అమ్మా...ఏంటి ఎదురింట్లో ఎదో సందడిగా ఉంది ..." అన్నాడు
"అదా...వాళ్ళ అమ్మాయి పెళ్లి...ఎల్లుండే...ఈ రోజు పెళ్లి కూతురిని చేసినట్లున్నారు..."
"పెళ్ళా...ఆ అమ్మాయికి అప్పుడే పెళ్ళా...ఇంకా ఇంజినీరింగ్ కూడా పూర్తి కాలేదు కదా...పైగా ఆ అమ్మాయి..." అంటూ ఆగిపోయి..."అవునూ... ఆ అమ్మాయి చేసుకోబోయేది కిరణ్ అనే అబ్బాయినే కదా ..." అన్నాడు
"కిరణా??...కాదే..ఆ అబ్బాయి పేరు కిషెన్ అని చెప్పినట్లు గుర్తు...చెన్నైలో జాబ్ చేస్తున్నాడట ..."
"అవునా..." ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యం..బాధ..కోపం..అన్ని ఎమోషన్స్ వచ్చాయి..."కిరణ్ ని లవ్ చేసి...కిషెన్ ని ఎలా పెళ్లి చేసుకుంటుంది....ఈ అమ్మాయిలంతా ఇంతేనా..." అంటూ మనసులోది బయటకి వెళ్ళగక్కాడు...
వాళ్ళమ్మ విస్తుపోయి..."ఒరేయ్...కిట్టిగా...అయినా ఈ పిల్ల గురుంచి నీకెలా తెలుసురా??..కిరణ్ అంటావ్..లవ్ అంటావ్..."
"ఎలా తెలిసేది ఏంటమ్మా!!...ఒక సంవత్సరం ఇంటికి రాకపోయేసరికి...ఎదురింటి సుస్మీని ఎలా మరచిపోతాను..." అన్నాడు ఆవేశంగా...
"ఓరినీ...ఏడ్చినట్లే ఉంది నీ తెలివి...అయినా నేను కూడా నీకు చెప్పడం మరచిపోయానులే..." అందామె
"ఏంటది..." అడిగాడు ఆత్రుతగా 
"సుస్మీ వాళ్ళు ఇల్లు ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోయి ఆరునెలలు కావస్తుంది...వాళ్ళ తాతగారికి వొంట్లో బాగుండటం లేదట..చివరి రోజుల్లో మనవరాలు కూతురు తన దెగ్గర ఉండాలని ఆయన కోరికట...అందుకే వాళ్ళు కాకినాడ షిఫ్ట్ అయిపోయారు...తరువాత వీళ్లోచ్చారు...వాళ్ళ అమ్మాయిదే ఇప్పుడు పెళ్లి...ఈ అమ్మాయి బీటెక్ కంప్లీట్ చేసి జాబ్ కూడా చేస్తుంది..."
"అవునా...సుస్మీ వాళ్ళు వెళ్లిపోయినట్లు కనీసం నువ్వు ఒక్క మాటైనా చెప్పలేదేంటమ్మా..."ఎదో చిన్న దిగులు కిట్టిగాడిలో...
"ఏంటో సమయానికి గుర్తురాలేదురా..నువ్వా హాస్టల్ నుంచి కదలకపోతివి...నీకు ఫోన్ చేసినప్పుడు కూడా నువ్వెలా వున్నావో అన్న దిగులుతో మిగతా విషయాలు ఏమీ గుర్తుకురాలేదు... నువ్వెళ్ళిన మరుసటి రోజు నీకోసం వచ్చింది..కనీసం నువ్వు తనకి మాటైనా చెప్పకుండా వెళ్లిపోయినందుకు నొచ్చుకుంది...పాపం..మంచి పిల్లరా..."
ఆ మాటలు వింటుంటే కిట్టిగాడికి ఎందుకో మళ్ళీ సుస్మీ మీద కొంచెం మనసు లాగడం స్టార్ట్ చేసింది...కానీ అలాంటి ఆలోచనని వెంటనే తుడిచేసాడు....
"నేను ఒక వారంలో హైదరాబాద్ వెళ్తున్నానమ్మా...జాబ్స్ కి ట్రై చెయ్యాలి...."

                          ****** (రెండు సంవత్సరాల తరువాత)********
ఇన్ఫోసిస్ క్యాంపస్, హై-టెక్ సిటీ, హైదరాబాద్...

"వేర్ ఈజ్ చైతూ...." అప్పటికి నాలుగోసారి అడిగాడు మేనేజర్ కందసామి....
"ఇంకా రాలేదు సర్..." చెప్పింది శ్వేత 
"అయ్యయ్యో కడవులే...ఇంద చైతూతో పెట్టుకుంటే..మన పని తిరుప్పతి బాలాజీ నామమే...ఎంగాప్పా ఇంద పయ్యన్..."
"కాల్ చేశాను సార్...లిఫ్ట్ చెయ్యడం లేదు...."
"ఎందుకు చేస్తాడు...చెయ్యడు...డెలివెరీ దా ఉండాది...గమ్మున రమ్మని నిన్న సిలక్కి సొల్లినట్లు కదా సొల్లాను..."
"మీరు టెన్షన్ పడకండి సర్...మేమంతా ఉన్నాం కదా..." అన్నాడు రమేష్ మధ్యలో కలుగజేసుకుంటూ...
"ఎందప్పా ఉండేది మీరు...డెలివరీ టైంకి ఏదన్నా ప్రాబ్లం వస్తే...పైకి కిందకీ సూస్తారు..చైతూ ఉంటేనే కదా,సాఫీగా డెలివరీ అయ్యేది..."..అందరూ ముసి ముసి నవ్వులు..."అదేనప్పా ప్రాజెక్ట్ డెలివరీ...జావాలో కింగ్ అంటే చైతూనే నప్పా...అందుకే చైతూ ఏంత లేట్ గా వచ్చినా...చెప్పకుండా సెలవు పెట్టినా నేనేమి అనను...అంద పయ్యన్ కి జావా మీద గ్రిప్ అట్టాంటిది..కింగ్ ఆఫ్ జావా అప్పా..."

పల్సర్ 180CC బండి ఒక్కసారిగా దూసుకు వచ్చింది పార్కింగ్ లాట్ లోకి...ఒక్క ఉదుటున దిగి...లిఫ్ట్ లాబీకి వచ్చి, ఆఫీస్ లో అడిగుపెట్టాడు...కృష్ణ చైతన్య...అలియాస్ చైతూ...అలియాస్ మన కిట్టిగాడు...

