Search This Blog

Sunday, 4 July 2010

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 2


ఆ రాత్రి కిట్టిగాడికి రకరకాల రుబ్బుడు స్పందనలు (మిక్సుడ్ ఫీలింగ్స్) కలిగాయి.. సుస్మిత దృష్టిలో వాళ్ళమ్మ దృష్టిలో పడ్డందుకు మనోడికి కొంచెం హ్యాపీగానే ఉన్నా, రేపు ఎక్కడ సుస్మిత వాళ్ళింటికి వచ్చి 'ఆంటీ పురుగులు పట్టాయి అని మీ అబ్బాయి ఉప్మా రవ్వ పారబోశాడేంటి!!.. అది ఉప్మా రవ్వ కాదు పంచదార అని నా డౌట్' అని అమ్మతో అంటే...ఇక అంతే.. వీపు రాకెట్ మోతే.. కానీ ఏ మాటకి ఆ మాటే చెప్పుకోవాలి సుస్మిత మాత్రం గొప్ప అందగత్తె, ఆ కళ్ళు ఉన్నాయి చూసారూ.. అబ్బబ్బబ్బ... వేరే ఏ అమ్మాయి అయినా కుళ్ళుకు చావాల్సిందే, ఆ పళ్ళు ఉన్నాయి చూసారూ...అర్రేర్రే... నాగమల్లి పువ్వు సైతం వెక్కి వెక్కి ఏడవాల్సిందే.. దేవుడా సుస్మితని ఎలాగైనా నాకు రిజర్వ్ చెయ్యి, ఆ అమ్మాయిని తయారుచెయ్యడానికి బ్రహ్మ తదితరులు వెచ్చించిన ప్రొడక్షన్ కాస్ట్ మొత్తం వడ్డీతో సహా నీ హుండీలో సమర్పించుకుంటా .. ప్లీజ్...అంటూ రకరకాల స్పందనలతో ఆ రాత్రి గడిపాడు కిట్టిగాడు...

సైన్స్ పుస్తకంలో స్వాతి వీక్లీ పెట్టుకొని సిన్సియర్ గా సమరం కాలమ్ చదువుతున్న కిట్టిగాడికి హాల్లోంచి వాళ్ళమ్మ పిలుపు వినిపించింది "కిట్టూ సుస్మితా వచ్చిందిరా... లోపలేం చేస్తున్నావ్ బైటకిరా.." అని.. మనోడికి రాత్రి కలిగిన రుబ్బుడు ఫీలింగ్స్ మళ్ళీ కలిగాయి.. గుండెలో దడదడ.. సంతోషంతోనో, భయంతోనో తెలీదు.. హాల్లోకి వచ్చాడు.. అతన్ని చూసి చిన్నగా నవ్వింది సుస్మిత.. ఆహా ఏం నవ్వింది.. నా గుండెని బైటకి లాగి పరపరా రంపం తో కోసినట్లుంది .. ఆ నవ్వు వెనుక దాగిన మర్మమేమిటో అనుకుంటుండగా ..."ఒరేయ్ కిట్టిగా...ఆ అవతారమేమిట్రా.. సిగ్గులేకుండా!!..వెళ్లి ప్యాంటేసుకు చావు.." అంది వాళ్ళమ్మ.. అప్పుడు వాడివైపు వాడుచూసుకొని ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో కూడిన అవమానభారంతో వాడి గదిలోకి వెళ్లి తలుపేసుకొని..."థూ...నా లైఫు...అది నా అవతారం చూసి నవ్విందా !!" అనుకుంటూ ప్యాంటు కోసం వెదుకుతుండగా... వాళ్ళ మాటలు వినిపించాయి.. "ఎమ్మా సుస్మిత...ఎలా చదువుతున్నావమ్మా?" అంది కిట్టూ వాళ్ళమ్మ.."కాలేజీ ఫస్ట్ మూడు మార్కులతో మిస్ అయిందాంటీ... అది కూడా జావా ల్యాబ్ లో తక్కువ మార్కులు రావడం వల్ల... అందుకే క్రిష్ణ గారి దెగ్గర కొన్ని జావా ప్రోగ్రామ్స్ లాజిక్ తెలుసుకుందామని వచ్చాను.." అంది సుస్మిత.. అంతే వాళ్ళమ్మ పగలబడి నవ్వడం మొదలెట్టింది... ప్యాంటు వేసుకోబోతున్న కిట్టుగాడి ఎడమ కన్ను టపటపా కొట్టుకోవడం మొదలెట్టింది ...మనసేదో కీడు శంకిస్తుంది... "వెనుకటికి ఏదో సామెత ఉందిలే... వాడికే దిక్కూ దివాణా లేదు, నీకేం చెప్తాడు.. ఏళ్ళు తరబడి ముక్కుతున్నా ఒడ్దున పడ్డ పాపాన పోలేదు.. ఆ జావానో ఏదో అన్నావుగా... అబ్బో ఆ సబ్జెక్టులో అయితే మావాడి ఘనత దశదిశలా పాకుతుందేమో... మొదటి సంవత్సరం అనుకుంటా మొదలెట్టాడు దాని మీద...." అంటూ ఆమె చెప్తుండగా, ఎప్పుడొచ్చాడో తెలీదు హాల్లోకి, నిప్పులు కక్కుతూ వాళ్ళమ్మ వైపు చూస్తూ.."అమ్మా...!!@@##...పొయ్యి మీద పాలు పొంగిపోతున్నాయి వెళ్లి చూడు.." అన్నాడు పళ్ళు పటపటా కొరుకుతూ....
"పొయ్యి మీద పాలేమిట్రా!!...పొయ్యి మీద ఏమీ లేవు...ఇదీ వీడి తెలివి.." అంటూ వాడి వైపు మళ్ళీ చూసి.."ఇంకా అదే దరిద్రపు అవతారంలో ఉన్నావేమిట్రా..ప్యాంటు వేసుకోకుండా ఏమి చేస్తున్నావ్..." అంది...
ఆ పిల్ల మళ్ళీ నవ్వింది.. "నవ్వింది మల్లెచెండు.. దొరికింది గర్ల్ ఫ్రెండు..." అంటూ పాటేసుకోవాలనుకున్నాడు వాడిలో ఉన్న మనసు అనే మరో కిట్టిగాడు, కానీ మనోడు "ఓరి ఎర్రి నాగన్నా, దాని నవ్వుకు కారణాలు బోలెడు.. నువ్వనుకునేది మాత్రం కాదు.. నువ్వు ఎక్సైట్ కాకు... నన్ను ఎక్సైట్ చెయ్యకు..థూ ఎదవ లైఫు.. " అంటూ ఈసారి ఖచ్చితంగా ప్యాంటు వేసుకోవాలని డిసైడ్ అయ్యి వెళ్ళాడు...

కిట్టిగాడు ముస్తాబయ్యి హాల్లోకి వచ్చాడు.. వాళ్ళమ్మ లేదు, వంటింట్లో ఏదో పనిలో మునిగిపోయింది..సుస్మిత సోఫాలో కూర్చొని టీవీ చూస్తుంది.."అతడు" సినిమాలో మహేష్ బాబు త్రిషని అందంగాలేవు అనే సీన్ వస్తుంది.. మనోడు సైలెంటుగా ఆ పిల్ల దెగ్గరికి వెళ్లి "మహేష్ బాబు చెప్పింది కరెక్టే ఆ త్రిష ఏం అందంగా ఉంది చెప్పు... అసలు అందాన్ని డిఫైన్ చెయ్యాలంటే, అందానికే అందంలా అనిపించే అమ్మాయి కనిపించాలి.. ఉదాహరణకి నువ్వే ఉన్నావ్..అసలు ఎంత అందంగా ఉంటావనీ..." అంటూ సుస్మిత వైపే చూస్తూ చెప్పాడు ఐస్ చేస్తే కరిగిపోని పిల్లెక్కడుంది అనుకుంటూ..
"నిన్న మీకు నేను ఒక పేపర్ లో నాకు అర్థంకాని జావా ప్రోగ్రామ్స్ రాసిచ్చాను... వాటి లాజిక్ చెప్తారా.. ఒక వారంలో ఇంటర్నల్స్.." అంది...
కిట్టిగాడికి ఎక్కడలేని నీరసం ఆవరించేసింది.. జావా లాజిక్ సంగతి సరే, అసలు ఈ అమ్మాయిల మనసు తెలుసుకోవడానికి ఎవడన్నా లాజిక్ కనిపెట్టి, ప్రోగ్రాం రాస్తే బాగుండు అనుకున్నాడు..