కిట్టిగాడికి చూడగానే, మేనేజర్ ముఖం వెలిగిపోయింది..."ఎన్నప్పా చైతూ....ఇంత లేట్ గా వస్తే ఎలా...డెలివరీ ఎవరు సేస్తారు...నువ్వుదా సేయ్యాలి..."
"డెలివరీ గురుంచి మీరు మర్చిపోండి...నొప్పులు లేకుండా..సారీ బగ్గులు లేకుండా సాఫీగా చేస్తాను...చైతూ ఈజ్ హియర్..జావా అయినా దాని అబ్బ అయినా మన ముందు సలాం చెయ్యాల్సిందే మిస్టర్ కందాజి..."
"గుడ్...గుడ్...నాకు తెలుసప్పా చైతూ నీ గురుంచి..."
"తెలుసు కదా...ఇక మీరు కాబిన్ కెళ్ళి రిలాక్స్ అవ్వండి..." అంటూ సీట్ లో కూర్చున్నాడు....
కందసామి వాడి కాబిన్ లోకి వెళ్ళాక...
"అరవోడు చంపేస్తున్నాడు...రమేష్...శ్వేతా...పదండి అలా కాంటీన్ కెళ్ళి కాఫీ తాగుదాం..." అన్నాడు కిట్టూ లేస్తూ...
"చైతూ...రిలీజ్ అయ్యేదాకా మనం సీట్ నుంచి లేస్తే..శివతాండవం చేసేలా ఉన్నాడు కందసామి..."
"వాడి బొంద...డెలివరీకి ఇంకా అయిదు గంటల టైం ఉంది...దానికి నాకు గంట చాలు...పదండి..."

"చైతూ...జస్ట్ రెండేళ్ళ అనుభవంతో జావాలో ఇంత ప్రోఫిషియన్సీ ఎలా సాధ్యం అయింది...ఒక ఏడు ఎనిమిదేళ్ళ అనుభవం ఉన్న వాళ్ళు చెయ్యలేని ప్రోగ్రామ్స్ మీరు అవలీలగా చేసేస్తున్నారు..." అడిగింది శ్వేత
"కసి...జావా మీద కసి...అది నాతో ఎంత ఆడుకుందో...దానితో ఇప్పుడు నేను డబుల్ ఆడుకుంటున్నాను...ఒకప్పుడు జావా అంటే అదొక గొరిల్లా...ఇప్పుడు అదొక గండు చీమ...తొక్కి అవతల పడేస్తా...దీని వల్ల లైఫ్ లో ఒకటి నేర్చుకున్నా...దేన్నయినా చూసి దడుచుకోకూడదు...దాన్ని జయించాలి...వీలు అయితే మన ముందు తోకలేపకుండా తొక్కి పడెయ్యాలి అని..." అన్నాడు ధీమాగా...
"వావ్...వే టు గో చైతూ..." అంది అభిమానపూర్వకంగా..
"చైతూ..రేపు మన టీమ్ లో ఒక ఫ్రెషర్ జాయిన్ అవ్వబోతుంది...బాస్ చెప్పాడు..." అన్నాడు రాజేష్...
"అవునా...ఎవరు?"
"ఏమో...ఆ అమ్మాయికి జావాలో నువ్వే ట్రైనింగ్ ఇవ్వాలంట..."
"హుమ్....చూద్దాం..."

                                              ************
"చైతూ వీ హావ్ గాట్ ఎ న్యూ జయినీ ఇన్ అవర్ టీం...."
"ఓహ్...హూ ఈజ్ దట్ కందాజీ..." అన్నాడు చైతూ
"ఎ ఫ్రెషర్....నీకు పరిచయం చేస్తానప్పా..ఆమెని మన టీమ్ కి అసైన్ చేసారు కాబట్టి, నువ్వే ఆమెని జావాలో ట్రైన్ చెయ్యాలి..." అన్నాడు కందసామి...
"ఐ విల్ డూ మై బెస్ట్ కందాజీ..."
కందసామి ఫోన్ తీసి డైల్ చేసి..."శ్వేతా...న్యూ జయినీ వచ్చిందా...."
"ఓ.కె...గుడ్...ఆస్క్ హర్ టు కం టు మై కాబిన్.."

ఒక రెండు నిముషాల్లో ఒక అమ్మాయి లోపలి వచ్చింది...కిట్టు వెనుకగా నిల్చుని ఉంది...
"హలో యంగ్ గర్ల్....వాట్స్ యువర్ నేమ్...."
"సుస్మితా...."
ఆ పేరు వినగానే చివాలున తల వెనక్కి తిప్పి చూశాడు.... తన కళ్ళని తనే నమ్మలేకపోయాడు...కొయ్యబొమ్మలా ఆ అమ్మాయినే చూస్తూ ఉండి పోయాడు...ఒక్కసారిగా కిట్టూ మెదడు మొత్తం మొద్దుబారినట్లు అయింది...అప్రయత్నంగా అతని నోటి నుంచి వచ్చింది ..."సు..స్మీ..." అని...

                                       --- To be continued in the 5th part.

[ఆలస్యంగా మీ ముందుకు వచ్చినందుకు క్షమించాలి...కొన్ని పర్సనల్..కొన్ని ప్రొఫెషనల్ పనుల్లో బిజీగా ఉండి ఒక మూడు వారాలుగా బ్లాగు జోలికి రాలేదు...ఇక నుండి టపాలు త్వరగానే అందిస్తాను...మీ అభిమానం ఇలాగే కొనసాగిస్తారని ఆశిస్తాను....ఇట్లు మీ --- కిషెన్ రెడ్డి ]

Sunday 18 July 2010

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 3


కిట్టిగాడు సుస్మీకి, ప్రొద్దుటినుంచి బట్టీపట్టి రాసుకున్న పేపర్ జేబులోనుండి బైటకి తియ్యకుండా..ఆ జావా కాన్సెప్టులు మొత్తం గడగడా అప్పజెప్పి సోఫాలో కూలబడ్డాడు ...

"క్రిష్ణ గారు...మీరు చెప్పింది నాకు అస్సలు అర్థం కాలేదు...చాలా డౌట్స్ ఉన్నాయి.." అంది సుస్మిత తెగ బాధపడిపోతూ...
'రాజు గాడు ప్రొద్దున చెప్పిన కాన్సెప్టులని ఇప్పటిదాకా బట్టీపట్టి దీనికి అప్పజెప్పడమే పెద్ద విషయం... పైగా మళ్ళీ దాంట్లో డౌట్లా??..అసలు నాకు అర్థమవుతే కదా దీనికి డౌట్స్ క్లియర్ చెయ్యడానికి...మరేం పర్లేదు,అన్నీటికీ ఆ భగవంతుడే ఉన్నాడు..' అనుకోని...."అసలు నీకు ఏం అర్థంకాలేదు?" అన్నాడు
"ఏమీ అర్థం కాలేదు... ఆవాహం చేసుకోవడం ఏంటీ?...అవతారాలు ఏంటీ??..మా సర్ ఇలా చెప్పినట్లు గుర్తులేదే..!!" అంది..
"అంటే...సుస్మీ...మేము ప్రతీదాన్ని చాలా ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచిస్తాము కాబట్టి...నీకు అలా సులభంగా చెప్పాను..."
"సులభంగా చెప్తే అర్థం కావలి కదా.." అంది కళ్ళింతవి చేస్తూ...
కిట్టిగాడి చిర్రెత్తింది..... కంట్రోల్ కంట్రోల్ అనుకుంటూ...
"సరే...ఇప్పుడు నీకెలా చెప్పాలంటావ్??.."

"ఒక కాన్సెప్టు తీసుకొని...దాని డెఫినిషన్ చెప్పండి..రియల్-టైం ఎగ్జాంపుల్ ఒకటి ఇవ్వండి..ఒక ప్రాక్టికల్ ప్రోగ్రాం రాసి చూపించండి..అప్పుడు పూర్తిగా అర్థమవుతుంది..."
కిట్టిగాడికి పాయసం తాగుతుంటే పచ్చిమిర్చి నమిలినట్లు అనిపించింది...మంటగా చూసాడు సుస్మీ వైపు... 'ఇప్పుడెం చెయ్యాల్రా బాబూ.. అంత సీన్ ఉంటే గీతంలో పది కాలాల పాటు స్టూడెంట్ నెం.1 గా వెలిగిపోదును..' అనుకుంటూ..'రాజు గాడికి మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తే..ఎస్..ఇప్పుడదే బెటర్..' అనుకొని "సుస్మీ...అలాగే చెప్తాను...దాహంగా ఉంది...కొంచెం కాఫీ ఇస్తావా..?" అన్నాడు..
"కాఫీనా .. లేకపోతే వాటారా?" అంది అయోమయంగా 
"ఏం...మీ ఇంట్లో కాఫీ పొడి లేదా.."
వాడి వైపు ఓ దిక్కుమాలిన చూపు విసిరి "ఉంది..పారబోయలేదు...మీరు దాహంగా ఉంది అన్నారు కదా అని..వాటారా అని అడిగా.."
కిట్టిగాడికి రిటైర్ అయిన అంకుల్స్ అన్నా...సెటైర్ వేసే అమ్మయిలన్నా చిరాకు..
"నాకు దాహం వేస్తే...కాఫీ తాగుతా.." అన్నాడు సీరియస్సుగా..
'వీడెక్కడి తిక్కల బొంత' అనే లుక్కోటి ఇచ్చి కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది సుస్మీ...
"తొందరేం లేదు..నిదానంగానే పెట్టు కాఫీ.." అంటూ వాళ్ళింటి బాల్కనీ లోకి వెళ్లి సెల్ తీసి రాజు గాడి నెంబర్ కొట్టాడు..

"హలో..కిట్టిగా...సుస్మీని కాన్సెప్టులతో ఫ్లాట్ చేసి...దాని హార్ట్ లో ఫ్లాట్ కొన్నావా లేదా.." అన్నాడు రాజుగాడు..
"రాజుగా...మనకి టైం చాలా తక్కువుంది..పొద్దున్న చెప్పిన కాన్సెప్టులకి...డెఫినిషన్, రియల్-టైం ఎగ్జాంపుల్, ప్రోగ్రాం..ఇవన్ని నాకొక అయిదు నిముషాల్లో కనుక్కొని చెప్పగలవా??"
రాజుగాడికి  వాడేం వింటున్నాడో అర్థం కాగానే...మైల్డ్ నుంచి స్ట్రాంగ్ దాకా వేరీ అవుతూ కొట్టిన షాక్ నుంచి వెంటనే తేరుకొని "ఓరి కిట్టిగా...నీకు సుస్మీని చూసి చూసి మతి గానీ భ్రమించిందా?.. లేక నేనేమన్నా జావాలో జాతీయ గీతం రాశాననుకున్నావా?..పొద్దున్న నువ్వు చెప్పినవి, ఆడినీ ఈడినీ కనుక్కొనేసరికే రెండు గంటలు అయ్యింది ...ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పినవి కనుక్కొని...వాటిని నేను అర్థం చేసుకొని..తమరికి అర్థమయ్యేలా చెప్పాలంటే మినిమం ఒక రోజు పడుతుంది...అసలు ఈ పాటి హోంవర్క్ మన చదువు కోసం మనం చేసుకోనుంటే, గోల్డ్ మెడల్ వచ్చేదేమో"..
"ఒక రోజంటే కష్టం భే...నేను ఇప్పుడు ఆ పిల్ల ఇంట్లోనే ఉన్నా...నువ్వు నాకు చెప్పింది, మక్కీకి మక్కీ చెప్పాను దానికి...ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం కాలేదంట...పైగా, రియల్-టైం ఎగ్జాంపుల్ కావలంట.."
"రియల్-టైం ఎగ్జాంపుల్ అంటే ...!!"
"ఏమో ఎవడికి తెలుసు...అది కూడా తెలుసుకొని చెప్పు ..."
"దాన్ని తెలుసుకోడానికి ఇంకొకడిని అడగాలా..రియల్ టైం ..అంటే నిజంగా పనిచేసే టైం ..అంటే, బొమ్మ కాకుండా నిజంగా పనిచేసే వాచ్...అలా నిజంగా పనిచేసే వాచ్ ని ఎగ్జాంపుల్ గా తీసుకొని ఈ కాన్సెప్టులు చెప్పమంటుందేమో..."
"వార్నీ...నువ్వు ఎంతైనా మన గ్యాంగులోనే తెలివైనోడివిరా...అయినా వాచ్ ఎందుకురా..ఏకంగా విష్ణుమూర్తినే ఎగ్జాంపుల్ గా తీసుకున్నాం కదా ..."
"ఎవరి ఇష్టాలు వాళ్లవి...ఆ పిల్లకి వాచ్ అంటే ఇష్టమేమో ..."
"సర్లేగాని ఇప్పుడెలారా..ఓ రోజంటే కష్టం..."
"కిట్టిగా..ఎద్దులా పెరిగావ్...ఆమాత్రం పిల్ల దెగ్గర మేనేజ్ చెయ్యలేవా..." అనేసరికి కిట్టిగాడికి వాడిమీద వాడికే అసహ్యమేసి ఫోన్ పెట్టేసి, దీర్ఘాలోచనలో పడ్డాడు ...