"అదెంత పని సుస్మీ... నే ఇట్టే చేసేయ్యగలను...మా మమ్మీ సరదాగా నా మీద అలా జోక్స్ వేస్తుంది.. నువ్వవేం పట్టించుకోకు.. అసలు మా కాలేజీలో కిట్టూ ఎక్కడా అని ఎవరన్నా అడిగితే, 'కిట్టూ ఎవరు?..ఓ మీరు మాట్లాడేది జావా కుర్రోడి గురించా!!' అంటారు.. అంతలా నేను జావాకి మారు పేరులా తయారయ్యాను మా కాలేజీలో..."
"ఓహొ.. ఏంటో నాకు ఈ జావా పెద్దగా అర్థం కావట్లేదండి.. దాని వల్ల మార్కులు పోతున్నాయి.. రేపు మాకు Inheritance, Polymorphism, Encapsulation.. వీటి మీద ప్రోగ్రామ్స్ రాయమన్నారు.. అసలు ఆ కాన్సెప్టులే నాకు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి... మీరు జావా కుర్రోడు కదా, మీరే నాకు చెప్పాలి..." అంది..
మనోడు ఓ రెండు నిముషాలు ఆ పిల్లనే చూసి... ఓ రెండు సార్లు అటు పక్కకి... ఇటు పక్కకి.. పైకి..కిందకి చూసి.. వెంటనే ఫక్కున పగలబడి నవ్వడం మొదలెట్టి... పొట్టమీద చెయ్యి వేసుకొని 'ఇక నవ్వడం నావల్ల కాదు' అన్నట్లు ఇంకో చెయ్యి ఊపుతూ.. "హ హ హ ... సుస్మీ సుస్మీ...హహ్...హం..హమ్మా... అవి పిల్ల కాన్సెప్టులు సుస్మీ... వాటితో రకరకాల ప్రయోగాలు చేసేవాడిని.. నీకెందుకు సాయంత్రం నేను నీకు వివరించి చెప్తా సరేనా.." అన్నాడు

"అలాగే... థాంక్స్ అండి.. ఆ పేపర్ లో ప్రోగ్రామ్స్ లాజిక్ కూడా చెప్పాలి మీరు.." అంటూ చిన్న నవ్వు రువ్వి వెళ్ళిపోయింది... ఆ పిల్లతో పాటే మనోడి మనసు కూడా అలా వెళ్లి అలా గుమ్మం దెగ్గర ఆగింది.. ఎందుకంటే ఆ పిల్ల కూడా అక్కడే ఆగింది.. సుస్మీ వెనక్కి తిరిగి మనోడి వైపు చూసింది..మనోడు "యస్ ...షీ లవ్స్ మీ... షీ లవ్స్ కిట్టిగాడు.." అనుకుంటూ గుండె మీద చెయ్యి వేసుకొని రుద్దుకుంటుండగా.. ఆ పిల్ల వాడి దెగ్గరికి వచ్చి "అయ్యో...ఆంటీకి అసలు విషయం చెప్పడమే మర్చిపోయా.." అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్ళింది...

మనోడు అతడు సినిమాలో వస్తున్న సాంగ్ చూస్తూ మహేష్ ప్లేస్ లో వాడిని, త్రిష ప్లేస్ లో సుస్మీని ఊహించుకొని "నీతో చెప్పనా...నీక్కూడా తెలిసిన..నువ్వెంతగా రెచ్చిపోతే అంత సరదా తెలుసునా.." అని సాంగ్ లో తేలిపోతుండగా లీలగా వినిపిస్తున్నాయి ఆ మాటలు ..."మా వాడు ఉప్మారవ్వ పారబోయడమేమిటమ్మా.. పురుగులుపట్టడమేమిటి??... నాకేమీ అర్థం కావట్లా..." అంటూ...ఆ మాటలు విన్న కిట్టిగాడికి ఒక్కసారిగా మబ్బు విడిపోయింది.. ఒక అంగలో కిచెన్ లోకి దూకేశాడు.. "ఒరేయ్... నువ్వు డబ్బేడు ఉప్మారవ్వ పారబోశావు అంటుందేమిటి సుస్మితా.. పైగా అది పంచదారేమో అని డౌట్ కూడా వచ్చిందట.. కానీ నువ్వే ఉప్మా రవ్వ అని చెప్పావట..!!" అడిగింది వాళ్ళమ్మ .. 'ఎదురింటిది కొంపముంచేసిందిరా బాబూ..' అనుకుంటూ .."అమ్మా...నాన్నా...అది...కాఫీ...ఆ రోజు..టీ పొడి...అదే... ఉప్మా చేస్తా అన్నావు... ఇడ్లీ పిండి...పంచదారా.. పకోడీ పొట్లం...పాయసం ప్లేటు...హా అదే నమ్మా, మురుకులు పెట్టావే ఆ డబ్బా ..రుబ్బురోలు ...  అయస్కాంతం... ఆవకాయా.." అంటూ అస్పష్టంగా అప్పుడే కోమా నుంచి లేచిన వాడిలా ఏదో అంటుండగా.. కోయ్యబోమ్మల్లా ఆ పిల్లా..వాళ్ళమ్మ నిల్చొని చూస్తున్నారు వాడి వైపే..ముందుగా వాళ్ళమ్మ తేరుకొని "పిచ్చిగానీ పట్టిందా ఏంట్రా తింగరి వెధవా... లేక తమరు చదివే చదువుకి అప్పుడే ఉన్న మతి పోయిందా?.. సంబంధం లేకుండా ఆ మాటలేమిట్రా సచ్చు సన్నాసి.." అంది..

కిట్టిగాడు ఓ క్షణం అలాగే ఉండి "అదే నమ్మా..నిన్న నాన్నకి నువ్వు చేసిన ఉప్మాలో బొద్దింక వచ్చింది చూడు.. అలా ఇంకెప్పుడూ రాకూడదని నేను నిర్ణయించుకొని పారబోశానమ్మా... నువ్వు మర్చిపోయి ఉంటావు.." అని చెప్పి సుస్మీ వైపు తిరిగి "సుస్మీ ఈవెనింగ్ నేనే మీ ఇంటికి వచ్చి నీకు జావాలో లాజిక్కులు మాజిక్కులు చెప్తాను..సరేనా.." అన్నాడు 'ఇక వెళ్ళవే బాబూ..నిప్పెట్టేశావుగా..' అనుకుంటూ.. ఆ పిల్ల వాడిని అల్-ఖైదా తీవ్రవాదిని చూసినట్లో లేక ఎర్రగడ్డ పిచ్చోడిని చూసినట్లో చూసి "వస్తాను ఆంటీ..." అంటూ వెళ్ళిపోయింది..

కిట్టిగాడు వాళ్ళమ్మ వైపు చూశాడు.. ఆమె వాడి వైపు ఏదో అనుమానంగా చూస్తుంది.."ఏంటమ్మా...ఏమయింది.." అన్నాడు అసహనంగా...
"అవునొరే... ఆ మూడు కిలోల పంచదార, ఆ పిల్ల డౌటు పడ్డట్టు, నువ్వు గానీ పారబోయ్యలేదుగా.." అంది ..
"అమ్మా...నాకేమన్నా పిచ్చా డబ్బేడు పంచదార పారబోయడానికి..."
"ఏమో రా.. అసలే ఇందాకే ఏవేవో పిచ్చెక్కినట్లు మాట్లాడావ్...!!"
"అమ్మా...నేను పంచదార ఎందుకు పారబోస్తాను ... దానికి ఒక్క కారణం చెప్పు...నేనే పారబోశాను అని ఒప్పుకుంటా..."
"పిచ్చోళ్ళు చేసేపనులకి పెద్దగా కారణాలు ఏముంటాయి నాన్నా...రోడ్డు మీదకి వెళ్లి ఓ కిలో పంచదార అట్రా..వెళ్ళు ..." అంది ..

                                                    *****
"హలో..."
"ఒరేయ్ రాజుగా...నేను కిట్టిగాడిని..."
"ఒరేయ్ కిట్టిగా... వైజాగ్ ఎప్పుడొస్తున్నావ్.. ఏటి సంగతి..."..
"Inheritance... Polymorphism... Encapsulation..."..
 "ఏట్రా...పట్టపగలే..అదీ ఇంట్లోనే మొదలెట్టావా??"..
"మొదలెట్టడం ఏంట్రా??"..
"నువ్వు.. ఇప్పుడు... తాగే కదా మాట్లాడుతున్నావ్?"..
"తాగానా??..సరిపోయార్రా నాకు...చూడు పిచ్చి నా పుత్రా..పైన నేను చెప్పినవి జావా బాషలో ఏవో కాన్సెప్టులు, అంతేగాని తాగితే వచ్చే తిట్లు కాదు.. వాటి గురుంచి నాకు రెండు గంటల్లో పూర్తి నివేదిక కావలి..."
"అవి జావాలో ఉన్నాయా!!... మనం చదివినప్పుడు లేవే...!!"
"ఒరేయ్.. నీకు జావా ల్యాబ్ లో యాభైకి నలభై అయిదు వచ్చాయని నిన్ను అడిగితే నువ్వేంట్రా..!!"
"అదా... మన జావా సార్ కి ముందు రోజు ఫ్రెండ్షిప్ కొద్దీ స్మిర్న్-ఆఫ్ వోడ్కా ఒక ఫుల్ ఇచ్చానులే... పాపం ఆయన లెవెల్లో ఏదో అలా అభిమానంతో...అలా కానిచ్చేసారు.."
"వార్నీ...సరేలే... నీకు తెలియకపోతే, మన సూరిగాడిని అడుగు..వాడికీ తెలియకపోతే పొట్టి రాజేష్ గాడినో.. బాషా గాడినో.. కిషెన్ గాడినో ...లేకపోతే నీ బీటు నాగలక్ష్మినో అడుగు.."
"నాగలక్ష్మిని చస్తే అడగను... పెద్ద పోజురా దానికి.. మొన్న నా కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్ ఐదో సప్లిమెంటరీ పరీక్షలో స్లిప్పులు అందించవే అంటే..'మొహం చూసుకో అద్దంలో' అందిరా... అదేదో పెద్ద చందమామలాగా..చపాతీ మొహం వేస్కొని.."
"మీ గోల తర్వాత...నాకు రెండుగంటల్లో ఆ కాన్సెప్టుల మీద పూర్తి సమాచారం కావలి ..అది కూడా మన రేంజ్ లో...మన రేంజ్ అంటే తెలుసుగా.. మన అండర్ స్టాండింగ్ కెపాసిటీ..."