"ఏంటి ఇక్కడ ఉన్నారు ..." అంటూ కాఫీ కప్పుతో వచ్చింది సుస్మిత ...
"ఏం లేదు...వ్యూ బాగుంటే చూస్తున్నా ..." అన్నాడు కాఫీ కప్పు అందుకుంటూ ...
అటువైపు ఎదురుగా ఒక ఆంటీ బట్టలు ఆరేస్తుంది మాగ్జిమం ఎక్సుపోజు చేస్తూ ....
అంతే కిట్టిగాడి వైపు దరిద్రంగా ఓ లుక్కిచ్చింది సుస్మీ ...
కిట్టిగాడికి విషయం అర్థమయ్యి ..."ఛీ ..ఛీ..వ్యూ అంటే అది కాదు ...ఐ మీన్ అస్తమిస్తున్న సూర్యుడు...ఆ ఆకాశం...ఆ నీలి మబ్బులు...ఆ కొబ్బరి చెట్లు..." అంటూ చెయ్యి చాపి చూపిస్తున్నాడు ..."ఎవడ్రా నువ్వు నాకేసి చెయ్యి చూపిస్తున్నావ్ ..."అంటూ వచ్చిన అరుపు ఎటువైపు నుంచి వచ్చిందో అర్థమయ్యేసరికి సెకండులో వందో వంతు టైం కల్లా హాల్లోకి వచ్చి సోఫాలో కూర్చుకున్నాడు..లైట్ గా చెమటలు పట్టాయి కిట్టిగాడికి... సుస్మీ వాళ్ళమ్మ టీవీ చూస్తూ ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉంది.. లేడీస్ ఇలా సీరియళ్ళు చూస్తూ ఏడుపు ప్రాక్టీసు చేస్తారేమో అనిపించింది కిట్టిగాడికి ...మెల్లిగా నవ్వుకుంటూ వచ్చింది సుస్మిత కిట్టిగాడి కంగారు చూసి..

"కృష్ణ గారు...దాహం తీరిందా...ఐ మీన్ కాఫీ సరిపోయిందా...ఇంకో కప్పు కావాలా ..?" అంది, వాడు జీవితాంతం గోడకేసి తల బాదుకున్నా అర్థంకాని లుక్కోటి విసిరేస్తూ ...
'జావా అయినా ఈజీగా అర్థం చేసుకోవచ్చేమో కాని, దీని లుక్కుల్లో పరమార్థం అర్థం కావట్లేదురా బాబూ...' అనుకుంటూ "చాలు ...." అన్నాడు...
"కృష్ణ గారు...." అంటూ ఏదో అనబోతుండగా ...
"కాల్ మీ కిట్టూ ..." అన్నాడు
"అలాగే ...కిట్టూ గారు ..."
"కిట్టూ గారు కాదు ....కిట్టు "
"కిట్టూ ...." అని లైట్ గా సిగ్గుపడి ..."బాబోయ్... అలా పిలవడం కష్టమేనండీ బాబు ..." అంది బుగ్గలు ఎరుపెక్కగా ...
కిట్టిగాడికి ఆ పిల్ల సిగ్గు పడటం చూసి తెగ సిగ్గేసేసింది...
"అలవాటవుతుందిలే...." అన్నాడు ...
"నేను నా సిస్టంలో జావా లోడ్ చేశాను... కొన్ని ప్రోగ్రామ్స్ కి మీరు ఇప్పుడు నాకు లాజిక్ చెప్పాల్సిందే...అలాగే ఆ కాన్సెప్టులకి ఇప్పుడు రియల్-టైం ఎగ్జాంపుల్స్ చెప్పరా ప్లీజ్..." అంది..
కిట్టిగాడికి సుస్మిత ఆ క్షణం ఎందుకో తెగ ముద్దోచ్చేసింది...
"నీకు ఏ వాచ్ ఇష్టం...దాని మీదే ఎగ్జాంపుల్స్ చెప్తాను ..." అన్నాడు..
"వాచ్ మీద ఎగ్జాంపుల్స్ ఏంటి ?? ...."
"అదే రియల్ టైం అన్నావు కదా... అంటే వాచ్ అని నాకు తెలీదు అనుకున్నావా ఏంటి ..??" అన్నాడు కళ్లెగరేస్తూ..
"హా హా హా....మీరు భలే జోకులు వేస్తారే ..." అంది నవ్వుతూ ...
'అమ్మనీ...కొంపదీసి రియల్ టైం అంటే వాచ్ కాదా?...ఈ పిల్ల నవ్వేస్తుందేంటి?...ఓరి రాజుగా సచ్చావురా నా చేతిలో...కొద్దిగుంటే అడ్డంగా దొరికిపోయేవాడిని దీనికి...' అనుకొని...ఓ క్షణం సీరియస్ గా చూస్తున్నట్లు నటించి...వెంటనే గోళీ సోడా కొట్టినట్లు ఫక్కున నవ్వేస్తూ ..."హా హా ..కదా...మా గ్యాంగ్ కూడా అదే అంటుంటారు..నే వేసే జోకులకి వాళ్ళంతా కింద పడీ పడీ నవ్వి నవ్వి కడుపు ఉబ్బిపోయి, ఒక రొండు రోజులు ఏమీ తినేవాళ్ళు కాదు పాపం ..." అన్నాడు ...
"ఐ లైక్ హ్యూమర్ సెన్స్ ఇన్ గైస్ ..." అంది డెబ్బై శాతం అందమైన నవ్వులో ముప్పై శాతం సిగ్గు కలుపుతూ ...
'కిట్టిగా...పిల్ల నిన్ను లైక్ చెయ్యడం మొదలెట్టింది...కమాన్ ...ఇక తగ్గకూడదు ...ఏదోటి చేసెయ్..' అంటూ మనసనే జూనియర్ కిట్టిగాడు యంకరేజ్ చేశాడు ...
"దెన్...యు లైక్ మీ....?" అన్నాడు గోళ్ళు కొరుక్కుంటూ ...
"యా...వై నాట్...మీలో కూడా మంచి హ్యూమర్ సెన్స్ ఉంది ..."
"కూడా నా ??...అంటే ?"
"యా కిరణ్ కూడా అంతే ....చాలా హ్యూమరస్...the best guy i have ever come across is kiran... మై క్లాస్ మేట్...చాలా సపోర్టివ్...తనంటే నాకు చాలా ఇష్టం ..." అంది ...
కిట్టిగాడిలో వెయ్యి వోల్కెనోలు..లక్ష భూకంపాలు ఆల్రడీ అలజడి మొదలెట్టేసాయి ....
"అంటే కిరణ్ ...??" అన్నాడు ఏదో టాన్స్ లో ఉన్నట్లుగా ...
ఆ పిల్ల వెంటనే సిగ్గు పడింది...మనోడికి చిరాకేసింది...వెంటనే ఆడి జీవితం మీద ఆడికే విరక్తి పుట్టింది...దేవుడి మీద ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది..ఎందుకో రాజు గాడికి కాల్ చేసి ప్రపంచంలో ఉన్న అష్ట దరిద్రపు తిట్లన్నీకలిపి వాడిని తిట్టాలనిపించింది...మొదటి సారీ లైఫ్ లో జన్యూన్ గా కంట్లోంచి ఒక డ్రాప్ రాలడానికి సిద్ధంగా ఉంది కిట్టి గాడికి ....