**రెండు గంటల తర్వాత **

"ఓరి కిట్టిగా..."
"చెప్పెహే..."
"పెన్ను..పేపర్..పక్కనేట్టుకో...నేను వివరించేస్తా..రాసేస్కో...డౌట్లు మాత్రం నన్నడక్కు.."
"సర్లే ఏడువ్.."
"Inheritance - అంటే...ఒక తరగతి, మరొక తరగతి నుంచి..తల్లీ పిల్ల పీచులతో సహా అన్నిటినీ ఆవాహం చేసుకోవడం..."
"ఒరేయ్...జావాలో..ఈ తరగతులు.. తల్లి పిల్లా పీచు ఏవిట్రా నీ బొంద...పైగా ఆవాహం చేసుకోవడం ఏవిట్రా ఏబ్రాసి ఎదవా.."
"ఒరేయ్ డౌట్లు అడగొద్దు అన్నానా.. జావాలో కూడా క్లాసెస్ ఉంటాయట..అవే తరగతులు..అలా ఒక తరగతికి చెందిన పేరెంట్-తల్లి, చైల్డ్-పిల్లని ఇంకో తరగతి ఆవాహం చేసుకుంటుంది.. అలా చేసుకున్నదాన్ని సబ్-తరగతి..చేసిన దాన్ని సూపర్-తరగతి అంటారట...ఇక నన్ను అడక్కు..."
"సర్లే..మిగతావి చెప్పు.."
"Polymorphism - అంటే ఒకే తరగతి అనేక అవతారాల్లో ఉంటుంది అనమాట.. సందర్భాన్ని బట్టి ఒక్కో అవతారం ఎత్తుద్ది.. మన విష్ణుమూర్తి లాగా .."
"Polymorphism అంటే విష్ణుమూర్తి అవతారాలా!!...వార్నీ.. ఈ మాత్రం తెలిసుంటే ఈ సబ్జక్టు మీద ఇన్ని దండయాత్రలు జరిగేవే కాదు.. "
"ఇకపోతే Encapsulation - ఇది పెద్ద జాదూరా..ఒక క్లాసు యొక్క తల్లి పిల్లా పీచూ వివరాలన్నీ దాచేస్తుందట.. మరి దానికేం పోయేకాలమో..!!"
"అవునా!!...ఏమోలే పాపం..దాని బాధలు దానివి...ఇక అంతేగా...ఓ.కే .. పర్లేదు వీజీనే...ఇక చూస్కో చించేస్తా.. దెబ్బకి సుస్మితా ఫ్లాట్ అయిపోవాల్సిందే..."
"కిట్టిగా...సుస్మితా ఎవర్రా...??"
"రాజుగా... కిట్టిగాడు లవ్ లో పడ్డాడెహే... ఆ పిల్లే ఈ జావా డౌట్లు అడిగింది .."
"కిట్టిగా.. అరిపించెయ్యి..అల్లాడించెయ్యి..కేకలుపెట్టించు..."
"ఒరేయ్...నేను ఆ పిల్లని రేపో..మర్డరో చెయ్యట్లేదురా...లవ్ చేస్తున్నా... "
"అదే లేవో... మన లాంగ్వేజ్ లో చెప్పా... అన్నట్లు ఒరే.. పైన చెప్పిన కాన్సెప్టులు ఒక్క జావాకే పరిమితం కాదట.. అదేదో ఊప్స్ అంట...దానికి సంబంధించిన అన్ని భాషలకు ఉంటాయట..."
"మధ్యలో ఈ ఊప్స్ ఏంట్రా...సర్లే..ఏదోటి... అడిగిన దానికంటే ఎక్కువ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎవడ్రా నిన్ను ఇవ్వమన్నాడు... అసలే మన బ్రెయిన్ కెపాసిటీ తెలుసు కదా... దాన్ని కష్టపెట్టడం నాకు ఇష్టముండదు.. అయినా ఈ పిల్ల కోసం రిస్క్ చేస్తున్నా.. సర్లే ...రేపు మాట్లాడదాం...బాయ్..." అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు కిట్టిగాడు..

                                                   ****
సమయం సాయంత్రం అయిదు గంటలు...
కిట్టిగాడు పేపర్ మీద రాసుకున్న ఆ కాన్సెప్టులని.. తరగతుల్ని...తల్లి పిల్లా పీచులని వదలకుండా భయంకరంగా బట్టీ పట్టి... పేపర్ మడిచి జేబులో పెట్టుకొని.. నీట్ గా రడీ అయ్యి, ఎదురింటికి బైల్దేరాడు....


[మళ్ళీ కలుద్దాం త్వరలో............................................రామకృష్ణారెడ్డి కోట్ల]

Tuesday, 29 June 2010

కిట్టిగాడు loves ఎదురింటి అమ్మాయి - 1


"ఎవరూ?..." అన్నాడు కిట్టిగాడు గుమ్మం బయట నిల్చున్న ఆ అమ్మాయినే తదేకంగా చూస్తూ....
"ఆంటీ లేరా?.."అంది ఆ అమ్మాయి వాడి చూపులకు ఇబ్బంది పడినట్లుగా....
"మీరూ?...."అంటూ ఆలోచనలో పడ్డాడు ఎవరయి ఉంటుందీ అమ్మాయి అని.. 
"కొంచెం ఆంటీని పిలుస్తారా?..."అంది గుమ్మం కి అడ్డంగా నిల్చున్న కిట్టిగాడికి పక్కగా జరిగి లోపలికి చూస్తూ...
"అమ్మా....అమ్మా..." అరిచాడు కిట్టిగాడు... "ఎంట్రా..ఏదో మునిగిపోయినట్లు.."అంటూ వచ్చిందావిడ...వస్తూనే గుమ్మంలో అమ్మాయిని చూసి "ఓ సుస్మితానా...రామ్మా లోపలికి..."అంటూ వాడి వైపు తిరిగి "ఏరా అమ్మాయిని లోపలికి పిలవాలనే జ్ఞానం లేదా?" అంటూ చీవాట్లు పెట్టింది... 

వాడు నల్ల మొహం వేసాడు.... "ఎమ్మా?...కాఫీ తాగుతావా" అడిగిందావిడ.. "లేదాంటీ...వెళ్ళాలి....ఇంటికి బంధువులోచ్చారు...పాలు నిండుకున్నాయి...మీ ఇంట్లో పాలు ఉన్నాయేమో అమ్మ తీసుకురమ్మంది...వాళ్ళకి టీ పెట్టాలి.."అంది ఆ అమ్మాయి అమాయకంగా... "దానికేం భాగ్యం తల్లి...ఇదుగో ఇప్పుడే తెస్తా ఉండు.."అంటూ లోపలి వెళ్ళింది...
"మీ ఇల్లెక్కడ?...మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ నేను చూడలేదే...??" అన్నాడు కిట్టిగాడు, ఇంత బ్యూటీని ఎలా మిస్ అయ్యనబ్బా అనే లెవెల్లో... "కొత్తగా వచ్చాం...మీ ఎదురింట్లోకి.." అంది ఆ అమ్మాయి నేల చూపులు చూస్తూ ....వాడు మాత్రం తినేసేలా చూస్తున్నాడు ఆ అమ్మాయిని..
"ఓ..అలాగా..నేను హాస్టల్లో కదా ఉండేది అందుకే తెలీదు....అయినా నేను వచ్చి వారం అయింది...ఒక్కసారి కూడా కనిపించలేదే ... ఇంట్లోంచి బయటకే రావా?...ఏం చదువుతున్నావు?" అన్నాడు .. 
వాడు వెంటనే ఏకవచనంలోకి మారిపోయే సరికి కొంచెం ఇబ్బంది పడుతూ "సెకండ్ బిటెక్.." అంది.
"అంటే... రెండో సారి బీ-టెక్ చదువుతున్నావా ..??"
ఆ అమ్మాయి షాక్ తిని కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూస్తూ .."బీ-టెక్ రెండో సంవత్సరం చదువుతున్నాను ..." అంది...

"ఓహో...నేనేమి చదువుతున్నానో అడగవేంటి....అన్ని నేనే అడగాలా?" అన్నాడు ఆ అమ్మాయి వైపు చూసి....ఆ అమ్మాయి ఒక్కసారిగా ఖంగుతింది..వీడెక్కడ దొరికాడురా దేవుడా అనుకుంటుండగా, వాళ్ళమ్మ వచ్చి దేవతలా రక్షించింది... పాలు తీసుకొని తుర్రుమంది...
"పాలు నిండుగున్నాయి అని చెప్పి మళ్లీ పాలు పట్టుకువెళ్తుంది..మెంటలా ఈ పిల్లకి.."అన్నాడు వాళ్ళ అమ్మతో.. "ఓరి నీ తెలివి సంతకెళ్ళ...నిండుగున్నాయి కాదురా...నిండుకున్నాయి అంది ఆ అమ్మాయి...అంటే ఖాళీ అని అర్థం...ఏం చదువులో ఏంటో" గొణుక్కుంటూ వెళ్ళింది.... 