టీవీ లో "మెట్టెల సవ్వడీ..ఓ ఓ ..మెట్టెల సవ్వడీ...మెడలో మాంగల్యం..." అంటూ సాంగు...దానితో పాటే సుస్మీ వాళ్ళమ్మ ఏడుస్తూ ముక్కు చీదుకుంటున్న శబ్దం మంద్రంగా వినిపిస్తుంది కిట్టిగాడికి .....




[Meet you all soon next week.................................. Ramakrishna Reddy kotla]

Sunday 4 July 2010

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 2


ఆ రాత్రి కిట్టిగాడికి రకరకాల రుబ్బుడు స్పందనలు (మిక్సుడ్ ఫీలింగ్స్) కలిగాయి.. సుస్మిత దృష్టిలో వాళ్ళమ్మ దృష్టిలో పడ్డందుకు మనోడికి కొంచెం హ్యాపీగానే ఉన్నా, రేపు ఎక్కడ సుస్మిత వాళ్ళింటికి వచ్చి 'ఆంటీ పురుగులు పట్టాయి అని మీ అబ్బాయి ఉప్మా రవ్వ పారబోశాడేంటి!!.. అది ఉప్మా రవ్వ కాదు పంచదార అని నా డౌట్' అని అమ్మతో అంటే...ఇక అంతే.. వీపు రాకెట్ మోతే.. కానీ ఏ మాటకి ఆ మాటే చెప్పుకోవాలి సుస్మిత మాత్రం గొప్ప అందగత్తె, ఆ కళ్ళు ఉన్నాయి చూసారూ.. అబ్బబ్బబ్బ... వేరే ఏ అమ్మాయి అయినా కుళ్ళుకు చావాల్సిందే, ఆ పళ్ళు ఉన్నాయి చూసారూ...అర్రేర్రే... నాగమల్లి పువ్వు సైతం వెక్కి వెక్కి ఏడవాల్సిందే.. దేవుడా సుస్మితని ఎలాగైనా నాకు రిజర్వ్ చెయ్యి, ఆ అమ్మాయిని తయారుచెయ్యడానికి బ్రహ్మ తదితరులు వెచ్చించిన ప్రొడక్షన్ కాస్ట్ మొత్తం వడ్డీతో సహా నీ హుండీలో సమర్పించుకుంటా .. ప్లీజ్...అంటూ రకరకాల స్పందనలతో ఆ రాత్రి గడిపాడు కిట్టిగాడు...

సైన్స్ పుస్తకంలో స్వాతి వీక్లీ పెట్టుకొని సిన్సియర్ గా సమరం కాలమ్ చదువుతున్న కిట్టిగాడికి హాల్లోంచి వాళ్ళమ్మ పిలుపు వినిపించింది "కిట్టూ సుస్మితా వచ్చిందిరా... లోపలేం చేస్తున్నావ్ బైటకిరా.." అని.. మనోడికి రాత్రి కలిగిన రుబ్బుడు ఫీలింగ్స్ మళ్ళీ కలిగాయి.. గుండెలో దడదడ.. సంతోషంతోనో, భయంతోనో తెలీదు.. హాల్లోకి వచ్చాడు.. అతన్ని చూసి చిన్నగా నవ్వింది సుస్మిత.. ఆహా ఏం నవ్వింది.. నా గుండెని బైటకి లాగి పరపరా రంపం తో కోసినట్లుంది .. ఆ నవ్వు వెనుక దాగిన మర్మమేమిటో అనుకుంటుండగా ..."ఒరేయ్ కిట్టిగా...ఆ అవతారమేమిట్రా.. సిగ్గులేకుండా!!..వెళ్లి ప్యాంటేసుకు చావు.." అంది వాళ్ళమ్మ.. అప్పుడు వాడివైపు వాడుచూసుకొని ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో కూడిన అవమానభారంతో వాడి గదిలోకి వెళ్లి తలుపేసుకొని..."థూ...నా లైఫు...అది నా అవతారం చూసి నవ్విందా !!" అనుకుంటూ ప్యాంటు కోసం వెదుకుతుండగా... వాళ్ళ మాటలు వినిపించాయి.. "ఎమ్మా సుస్మిత...ఎలా చదువుతున్నావమ్మా?" అంది కిట్టూ వాళ్ళమ్మ.."కాలేజీ ఫస్ట్ మూడు మార్కులతో మిస్ అయిందాంటీ... అది కూడా జావా ల్యాబ్ లో తక్కువ మార్కులు రావడం వల్ల... అందుకే క్రిష్ణ గారి దెగ్గర కొన్ని జావా ప్రోగ్రామ్స్ లాజిక్ తెలుసుకుందామని వచ్చాను.." అంది సుస్మిత.. అంతే వాళ్ళమ్మ పగలబడి నవ్వడం మొదలెట్టింది... ప్యాంటు వేసుకోబోతున్న కిట్టుగాడి ఎడమ కన్ను టపటపా కొట్టుకోవడం మొదలెట్టింది ...మనసేదో కీడు శంకిస్తుంది... "వెనుకటికి ఏదో సామెత ఉందిలే... వాడికే దిక్కూ దివాణా లేదు, నీకేం చెప్తాడు.. ఏళ్ళు తరబడి ముక్కుతున్నా ఒడ్దున పడ్డ పాపాన పోలేదు.. ఆ జావానో ఏదో అన్నావుగా... అబ్బో ఆ సబ్జెక్టులో అయితే మావాడి ఘనత దశదిశలా పాకుతుందేమో... మొదటి సంవత్సరం అనుకుంటా మొదలెట్టాడు దాని మీద...." అంటూ ఆమె చెప్తుండగా, ఎప్పుడొచ్చాడో తెలీదు హాల్లోకి, నిప్పులు కక్కుతూ వాళ్ళమ్మ వైపు చూస్తూ.."అమ్మా...!!@@##...పొయ్యి మీద పాలు పొంగిపోతున్నాయి వెళ్లి చూడు.." అన్నాడు పళ్ళు పటపటా కొరుకుతూ....
"పొయ్యి మీద పాలేమిట్రా!!...పొయ్యి మీద ఏమీ లేవు...ఇదీ వీడి తెలివి.." అంటూ వాడి వైపు మళ్ళీ చూసి.."ఇంకా అదే దరిద్రపు అవతారంలో ఉన్నావేమిట్రా..ప్యాంటు వేసుకోకుండా ఏమి చేస్తున్నావ్..." అంది...
ఆ పిల్ల మళ్ళీ నవ్వింది.. "నవ్వింది మల్లెచెండు.. దొరికింది గర్ల్ ఫ్రెండు..." అంటూ పాటేసుకోవాలనుకున్నాడు వాడిలో ఉన్న మనసు అనే మరో కిట్టిగాడు, కానీ మనోడు "ఓరి ఎర్రి నాగన్నా, దాని నవ్వుకు కారణాలు బోలెడు.. నువ్వనుకునేది మాత్రం కాదు.. నువ్వు ఎక్సైట్ కాకు... నన్ను ఎక్సైట్ చెయ్యకు..థూ ఎదవ లైఫు.. " అంటూ ఈసారి ఖచ్చితంగా ప్యాంటు వేసుకోవాలని డిసైడ్ అయ్యి వెళ్ళాడు...