ఆ రోజు సాయంత్రం టీవీలో వస్తున్న "టైటానిక్" సినిమాలో కేట్ ని చూస్తుంటే ప్రొద్దున పాల కోసం వచ్చిన సుస్మిత గుర్తొచ్చింది మనోడికి...ఎంత కాదనుకున్న కేట్ లో కొన్ని పోలికలు సుస్మితలో కనిపించాయి కిట్టిగాడికి..ముఖ్యంగా ఆ కళ్ళు...ఆ పెదవులు .. ఈష్టు గోదావరి కేట్ విన్నుస్లెట్ అంటే సుస్మితేనని తీర్మానించుకున్నాడు .. ఇంకో పది రోజుల్లో మళ్ళీ కాలేజీ మొదలువుతుంది..ఈ లోపు ఆ అమ్మాయిని లైన్ లో పెట్టాలి,అసలే నాకు ఇంకా గర్ల్ ఫ్రెండ్ లేదని నా స్నేహితులు ఎగతాళి చేస్తున్నారు అని ఫుల్ గా డిసైడ్ అయ్యాడు కిట్టిగాడు.. అనుకున్నదే తడవుగా మెదడుకు మాల్టోవా పెట్టడం మొదలెట్టాడు.. ఒక మహత్తరమైన ఐడియా తట్టి... వెంటనే వంటింట్లోకి వాళ్ళ అమ్మ లేని టైంలో వెళ్లి, డబ్బాలో నిండుగా ఉన్న మూడు కీజీల పంచదారని ఇంటిప్రక్కన ఉన్న మురికికాలవలో గుమ్మరించి మళ్ళీ ఆ డబ్బాని యథాస్థానంలో ఉంచి, వాళ్ళ అమ్మ దెగ్గరికి వెళ్లి.." అమ్మా... తలనొప్పిగా ఉంది ఒక మాంచి స్ట్రాంగ్ కాఫీ పెట్టవే.." అన్నాడు తల మీద రుద్దుకుంటూ...

"లేచిన దెగ్గరనుంచి ఆ దిక్కుమాలిన టీవీ చూడకురా అని చెప్తుంటే విన్నవూ.. వచ్చి వారం అయింది ఒక్క రోజన్నా పుస్తకం తీసిన పాపాన పోలేదు, మొన్న సెమిస్టర్ లో వచ్చిన నీ మార్కులు మీ నాన్నగారు చూసుంటే ఇంక నిన్ను చదివించడం సుద్ద దండగ అని డిసైడ్ చేసి నిన్ను ....."
"అమ్మా....తలనొప్పి బాగా ఎక్కువగా ఉందమ్మా... ప్లీజ్ అమ్మా వెళ్లి కాఫీ పెట్టమ్మా.." అన్నాడు తల పట్టుకొని ఊగిపోతూ...
'ఎందుకు పనికోస్తావురా నువ్వు...' అనే ఓ భయంకరమైన లుక్ విసిరి వాళ్ళ అమ్మ వంటింట్లో కెళ్ళింది...

"ఒరేయ్ కిట్టిగా...." గట్టిగా పిలిచింది వాళ్ళమ్మ ...
"ఏంటమ్మా ....హబ్బా ఒకటే తలనొప్పి..." అని తల పట్టుకుంటూ లోపలికి వెళ్లాడు ...
"ఒరేయ్...మొన్ననే మూడు కీజీల పంచదార తెచ్చి ఈ డబ్బాలో పోశానురా... ఇప్పుడు చూస్తే మొత్తం ఖాళీ... ఏంటో ఏదో మాయలా మాయమయిందేంటిరా ..." అందామె తెల్లబోతూ ...
"హబ్బా అమ్మా...నువ్వు నిజంగా తెచ్చి ఆ డబ్బాలో పోస్తే ఏమవుతుంది చెప్పు... అంతా నీ భ్రమ..." 
"డబ్బా అట్టుకొని మొహాన కొట్టానంటే తలనొప్పి కాస్తా ఎగిరిపొద్ది ఎధవా... భ్రమ అంట భ్రమ ... నిజంగా తెచ్చి పోశానురా అంటుంటే ..." అందామె ..
"అమ్మా...పోనీ మనింట్లో పిల్లులు ఎలుకలు రాత్రి స్వైర విహారం చేస్తాయి కదా...అవి తినేశాయేమో...ఇప్పుడెలాగమ్మా నాకిప్పుడు కాఫీ కావలి ..."
"పిల్లులు తినడం ఏవిట్రా నీ మొహం...హమ్...సరే రోడ్డు మీదికెళ్ళి ఇప్పటికి ఓ అరకిలో పంచదార అట్రా..."
"తలనొప్పితో రోడ్డు దాకా ఎలా వెళ్లనమ్మా... ఎదురింటి సుస్మితా వాళ్ళింటికి వెళ్లి ఓ గ్లాసెడు తీసుకురానా? " అన్నాడు కళ్ళింత చేస్తూ...
"సుస్మితా వాళ్ళింటికా...వద్దులేరా..ప్రొద్దునే కదా ఆ అమ్మాయి వచ్చి మన ఇంట్లో పాలు తీసుకువెళ్ళింది... ఇప్పుడు మనం వెళ్లి పంచదార అడిగితే, పాలకి పంచదార బదులేమో అనుకుంటారు ...బాగోదు..."
"నువ్వూరుకోమ్మా...ఊరికే తొక్కలో మొహమాటాలూనూ...నే వెళ్లి తీసుకువస్తా ఉండు ..." అంటూ ఓ గ్లాస్ పట్టుకొని బైల్దేరాడు వాళ్ళమ్మ వద్దన్నా వినకుండా....

సుస్మిత వాళ్ళింట్లో అడుగెట్టాడు కిట్టిగాడు అలియాస్ కృష్ణ చైతన్య...
హాలులో సుస్మిత వాళ్ళ అమ్మగారు అనుకుంటా జెమినీలో సీరియల్ చూస్తూ అందులో ఉన్న రాధిక ఏడుస్తుంటే ఈవిడ అంతకన్నా ఎక్కువగా కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తుంది ముక్కు తుడుచుకుంటూ...
ఎలా మొదలెట్టాలో అనుకుంటూ ..చిన్నగా దగ్గి "ఆంటీ ..." అన్నాడు ..
ఆమె వినిపించుకునే పరిస్థితుల్లో లేదు.. టీవీకి ఆమెకి ఆరడుగు గ్యాప్ కూడా లేదు...మళ్ళీ పిలిచాడు...ఊహూ .. తన స్పందనకి ఆమె ప్రతిస్పందన లేకపోయేసరికి పిచ్చెక్కినట్లు అటూ ఇటూ చూసి... వాళ్ళింటి గడప దెగ్గర గ్లాస్ పట్టుకొని నిల్చున్న వాడి వాలకాన్ని వాడు చూసుకొని థూ ఎదవ జీవితం .. కానీ తప్పట్లేదు అనుకొని ..డోర్ పైన కొడదాం అనుకొనే లోపే సుస్మిత హాల్లోకి వచ్చింది... గడప దెగ్గర ఉన్న వాడిని చూసి మైల్డ్ గా షాక్ కొట్టిన దానిలా ఫేస్ పెట్టి...వెంటనే తేరుకొని ..."మమ్మీ...మమ్మీ...ఆ అబ్బాయి వచ్చాడు..." అంటూ వాళ్ళమ్మని కుదిపి ఈలోకంలోకి తీసుకొచ్చింది... మనోడు 'ఛా అనోసరంగా వాళ్ళమ్మని పిలిచింది...ఈ పిల్లే వచ్చి ఏం కావాలని అడగోచ్చుగా...' అనుకొంటుండగా సుస్మిత వాళ్ళమ్మ కిట్టూని అదోరకంగా చూస్తూ వస్తూ .."నువ్వు ఎదురింటి రాజ్యలక్షీగారి అబ్బాయివి కదా...రా బాబు వచ్చిలా కూర్చో ...కృష్ణ చైతన్య కదా నీ పేరు " అందామె ... దొరికిందే చాన్స్ అనుకొని కుర్చీ లాక్కొని కూర్చొని "అవునండీ.."అన్నాడు..

"ఏం బాబూ ఎలా ఉన్నావు ..ఇదే కదా మా ఇంటికి రావడం.." అందామె
"ఆ బాగున్నాను ఆంటీ...అది.. కొంచెం పంచదార ఉంటే ఇస్తారేమో అని అమ్మ పంపిస్తే వచ్చానండి..." అన్నాడు గ్లాస్ టీపాయ్ మీద పెడుతూ...
"సుస్మీ... వెళ్లి ఈ గ్లాస్ నిండా పంచదార తీసుకొనిరా ..." అంటూ సుస్మీకి గ్లాస్ ఇచ్చి .."ఎక్కడ చదువుతున్నావు బాబూ..." అందామె..
"నేను వైజాగ్ గీతంలో ఇంజినీరింగ్ ..." అన్నాడు గ్లాస్ తీసుకొని లోపలి వెళ్తున్న సుస్మీనే చూస్తూ...ఆ పిల్ల వంటింటి గుమ్మం దాకా వెళ్లి వీడి వైపు తిరిగి.. ఏ మగ పుంగవుడూ అర్థం చేసుకోలేని...నిర్వచించలేని ఒక చూపు విసిరి లోపలికి వెళ్ళింది... 

మనోడు ఆ చూపుని డీకోడ్ చేసేలోపే ..ఆంటీ గారు .."అలాగా... ఏ ఇయర్?" అంది...
"నేను థర్డ్ ఇయర్... కంప్యూటర్స్ .."
"అలాగా...మా సుస్మీ ఇక్కడే గోదావరి కాలేజీలో చదువుతుంది...తను కూడా కంప్యూటర్స్..ఇప్పుడు సెకండ్ ఇయర్.. తను మొదట్లో హాస్టల్లో ఉండేది..కానీ తనకు హాస్టల్ పడకపోయేసరికి..మేము కాకినాడ నుంచి ఇక్కడకి షిఫ్ట్ అయిపోయాం... ఒక్కతే కూతురాయే దాని కన్నా మాకు ఎక్కువేంటి..." అందావిడ..
'అబ్బో...పర్లేదు ఆంటీ కోపరేటివ్ గానే ఉంది..ఇక రోజూ కాసేపు ఇలా వచ్చి సుస్మీకి బీట్ వెయ్యొచు....పైగా ఒక్కతే కూతురంటా.. ఆస్తి మొత్తం అమ్మాయిదే అనమాట...పైగా విలన్.. అదే... బ్రదర్ కూడా లేడు..లక్కంటే ఇలా కలిసి రావాలిరా కిట్టిగా ...' అనుకొని లోపల సంబరపడుతూ కేరింతలు కొట్టడంమొదలెట్టాడు కిట్టిగాడు...
ఈ లోపు సుస్మీ పంచదార తెచ్చి టీ-పాయ్ మీద పెట్టి లోపలికి వెళ్లబోతుండగా..."సుస్మీ...ఇలా రా...ఈ అబ్బాయి కృష్ణ చైతన్య ఎదురింటి రాజ్యలక్ష్మి ఆంటీ వాళ్ళబ్బాయి..గీతంలో కంప్యూటర్స్ థర్డ్ ఇయర్ చదువుతున్నాడట.." అంటూ పిలిచింది...
"హలో..." అంటూ వచ్చి వాళ్ళమ్మ ప్రక్కన నిల్చుంది...
కిట్టిగాడు ఆ పిల్లని పైనుంచి క్రింది దాక ఎగాదిగా చూస్తూ "హలో ..." అన్నాడు... పింక్ కలర్ టీ-షర్ట్ లో మెరిసి పోతుంది సుస్మితా...ఛా వైజాగ్ లో కూడా ఇట్టాంటి పిల్ల కనిపించలేదే...
"తను నీకు సీనియర్..ఎమన్నా డౌట్స్ ఉంటే తనని అడుగు..." అందామె... కిట్టిగాడికి గొంతులో వెలక్కాయ పడింది.. అసలైతే ఆంటీ అన్నదానికి ఎగిరి గంతెయ్యొచ్చు.. కానీ ఎక్కడ??...కిట్టి గాడికి ఇంకా మొదటి సంవత్సరం సుబ్జేక్టులే నాలుగు ఉన్నాయ్.. అలా ప్రతి సెమిష్టరులో క్రమం తప్పకుండా ఓ నాలుగు రాళ్ళు వెనకేసుకొస్తున్నాడు...అదే నాలుగు సబ్జెక్టులు...

ఆ పిల్ల లైట్ గా తల ఊపి మొదటిసారిగా కిట్టిగాడిని ఓ రెండు సెకండ్లు చూసింది.. కుర్రాడు బాగానే ఉన్నాడు కానీ ఎర్రితనం కొట్టొచ్చినట్లు కనిపించింది వాడిలో ఆ పిల్లకి...
"మీకు జావా బాగా వచ్చా..." మొదటి సారి నోరు తెరిచి అడిగింది ఆ పిల్ల ...
మనోడికి రానిదే అది ... జావా మీద ఇప్పటికే మూడవ దండయాత్ర కూడా మొన్నే ముగిసింది...
"వై నాట్...జావాలో ప్రోగ్రాం ఎడం చేత్తో రాసి...కుడి చేత్తి కంపైల్ చేసి.. కను చూపుతో అవుట్ పుట్టు తీస్తా..."
"నాకు రెండు మూడు జావా ప్రోగ్రాములు రావడం లేదు...లాజిక్ చెప్తారా?"
"అ....లా....గే...రేపు చెప్తాను... అన్నట్లు మీకు ఏ హెల్ప్ కావాలన్నా నన్నడగండి ఎదురిల్లే కదా..." అన్నాడు..
చిన్నగా తలూపింది ...
"సరే...ఇక నేను వెళ్తాను..." అంటూ లేచాడు కిట్టిగాడు...
"ఒక్క నిముషం..." అంటూ లోపలికి వెళ్లి ఒక మడిచిన పేపర్ తీసుకువచ్చింది సుస్మిత...

కిట్టిగాడు గుండె వేగం హెచ్చించింది... మై గాడ్ అప్పుడే లవ్వు లెటర్ ఇచ్చేస్తుంది.. ఏంట్రా కిట్టిగా అమ్మాయిలు పెద్దగా పట్టించుకోని నీ సుడి ఈ రోజు ఇన్ని వంకరలు తిరుగుతుంది...అనుకున్నాడు...
సుస్మిత ఆ కాగితం కిట్టిగాడికి అందివ్వగా... మనోడు సిగ్గు పడుతూ సుస్మీ కళ్ళలోకి ఆరాధనగా చూస్తూ అందుకున్నాడు ఆ శ్వేత పత్రం... ఆత్రుత ఆపుకోలేక కొంచెం మడత విప్పి చూస్తే ఏదో ఇంగ్లీష్ లో రాసుంది... అబ్బో ఇంగ్లీష్ లవ్ లెటరేమో అనుకోని చూడగా మధ్యలో కొన్ని బ్రాకెట్లు..*&^%...ఇలాంటి సింబల్స్ కనిపించేసరికి, లవ్ లెటర్ ఇలాక్కూడా ఉంటుందా అని కళ్ళు చిట్లించి చూడగా...దానిలో కంటెంట్ చూసిన మనోడుకి బ్రెయిన్ బ్రేక్ డౌన్ అయ్యి.. షట్ డౌన్ అయ్యి..ఇంకేదో అయ్యి... అలా షాక్ కొట్టి కాకిపిల్లలా ఓ క్షణం ఆ పిల్ల వైపే చూశాడు... సెగ రేగిన ఆశల మీద కూల్ డ్రింక్ చల్లడం తట్టుకోలేక పోయాడు...
"ఆ పేపర్ లో నాకు లాజిక్ అర్థం కాని జావా ప్రోగ్రామ్స్ ఏవేవో రాసిచ్చాను... వాటి లాజిక్ మీరు నాకు రేపు చెప్తారా ..." అంది
"దా...ని...కేం.. భా...గ్యం...అలగలగే..." అంటూ వెళ్లాడు ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నవాడిలా...
గుమ్మం దాకా సుస్మీ కూడా వచ్చింది...
"సరే మరి... వెళ్ళొస్తా .." అంటూ కదలబోతుండగా...
"ఇందాక చూశాను...మీరు మీ ఇంటి పక్కన ఉన్న మురికి కాలవలో ఒక డబ్బాలో నిండుగా ఉన్నది ఏదో పారబాసారు... ఏంటో నాకది చెక్కెరలా కనిపించింది ...." అంది సందేహంగా...
కిట్టిగాడికి కత్తి వేటుకి నెత్తురు చుక్క లేదు...
వెంటనే తేరుకొని..."అబ్బే కాదు...కాదు ...చెక్కెర కాదు... భలేదానివే చెక్కెర పారబోసుకుంటారా ఎవరైనా...అదీ..మా అమ్మ పురుగులు పట్టాయిరా అంటే ఉప్మా రవ్వ నేనే పారబోసాను అనమాట..అదీ సంగతి..." అంటూ నీళ్ళు నమిలాడు కిట్టిగాడు ...
"ఉప్మా రవ్వకి పురుగు పడితే పారబోసుకుంటారా ఎవరైనా...దానికి ఓ మంచి చిట్కా ఉంది...రేపు నేను ఆంటీకి చెప్తాలే..ఓ కె బాయ్..." అంటూ లోపకికి తుర్రుమంది ఆ పిల్ల...
మనోడికి అంత చలి లోనూ చెమటలు పట్టడం మొదలెట్టాయి... తొక్కలో ఐడియా వేసినందుకు వాడిని వాడే బండ బూతులు తిట్టుకుంటూ... ఈడ్చుకుంటూ ఇంటికి చేరాడు...



[కిట్టి గాడి ఇంట్లో ఏమయిందో వచ్చేఎపిసోడ్ లో తెలుసుకుందాం...అందాకా...విరామం మరి - కోట్ల రామకృష్ణా రెడ్డి.]