కిట్టిగాడు ముస్తాబయ్యి హాల్లోకి వచ్చాడు.. వాళ్ళమ్మ లేదు, వంటింట్లో ఏదో పనిలో మునిగిపోయింది..సుస్మిత సోఫాలో కూర్చొని టీవీ చూస్తుంది.."అతడు" సినిమాలో మహేష్ బాబు త్రిషని అందంగాలేవు అనే సీన్ వస్తుంది.. మనోడు సైలెంటుగా ఆ పిల్ల దెగ్గరికి వెళ్లి "మహేష్ బాబు చెప్పింది కరెక్టే ఆ త్రిష ఏం అందంగా ఉంది చెప్పు... అసలు అందాన్ని డిఫైన్ చెయ్యాలంటే, అందానికే అందంలా అనిపించే అమ్మాయి కనిపించాలి.. ఉదాహరణకి నువ్వే ఉన్నావ్..అసలు ఎంత అందంగా ఉంటావనీ..." అంటూ సుస్మిత వైపే చూస్తూ చెప్పాడు ఐస్ చేస్తే కరిగిపోని పిల్లెక్కడుంది అనుకుంటూ..
"నిన్న మీకు నేను ఒక పేపర్ లో నాకు అర్థంకాని జావా ప్రోగ్రామ్స్ రాసిచ్చాను... వాటి లాజిక్ చెప్తారా.. ఒక వారంలో ఇంటర్నల్స్.." అంది...
కిట్టిగాడికి ఎక్కడలేని నీరసం ఆవరించేసింది.. జావా లాజిక్ సంగతి సరే, అసలు ఈ అమ్మాయిల మనసు తెలుసుకోవడానికి ఎవడన్నా లాజిక్ కనిపెట్టి, ప్రోగ్రాం రాస్తే బాగుండు అనుకున్నాడు..

"అదెంత పని సుస్మీ... నే ఇట్టే చేసేయ్యగలను...మా మమ్మీ సరదాగా నా మీద అలా జోక్స్ వేస్తుంది.. నువ్వవేం పట్టించుకోకు.. అసలు మా కాలేజీలో కిట్టూ ఎక్కడా అని ఎవరన్నా అడిగితే, 'కిట్టూ ఎవరు?..ఓ మీరు మాట్లాడేది జావా కుర్రోడి గురించా!!' అంటారు.. అంతలా నేను జావాకి మారు పేరులా తయారయ్యాను మా కాలేజీలో..."
"ఓహొ.. ఏంటో నాకు ఈ జావా పెద్దగా అర్థం కావట్లేదండి.. దాని వల్ల మార్కులు పోతున్నాయి.. రేపు మాకు Inheritance, Polymorphism, Encapsulation.. వీటి మీద ప్రోగ్రామ్స్ రాయమన్నారు.. అసలు ఆ కాన్సెప్టులే నాకు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి... మీరు జావా కుర్రోడు కదా, మీరే నాకు చెప్పాలి..." అంది..
మనోడు ఓ రెండు నిముషాలు ఆ పిల్లనే చూసి... ఓ రెండు సార్లు అటు పక్కకి... ఇటు పక్కకి.. పైకి..కిందకి చూసి.. వెంటనే ఫక్కున పగలబడి నవ్వడం మొదలెట్టి... పొట్టమీద చెయ్యి వేసుకొని 'ఇక నవ్వడం నావల్ల కాదు' అన్నట్లు ఇంకో చెయ్యి ఊపుతూ.. "హ హ హ ... సుస్మీ సుస్మీ...హహ్...హం..హమ్మా... అవి పిల్ల కాన్సెప్టులు సుస్మీ... వాటితో రకరకాల ప్రయోగాలు చేసేవాడిని.. నీకెందుకు సాయంత్రం నేను నీకు వివరించి చెప్తా సరేనా.." అన్నాడు

"అలాగే... థాంక్స్ అండి.. ఆ పేపర్ లో ప్రోగ్రామ్స్ లాజిక్ కూడా చెప్పాలి మీరు.." అంటూ చిన్న నవ్వు రువ్వి వెళ్ళిపోయింది... ఆ పిల్లతో పాటే మనోడి మనసు కూడా అలా వెళ్లి అలా గుమ్మం దెగ్గర ఆగింది.. ఎందుకంటే ఆ పిల్ల కూడా అక్కడే ఆగింది.. సుస్మీ వెనక్కి తిరిగి మనోడి వైపు చూసింది..మనోడు "యస్ ...షీ లవ్స్ మీ... షీ లవ్స్ కిట్టిగాడు.." అనుకుంటూ గుండె మీద చెయ్యి వేసుకొని రుద్దుకుంటుండగా.. ఆ పిల్ల వాడి దెగ్గరికి వచ్చి "అయ్యో...ఆంటీకి అసలు విషయం చెప్పడమే మర్చిపోయా.." అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్ళింది...