Thursday, 24 June 2010

నేడే... ఈనాడే ....నా బ్లాగు పుట్టినరోజు...కావాలి మీ ఆశీస్సులు


మన బ్లాగ్లోకంలో బ్లాగు పెట్టిన సంవత్సరానికి ఇలా బ్లాగు పుట్టిన రోజు టపా రాయడం ఈ మధ్య సంప్రదాయంగా వస్తున్న దృష్ట్యా నేను కూడా ఇలా నా బ్లాగు పుట్టిన రోజు టపాని మీ ముందుకు తీసుకు వస్తున్నా ...

సరిగ్గా సంవత్సరం క్రితం తెలుగులో బ్లాగులు ఉన్నాయనే విషయం నాకు నిజ్జంగా తెలియదు.. కానీ కేవలం బ్లాగులు ఉండటమే కాదు... ఎన్నో బ్లా.స లు రూపుదిద్దుకోవడాలు .. ఒక బ్లా.స ని తొక్కడానికి మరొక బ్లా.స లు పుట్టడాలు.. ఎన్నో బ్లాగు పరిచయాలు.. ఎందరో మేధావుల గొప్ప టపాలు .. అదొక ప్రపంచంగా కలిగియున్నదని తెలిసి... ఔరా ఏమి నా వెనకబాటుతనము అని చింతించితిని...

కనుక  నేను బ్లాగు మొదలెట్టిన విధంబెట్టిదనిన అంటూ నేను నా బ్లాగు ప్రస్తానం చెప్పాల్సిందే మీరు వినాల్సిందే...

ఓ రోజు ఆఫీసు లో పనిచేస్తున్నట్లు నటిస్తూ సీరియస్ గా  జీ-టాక్ చాట్ చేస్తుండగా.. సందీప్ ఆన్లయిన్ వచ్చాడు .. ఏవో కాసేపు కష్టసుఖాలు మాట్లడుకుంటూ "లైఫ్ చాలా బోర్ గా ఉందిరా ..." అన్నాను ... 
"నువ్వు స్టోరీస్ అవీ రాసి మాకు చుపించేవాడివి వాడివి కదా, అవి ఒక బ్లాగు పెట్టి వాటిలో రాయి సరదాగా.. చాలా మంది చూస్తారు .. నీకు కామెంట్స్ ఇస్తారు ..." అన్నాడు 
"నేను తెలుగు స్టోరీస్ కదరా రాసింది ... అవి బ్లాగులో ఎలా రాస్తాం .." అన్నాను..
"తెలుగులో కూడా రాయచ్చు బ్లాగ్... తెలుగులో చాలా బ్లాగులు ఉన్నాయి ...కూడలి.ఆర్గ్ లో చూడు కావాలంటే" అన్నాడు ...
"అవునా... అయితే నేను కూడా రాసేస్తా ...కొంచెం ప్రాసెస్ చెప్పి పుణ్యం కట్టుకో .."
"చెప్తాలే కాని ...కొన్ని బ్లాగులు చూడు ముందు ..." అని ఒక బ్లాగు లింక్ ఇచ్చాడు ...
ఆ లింక్ పేరు చూసి ... "ఈ బ్లాగేదో పూల బ్లాగులా ఉంది ... పూల గురుంచి పండ్ల గురుంచి ఏం చదవమంటావు ... ఏదన్నా మాంఛి ఇంటరెస్టింగ్ బ్లాగు ఇవ్వు.." అన్నాను 
"నీ మొహం ..ఆవిడేదో పాపం ఇష్టమైన పూలు కాబోలు ఆ పేరు పెట్టుకుంది ... లేకపోతే ఆడువారికి జనరల్ గా పూలంటే ఇష్టం కాబట్టి అలా పెట్టుకుందేమో ...అంతమాత్రాన ఆమె పూల గురుంచి వాటి పుట్టు పూర్వోత్తరాల గురుంచి రాస్తుందనుకున్నావా .. ఈమె చాలా బాగా రాస్తుందిరా ...అందుకే ఈ లింక్ ఇచ్చా ... చదువు .." అన్నాడు 
"సరేలే ...రూంకి వెళ్లి నింపాదిగా చదువుతా ..." అన్నాను 

సాయంత్రం రూంకి వెళ్లి తీరిగ్గా బ్లాగు ఓపెన్ చేశాను... ఆమె రాసిన టపాలు ఒక్కోటీ చదువుతుంటే నాకు ఏంటో తెలియని ఆనందం కలిగింది .. అప్పటికి ఆమె రాసిన ఇరవై నాలుగు టపాలు చదివేశా ఏకబిగిన .. అప్పటి ఆమె లేటెస్ట్ టపాకి కామెంట్ పెట్టి ఆమె రిప్లై ఎప్పుడు ఇస్తుందా అని గంటకి ఓ సారీ ఆమె బ్లాగు చూడటం చేసేవాడిని ... తరువాతి రోజు ఆమె రిప్లై చూసి చాలా చాలా ఆనందం వేసింది ... నేను బ్లాగ్ మొదలెట్టడానికి నాకు చాలా స్ఫూర్తిని కలిగించారు ఆవిడ ...ఆవిడే మన నేస్తం... జాజిపూల నేస్తం :-)...నా మొదటి బ్లాగు నేస్తం... అప్పటినుంచి నేను రాసిన ప్రతి టపాకి ఆమె కామెంట్ ఉంటుంది, నేస్తం అందించిన ప్రోత్సాహం మరువలేనిది...

ఇంకా నా బ్లాగు ప్రస్తానంలో నాకు ఎందరో మంచి ప్రోత్సాహం అందించిన స్నేహితులు ఉన్నారు  ... శివరంజని - నా ప్రతి టపాలో మంచి ప్రోత్సాహం అందించే స్నేహితురాలు, అలాగే స్పురిత, సౌమ్య, భాస్కర రామిరెడ్డి, పద్మార్పిత, సుభద్ర, మధురవాణి, మోహన్ (అమ్మాయికళలు), ప్రణీత, మానస, ప్రియ, దివ్యవాణి, నరేష్, రిషి  ఇలా ఇంకా చాలా మంది... అందరికి పేరు పేరునా నా ధన్యవాదాలు ...నన్ను ఇలాగే ఆదరిస్తారని కోరుకుంటున్నాను.

బ్లాగు మొదలెట్టాక మొదటి టపా ఏమి రాయాలా అని అందరి లాగానే చాలా ఆలోచించాను ... ఆలోచించగా చించగా నా ఇంటర్ అనుభవాలు రాయాలనిపించి రాసేశాను .. రెండు భాగాలుగా రాసిన నా ఇంటర్ అనుభవాల టపా "కళాశాలలో ...కళాశాలలో ...ఓ ఓ ఓ " కి మంచి స్పందన వచ్చింది బ్లాగ్మిత్రుల దెగ్గరినుంచి ...  ఇంక అంతే రెచ్చిపోయా... జూలైలో  ఏడు టపాలు రాశాను ... ఆ తరువాత జోరు కొంచెం తగ్గినా అడపాదడపా రాస్తూనే ఉన్నాను, ఆ ఏడాది(2009) చివరికల్లా పదిహేను టపాలు మాత్రమే రాయగలిగాను ... ఆ సంవత్సరంలో నా పదిహేను టపాలలో స్క్రిప్ట్ పరంగా నాకు చాలా సంతృప్తిని కలిగించిన టపాలు "నిను వీడని నీదని నేనే", "ఊహలు నిజమైన వేళ", "ఆఖరి మజిలీ", "A క్యూట్ లవ్ స్టోరీ with బటర్ స్కాచ్ topping...", "పిచ్చికాక లవ్ స్టోరీ..నగాదేవిలో నువ్వునాకునచ్చావ్..డ్రైవర్ అన్నయ్యకు యాభై..".

2010లో ఇప్పటిదాకా రాసినవి పదహారు టపాలు..వీటిలో తొమ్మిది టపాలు ఎపిసోడ్స్ గా రాసిన నా మొదటి సీరియల్ ప్రయత్నం "హృదయంప్రేమిస్తానంటే..విధి విడదీస్తానంటే!!" లోనివే .. ఈ సీరియల్ ని నేను అనుకున్న దాని కన్నా బాగానే రిసీవ్ చేసుకున్నారు.. అందుకు నాకు చాలా సంతోషం కలిగింది.. ఈ సీరియల్ లో నేను చేసిన చిన్న చిన్న తప్పిదాలని నాకు ఓపికగా వివరించి చెప్పిన నేస్తం గారు నాకు నిజమైన క్రిటిక్ ... ఆమె క్రిటిక్స్ నన్ను నేను ఉన్నతంగా నిలుపుకోవడానికి ఎప్పుడూ ఉపయోగపడతాయి... ఇంకా ఈ సీరియల్ లో రంజని ప్రోత్సాహాన్ని మరువలేను..తన కామెంట్స్ నాకు పాజిటివ్ ఎనర్జీ అందించేవి.... ఇంకా నా ఇంటర్ స్నేహితురాలు కవిత కూడా నాకు మంచి సపోర్ట్ మరియు క్రిటిక్...