మనోడు అతడు సినిమాలో వస్తున్న సాంగ్ చూస్తూ మహేష్ ప్లేస్ లో వాడిని, త్రిష ప్లేస్ లో సుస్మీని ఊహించుకొని "నీతో చెప్పనా...నీక్కూడా తెలిసిన..నువ్వెంతగా రెచ్చిపోతే అంత సరదా తెలుసునా.." అని సాంగ్ లో తేలిపోతుండగా లీలగా వినిపిస్తున్నాయి ఆ మాటలు ..."మా వాడు ఉప్మారవ్వ పారబోయడమేమిటమ్మా.. పురుగులుపట్టడమేమిటి??... నాకేమీ అర్థం కావట్లా..." అంటూ...ఆ మాటలు విన్న కిట్టిగాడికి ఒక్కసారిగా మబ్బు విడిపోయింది.. ఒక అంగలో కిచెన్ లోకి దూకేశాడు.. "ఒరేయ్... నువ్వు డబ్బేడు ఉప్మారవ్వ పారబోశావు అంటుందేమిటి సుస్మితా.. పైగా అది పంచదారేమో అని డౌట్ కూడా వచ్చిందట.. కానీ నువ్వే ఉప్మా రవ్వ అని చెప్పావట..!!" అడిగింది వాళ్ళమ్మ .. 'ఎదురింటిది కొంపముంచేసిందిరా బాబూ..' అనుకుంటూ .."అమ్మా...నాన్నా...అది...కాఫీ...ఆ రోజు..టీ పొడి...అదే... ఉప్మా చేస్తా అన్నావు... ఇడ్లీ పిండి...పంచదారా.. పకోడీ పొట్లం...పాయసం ప్లేటు...హా అదే నమ్మా, మురుకులు పెట్టావే ఆ డబ్బా ..రుబ్బురోలు ...  అయస్కాంతం... ఆవకాయా.." అంటూ అస్పష్టంగా అప్పుడే కోమా నుంచి లేచిన వాడిలా ఏదో అంటుండగా.. కోయ్యబోమ్మల్లా ఆ పిల్లా..వాళ్ళమ్మ నిల్చొని చూస్తున్నారు వాడి వైపే..ముందుగా వాళ్ళమ్మ తేరుకొని "పిచ్చిగానీ పట్టిందా ఏంట్రా తింగరి వెధవా... లేక తమరు చదివే చదువుకి అప్పుడే ఉన్న మతి పోయిందా?.. సంబంధం లేకుండా ఆ మాటలేమిట్రా సచ్చు సన్నాసి.." అంది..

కిట్టిగాడు ఓ క్షణం అలాగే ఉండి "అదే నమ్మా..నిన్న నాన్నకి నువ్వు చేసిన ఉప్మాలో బొద్దింక వచ్చింది చూడు.. అలా ఇంకెప్పుడూ రాకూడదని నేను నిర్ణయించుకొని పారబోశానమ్మా... నువ్వు మర్చిపోయి ఉంటావు.." అని చెప్పి సుస్మీ వైపు తిరిగి "సుస్మీ ఈవెనింగ్ నేనే మీ ఇంటికి వచ్చి నీకు జావాలో లాజిక్కులు మాజిక్కులు చెప్తాను..సరేనా.." అన్నాడు 'ఇక వెళ్ళవే బాబూ..నిప్పెట్టేశావుగా..' అనుకుంటూ.. ఆ పిల్ల వాడిని అల్-ఖైదా తీవ్రవాదిని చూసినట్లో లేక ఎర్రగడ్డ పిచ్చోడిని చూసినట్లో చూసి "వస్తాను ఆంటీ..." అంటూ వెళ్ళిపోయింది..

కిట్టిగాడు వాళ్ళమ్మ వైపు చూశాడు.. ఆమె వాడి వైపు ఏదో అనుమానంగా చూస్తుంది.."ఏంటమ్మా...ఏమయింది.." అన్నాడు అసహనంగా...
"అవునొరే... ఆ మూడు కిలోల పంచదార, ఆ పిల్ల డౌటు పడ్డట్టు, నువ్వు గానీ పారబోయ్యలేదుగా.." అంది ..
"అమ్మా...నాకేమన్నా పిచ్చా డబ్బేడు పంచదార పారబోయడానికి..."
"ఏమో రా.. అసలే ఇందాకే ఏవేవో పిచ్చెక్కినట్లు మాట్లాడావ్...!!"
"అమ్మా...నేను పంచదార ఎందుకు పారబోస్తాను ... దానికి ఒక్క కారణం చెప్పు...నేనే పారబోశాను అని ఒప్పుకుంటా..."
"పిచ్చోళ్ళు చేసేపనులకి పెద్దగా కారణాలు ఏముంటాయి నాన్నా...రోడ్డు మీదకి వెళ్లి ఓ కిలో పంచదార అట్రా..వెళ్ళు ..." అంది ..