2010లో నేను నా శైలిలో చాలా మార్పులు తీసుకొచ్చాను... కొంచెం కొత్తగా రాయడానికి కొన్ని ప్రయోగాలు చేశాను.. కొన్ని బాగున్నాయి... మరి కొన్ని బెడిసికొట్టాయి.. "షార్టుకట్ టు గోపాలపురం" నేను చేసిన శైలి ప్రయోగంలో ఒకటి...నాకు మాత్రం పూర్తి సంతృప్తిని మిగిల్చింది ఈ కథ... అలాగే "ఆపరేషన్ ఆరువేల కోట్లు వయా నడిమంత్రపు సిరి పాలసీ"..ఇది కూడా శైలిలో కొద్ది మార్పులు చేసి వ్రాసిన కథే...

ఇలా  సంవత్సరం పూర్తి చేసుకుంది నా "ఆకాశవీధిలో..." బ్లాగు...ఈ ప్రయాణంలో నన్ను ఆదరించి, అభిమానం చూపించి, స్ఫూర్తిని అందించి, ప్రోత్సాహం కలిగించిన ప్రతి ఒక్కరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు... ఈ కిషన్ ఎప్పుడూ మిమ్మల్ని మరచిపోడు....

"ఆకాశవీధిలో..." బ్లాగులో త్వరలో మరొక చిన్న సీరియల్ ప్లాన్ చేస్తున్నా... పూర్తి లవ్ స్టోరీ... చూద్దాం అదెలా వర్కవుట్ అవుద్దో... 

అదీ మరి సంగతి... ఒక సంవత్సరం ఎంత ఫాస్టుగా గిర్రున తిరిగిపోయిందో... సరే నా బ్లాగు రెండో సంవత్సరంలో అడుగుపెట్టేసింది.. ఈ సంవత్సరంలో నా బ్లాగు మిమ్మల్ని ఇంకా ఎంతో అలరించాలని...నాకు ఎందరో మంచి స్నేహితులు దొరకాలని ఆ దేవుడిని కోరుకుంటున్నాను... నాకు తెలుసు నివ్విస్తావ్..ఖచ్చితంగా ఇస్తావ్..బికాస్ యు ఆర్ బెసికల్లీ గాడ్...ఎ వెరీ గుడ్ గాడ్ .. :-)


Have a wonderful day ----------------------------------  Yours  K R K Reddy

Saturday, 19 June 2010

హృదయం ప్రేమిస్తానంటే...విధి విడదీస్తానంటే !! - 9 [Final Part]


ఫోన్ మోగింది..
"హలో ...." అంది సంహిత
"సంహిత గారు ...నేను కార్తీక్ ని "
"కార్తీక్ మీరా??...చెప్పండి ...మీ కాల్ కోసమే రోజూ చూస్తున్నాను ... నేను మిమ్మల్ని ఓ సాయం అడిగాను అది మీరు మరచిపోయారు కదా! "
"లేదు సంహితా ... మీతో నేను కొన్ని విషయాలు చెప్పాలి ...  మనం కలుద్దామా?"
"అలాగే ...ఎక్కడ?"
"రేపు ఉదయం గీతం కాంపస్ దెగ్గర ...పదింటికి ..."
"అలాగే ..."
                                             
                                                   ****
గీతం  కాంపస్ దెగ్గర వెయిట్ చేస్తున్నాడు కార్తీక్ సంహిత కోసం ... కొద్దిసేపు అయ్యాక సంహిత వచ్చింది ...
"కార్తీక్ .. సారీ మిమ్మల్ని వెయిట్ చేయించానా?" అంది కార్తీక్ దెగ్గరికి వస్తూ
"లేదు ... సంహిత నేను నీకు కొన్ని చాలా ముఖ్యమైన విషయాలు చెప్పాలి ..అవి నీ జీవితానికి సంబంధించినవి.. ఇవి నీకు తెలియాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది ..." అన్నాడు
అర్థం కానట్లు చూసింది కార్తీక్ వైపు ...కార్తీక్ సంహితని కాంటీన్ కి తీసుకువెళ్ళాడు...అలాగే దివ్యకి కూడా కాల్ చేసి కాంటీన్ కి రమ్మన్నాడు ... సంహితా,కార్తీక్ లు కాంటీన్ కి చేరగానే, దివ్య కూడా వాళ్ళతో వచ్చి కలిసింది.

"హాయ్ సంహిత..." అంది దివ్య వస్తూనే
"హాయ్ ..." అంది దివ్యని చూస్తూ ... బాగా పరిచయం ఉన్న అమ్మాయిలా అనిపించింది దివ్యని చూడగానే సంహితకి.
"సంహిత...షీ ఈజ్ దివ్య..మై వైఫ్...ఇక్కడే ఇప్పుడు లెక్చరర్ గా చేస్తుంది .." అన్నాడు కార్తీక్ ...
మళ్ళీ తనే మాట్లాడుతూ ..."ఎలా మొదలెట్టాలో నాకు తెలియడం లేదు ... నేను చెప్పబోయేది నీకు చాలా షాకింగ్ గా అనిపించొచ్చు..కానీ ..." అంటూ చెప్పబోతుండగా
"ప్లీజ్... అదేంటో త్వరగా చెప్పండి ... మీరు ఇలా చెప్తుంటే నాకు భయమేస్తుంది .." అంది సంహిత
"ఆ రోజు నన్ను హాస్పిటల్ లో చంటీ అన్నావు గుర్తుందా ..." అడిగాడు కార్తీక్
"అవును..." అంది సంహిత
"నువ్వు నన్ను అలాగే పిలిచే దానివి...."
అర్థంకానట్లు చూస్తుంది సంహిత..
"దాదాపు ఆర్నెల్ల క్రితం ఆక్సిడెంట్ లో సుధీర్ చనిపోవడం వల్ల, నీలో మానసికంగా చాలా మార్పులు వచ్చాయి.. నువ్వు సుధీర్ ని, అతనికి సంబంధించిన వ్యక్తులని, పరిసరాలను పూర్తిగా మర్చిపోయావు.. అందుకే నీకు అసలు మేము ఎవరమో కూడా తెలీదు.. బట్ వీ ఆర్ బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్.. ఇదే కాలేజీలో ఇంజనీరింగ్ చదువుకున్నాం మనం.. ఆ టైంలోనే సుధీర్ మనకు పరిచయం అయ్యాడు ...."
"ఏంటి కార్తీక్...నాకేమీ అర్థంకావడం లేదు...సుధీర్ నాకు ఈ మధ్యే పరిచయం... తను మొన్న ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయాడు..ఆ విషయం నీకు కూడా తెలుసు..." అంది అతని మాటలు పూర్తికాకుండానే ...
"సంహితా...నీకు ఎలా చెప్తే అర్థమవుతుందో నాకు తెలీదు... అతను నిన్ను కలవడం...మీ మధ్య పరిచయం..నువ్వతన్ని ఇష్టపడటం..అతను చనిపోవడం...ఇదంతా నిజంగా జరగలేదు..అవి నీ హాలుసినేషన్స్ అని డాక్టర్ చెప్పాడు..."
"నాకేమన్నా పిచ్చా...నాకెందుకు హాలుసినేషన్స్ వస్తాయి ...."
"అది నీ మానసిక పరిస్థితి వల్ల...యు హవ్ అమ్నేషియా..."
                                                **** 