                                                    *****
"హలో..."
"ఒరేయ్ రాజుగా...నేను కిట్టిగాడిని..."
"ఒరేయ్ కిట్టిగా... వైజాగ్ ఎప్పుడొస్తున్నావ్.. ఏటి సంగతి..."..
"Inheritance... Polymorphism... Encapsulation..."..
 "ఏట్రా...పట్టపగలే..అదీ ఇంట్లోనే మొదలెట్టావా??"..
"మొదలెట్టడం ఏంట్రా??"..
"నువ్వు.. ఇప్పుడు... తాగే కదా మాట్లాడుతున్నావ్?"..
"తాగానా??..సరిపోయార్రా నాకు...చూడు పిచ్చి నా పుత్రా..పైన నేను చెప్పినవి జావా బాషలో ఏవో కాన్సెప్టులు, అంతేగాని తాగితే వచ్చే తిట్లు కాదు.. వాటి గురుంచి నాకు రెండు గంటల్లో పూర్తి నివేదిక కావలి..."
"అవి జావాలో ఉన్నాయా!!... మనం చదివినప్పుడు లేవే...!!"
"ఒరేయ్.. నీకు జావా ల్యాబ్ లో యాభైకి నలభై అయిదు వచ్చాయని నిన్ను అడిగితే నువ్వేంట్రా..!!"
"అదా... మన జావా సార్ కి ముందు రోజు ఫ్రెండ్షిప్ కొద్దీ స్మిర్న్-ఆఫ్ వోడ్కా ఒక ఫుల్ ఇచ్చానులే... పాపం ఆయన లెవెల్లో ఏదో అలా అభిమానంతో...అలా కానిచ్చేసారు.."
"వార్నీ...సరేలే... నీకు తెలియకపోతే, మన సూరిగాడిని అడుగు..వాడికీ తెలియకపోతే పొట్టి రాజేష్ గాడినో.. బాషా గాడినో.. కిషెన్ గాడినో ...లేకపోతే నీ బీటు నాగలక్ష్మినో అడుగు.."
"నాగలక్ష్మిని చస్తే అడగను... పెద్ద పోజురా దానికి.. మొన్న నా కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్ ఐదో సప్లిమెంటరీ పరీక్షలో స్లిప్పులు అందించవే అంటే..'మొహం చూసుకో అద్దంలో' అందిరా... అదేదో పెద్ద చందమామలాగా..చపాతీ మొహం వేస్కొని.."
"మీ గోల తర్వాత...నాకు రెండుగంటల్లో ఆ కాన్సెప్టుల మీద పూర్తి సమాచారం కావలి ..అది కూడా మన రేంజ్ లో...మన రేంజ్ అంటే తెలుసుగా.. మన అండర్ స్టాండింగ్ కెపాసిటీ..."

**రెండు గంటల తర్వాత **

"ఓరి కిట్టిగా..."
"చెప్పెహే..."
"పెన్ను..పేపర్..పక్కనేట్టుకో...నేను వివరించేస్తా..రాసేస్కో...డౌట్లు మాత్రం నన్నడక్కు.."
"సర్లే ఏడువ్.."
"Inheritance - అంటే...ఒక తరగతి, మరొక తరగతి నుంచి..తల్లీ పిల్ల పీచులతో సహా అన్నిటినీ ఆవాహం చేసుకోవడం..."
"ఒరేయ్...జావాలో..ఈ తరగతులు.. తల్లి పిల్లా పీచు ఏవిట్రా నీ బొంద...పైగా ఆవాహం చేసుకోవడం ఏవిట్రా ఏబ్రాసి ఎదవా.."
"ఒరేయ్ డౌట్లు అడగొద్దు అన్నానా.. జావాలో కూడా క్లాసెస్ ఉంటాయట..అవే తరగతులు..అలా ఒక తరగతికి చెందిన పేరెంట్-తల్లి, చైల్డ్-పిల్లని ఇంకో తరగతి ఆవాహం చేసుకుంటుంది.. అలా చేసుకున్నదాన్ని సబ్-తరగతి..చేసిన దాన్ని సూపర్-తరగతి అంటారట...ఇక నన్ను అడక్కు..."
"సర్లే..మిగతావి చెప్పు.."
"Polymorphism - అంటే ఒకే తరగతి అనేక అవతారాల్లో ఉంటుంది అనమాట.. సందర్భాన్ని బట్టి ఒక్కో అవతారం ఎత్తుద్ది.. మన విష్ణుమూర్తి లాగా .."
"Polymorphism అంటే విష్ణుమూర్తి అవతారాలా!!...వార్నీ.. ఈ మాత్రం తెలిసుంటే ఈ సబ్జక్టు మీద ఇన్ని దండయాత్రలు జరిగేవే కాదు.. "
"ఇకపోతే Encapsulation - ఇది పెద్ద జాదూరా..ఒక క్లాసు యొక్క తల్లి పిల్లా పీచూ వివరాలన్నీ దాచేస్తుందట.. మరి దానికేం పోయేకాలమో..!!"
"అవునా!!...ఏమోలే పాపం..దాని బాధలు దానివి...ఇక అంతేగా...ఓ.కే .. పర్లేదు వీజీనే...ఇక చూస్కో చించేస్తా.. దెబ్బకి సుస్మితా ఫ్లాట్ అయిపోవాల్సిందే..."
"కిట్టిగా...సుస్మితా ఎవర్రా...??"
"రాజుగా... కిట్టిగాడు లవ్ లో పడ్డాడెహే... ఆ పిల్లే ఈ జావా డౌట్లు అడిగింది .."
"కిట్టిగా.. అరిపించెయ్యి..అల్లాడించెయ్యి..కేకలుపెట్టించు..."
"ఒరేయ్...నేను ఆ పిల్లని రేపో..మర్డరో చెయ్యట్లేదురా...లవ్ చేస్తున్నా... "
"అదే లేవో... మన లాంగ్వేజ్ లో చెప్పా... అన్నట్లు ఒరే.. పైన చెప్పిన కాన్సెప్టులు ఒక్క జావాకే పరిమితం కాదట.. అదేదో ఊప్స్ అంట...దానికి సంబంధించిన అన్ని భాషలకు ఉంటాయట..."
"మధ్యలో ఈ ఊప్స్ ఏంట్రా...సర్లే..ఏదోటి... అడిగిన దానికంటే ఎక్కువ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎవడ్రా నిన్ను ఇవ్వమన్నాడు... అసలే మన బ్రెయిన్ కెపాసిటీ తెలుసు కదా... దాన్ని కష్టపెట్టడం నాకు ఇష్టముండదు.. అయినా ఈ పిల్ల కోసం రిస్క్ చేస్తున్నా.. సర్లే ...రేపు మాట్లాడదాం...బాయ్..." అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు కిట్టిగాడు..

                                                   ****
సమయం సాయంత్రం అయిదు గంటలు...
కిట్టిగాడు పేపర్ మీద రాసుకున్న ఆ కాన్సెప్టులని.. తరగతుల్ని...తల్లి పిల్లా పీచులని వదలకుండా భయంకరంగా బట్టీ పట్టి... పేపర్ మడిచి జేబులో పెట్టుకొని.. నీట్ గా రడీ అయ్యి, ఎదురింటికి బైల్దేరాడు....


[మళ్ళీ కలుద్దాం త్వరలో............................................రామకృష్ణారెడ్డి కోట్ల]