"అమ్మా... నేను సుదీర్ని కాదా .." ఆవేదనగా అడిగాడు భార్గవ్ 
"ఏమైంది కన్నా... నువ్వు సుధీర్ కాకపోవడం ఏంటి?...అసలు నిన్నంతా ఎక్కడికెళ్ళావు రా!!" కంగారుగా అడిగిందామె ..
"నిన్న గీతం కాంపస్ లో కార్తీక్, దివ్య కనిపించారు... నేనెవరో ఎరుగనట్లే ప్రవర్తించారు...నేను సుధీర్ కాదంట.. వాళ్ళ స్నేహితుడు సుధీర్ చనిపోయాడంట... ఇతనే సుధీర్ అని ఒక ఫోటో చూపించాడు కార్తీక్.. అదేంటో ఆ ఫోటో చూడగానే..నా మెదడు మోద్దుబారింది.. ఎవరో బలంగా నా తల మీద మోదినట్లు అలాగే పడిపోయాను... లేచేసరికి ఈ రోజు ప్రొద్దున హాస్పిటల్ లో ఉన్నాను ..."
ఆందోళనగా చూసింది భార్గవ్ వైపు ఆమె తల్లి ... అప్పుడే నిశ్చయించుకున్నదానిలా డాక్టర్ ని కలవడానికి బైల్దేరింది ...
                                             ****
"ఇదీ డాక్టర్ జరిగింది ...నాకేదో భయంగా ఉంది ..." అందామె.
డాక్టర్ కొద్దిసేపు ఆలోచించి "మీరు చెప్పిన దాన్ని బట్టి చూస్తుంటే, భార్గవ్ లో Identity conflict మొదలయ్యిందేమో అనిపిస్తుంది...ఎప్పుడైతే సుధీర్ స్నేహితులు భార్గవ్ కి తను సుధీర్ కాదు సుధీర్ చనిపోయాడు అని చెప్పారో, ఎప్పుడైతే సుధీర్ అసలు ఫోటో తను చూశాడో ఆ క్షణమే ఆ సంఘర్షణ అతని మెదడులో మొదలయ్యి ఉండవచ్చు... ఇప్పటిదాకా సుధీర్ కి సంబంధించిన అన్ని విషయాలు అతనిలో ట్రాన్స్ ప్లాంట్ చెయ్యబడ్డ వైటల్ ఆర్గన్స్ లోని న్యూరో పెప్టైడ్స్ (ఏవైతే ఆ అవయవాలలో సమాచారో నిక్షిప్తం చేసుకొని మెదడుకు అందిస్తాయో) అతని మెదడుకి చేరవేశాయి .. అలా అవి చేరవేసిన సమాచారానికి కాంట్రాస్టింగ్ గా ఏ సమాచారం మెదడుకి అందలేదు కనుకే, అతనిలో సుధీర్ ఐడింటిటి బలంగా నాటుకుపోయింది... కానీ ఇప్పుడు సుధీర్ ఫ్రెండ్స్ ఇచ్చిన సమాచారం మరియు అసలైన సుధీర్ ఫోటో చూసిన భార్గవ్ కి మొదటిసారిగా కాంట్రాస్టింగ్ గా External stimulus అందడం, ఆ ఇన్ఫో నేరుగా మెదడుకి చేరవేయబడి అతను సుధీర్ కాదు అన్న సమాచారం మెదడు ప్రాసెస్ చెయ్యడం...ఆ సమాచారం, అప్పటికే నిక్షిప్తమైన సమాచారానికి కాంట్రాస్టింగ్ గా ఉండటంతో Identity conflict మొదలయ్యింది... ఈ conflict వల్ల అణగదొక్కబడి ఉన్న భార్గవ్ ఐడింటిటి తన ఉనికిని చాటే ప్రయత్నము చేసి ఉండొచ్చు... భార్గవ్ లో సుధీర్ వైటల్ ఆర్గన్స్ ఉన్నంత మాత్రాన, పూర్తిగా వాడు వీడు అవ్వడం జరగదు.. అది కేవలం భార్గవ్ లో ఉన్న సుధీర్ అవయవాలు మెదడుపై చూపించిన ప్రభావమే..అది మరింత ఎక్కువ ఉండటమే భార్గవ్ లో సుధీర్ ఐడింటిటి బలంగా ఉండటానికి కారణం... ఎపుడైతే ఆ ప్రభావం క్రమంగా తగ్గుముఖం పడుతుందో.. అణగదొక్కబడి ఉన్నభార్గవ్ ఐడింటిటి బయట పడగలదు.. ఇప్పుడు ఎలాగూ భార్గవ్ లో Identity conflict మొదలయ్యింది కనుక, అతనిలోని భార్గవ్ ని మనం బైటకి తీసుకురావచ్చు...సుధీర్ ఐడింటిటిని పూర్తిగా తుడిచివేయవచ్చు..." అన్నాడు డాక్టర్ 

"ఇది జరుగుతుందంటారా?"
"ఖచ్చితంగా... నేను భార్గవ్ కి సైకోఅనలిటిక్ థెరపీలు స్టార్ట్ చేస్తాను...అతనిలో పూర్తి భార్గవ్ ని బైటకి తీసుకువస్తాను.. ఈ థెరపీల ద్వారా conflict లో ఉన్న రెండు ఐడింటిటీలలో ఒక దాన్ని పూర్తిగా తుడిచివేయడం జరుగుతుంది... దీనికి అతను కూడా సమాయత్తం కావలి.. అందుకు మీ సహకారం అవసరం.. అతనిలో అతనికి సుధీర్ కాదేమో అన్న సందేహం ఇంకా బలంగా కలగాలి.. అతనికి ట్రాన్స్ ప్లాంట్ జరగకు ముందు, భార్గవ్ గా అతనికి సంతోషం కలిగించే జ్ఞాపకాలు ఏమైనా తెలిసేలా చెయ్యడం కాని, అతను బాగా ఇష్టపడే వస్తువులు ఏమైనా అతని కంట పడేట్టు చెయ్యడం లాంటివి ..." అన్నాడు డాక్టర్ ...
"అలాగే డాక్టర్ .. నా భార్గవ్ నాకు దక్కితే అంతకన్నానా ..." అందామె ..
                                                     ****
సంహిత కళ్ళల్లో ధారాపాతంగా నీళ్ళు ... ఒక్కసారిగా ఆమె గుండెల్లో నిఘూడంగా దాగి ఉన్న దుఃఖం కట్టలు తెంచుకుంది ..ఇన్నాళ్ళు అజ్ఞాతంలో జీవిస్తున్న ఆమెలో అతని జ్ఞాపకాలు గొంతు చించుకొని అరవసాగాయి "సుధీర్ ......" అంటూ.... సుధీర్ తో కలిసి ఉన్న ప్రతి క్షణం, ప్రతి చోటు, మాటాడిన ప్రతి మాటా ఆమెకు కళ్ళు ముందే కనిపిస్తున్నాయి ... గుండెను రంపపు కోతకు గురిచేస్తున్న బాధ ఆమెకు కలుగుతుంది .. తను సుధీర్ ని అంత ప్రాణంగా ప్రేమించింది, అతనే జీవితం అనుకుంది...కానీ ఈ రోజు అతను తనకు లేడు... ఆ నిజం జీర్ణించుకోలేనిదిగా అనిపిస్తుంది సంహితకి..

"చంటీ ......దివ్యా .....నా సుధీర్ నాకిక లేడా" ఆమె గొంతు జీర పోయింది ...
"సంహీ ... సుధీర్ భౌతికంగా నీ దెగ్గర లేకపోయినా ...అతని మనసు ఇంకా నీకోసమే ఎదురుచూస్తుంది ...అతని గుండె నీకోసమే కొట్టుకుంటుంది ...అతను నీకోసమే బ్రతుకుతున్నాడు " అన్నాడు కార్తీక్
"చంటీ ....." ఆమె ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది ...
"అవును సంహీ ...సుధీర్ చనిపోయాక అతని వైటల్ ఆర్గన్స్ అన్నీ భార్గవ్ అనే అతనికి ట్రాన్స్ ప్లాంట్ చేశారు ... నీ మీదనే అణువణువు ప్రేమ నింపుకున్న సుధీర్ భార్గవ్ లో నీకోసం జీవిస్తున్నాడు ... భౌతికంగా అతను భార్గవ్, కానీ మానసికంగా సుధీర్ ... నిన్ను, నన్ను దివ్యని అందరినీ గుర్తుపట్టాడు ... నీ నుంచి సుధీర్ ని దూరం చెయ్యడం ఆ దేవుడికే తప్పనిపించి ఉంటుంది , అందుకే నీకోసం మళ్ళీ సుధీర్ ని పంపాడు ..." అన్నాడు కార్తీక్ ఉద్వేగంతో ...
"చంటీ...నువ్వు చెప్పేది నిజమా .... నేను అతన్ని చూడాలి ..." అంది.
"మనం అతన్ని త్వరలోనే కలుస్తున్నాం సంహీ ...."
                                                  *****

కొన్ని రోజులకి భార్గవ్ కనిపించాడు కార్తీక్ కి ...."సుధీర్ ...." అంటూ కేకేశాడు కార్తీక్ ...
భార్గవ్ అతని వైపు చూడకుండా తనపాటికి తను వెళ్ళిపోతున్నాడు ....
కార్తీక్ పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి భార్గవ్ ని కలిసి "సుధీర్ ..." అన్నాడు 
"సుధీరా?...నా పేరు భార్గవ్ ...మీరు?" సంశయంగా చూసాడు భార్గవ్ కార్తీక్ వైపు ...
అంతే నిశ్చేష్టుడై చూస్తూ నిలబడ్డాడు కార్తీక్ ..."సు..ధీ...ర్ ...నేన కార్తీక్ ... సంహిత నీకోసం చూస్తుంది .." లీలగా వస్తున్నాయి అతని మాటలు...
"మీరేదో పోరపడినట్లు ఉన్నారు..అయాం భార్గవ్ ...మిమ్మల్ని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదే ..." అన్నాడు భార్గవ్ 

                                                 ** **

సడన్ గా జోరున వర్షం మొదలైంది  ...
రోడ్డు మీద నడిచే జనాలు మొత్తం తుపాకి పేల్చితే చెల్లాచెదురు అయ్యే కాకుల్లా అటూ ఇటూ పతిగెత్తుతున్నారు షెల్టర్ కోసం
ఆమె మాత్రం అలానే వర్షంలో తడుస్తూ నిల్చుంది ...ఆమె కళ్ళు బస్సు స్టాప్ లో నిల్చున్న అతన్నే చూస్తున్నాయి ... వర్షంలో వర్షిస్తున్న ఆమె కళ్ళు కడిగిన ముత్యాల్లా ఉన్నాయి ...
"సంహీ ...."
తిరిగి చూసింది ...వెనుకగా వస్తూ కార్తీక్ ...
"ఎన్నాళ్ళిలా అతని కోసం రోజూ బస్సు స్టాప్ లో నిల్చుని చూస్తావ్ ... భార్గవ్ మనల్ని ఇంకెప్పుడూ గుర్తుపట్టడు  ..." అన్నాడు కార్తీక్ బాధగా ..
"ఏదో ఒక రోజు అతనిలో ఉన్న సుధీర్ గుండె నాకోసం కొట్టుకుంటుంది ..నేను రోజూ చూసే ఎదురుచూపులు ఆ గుండెని ఎదోనాడు కరిగించక మానవు ...ఆ రోజు వరకూ ఎదురు చూస్తాను .. ఆ గుండె నిండా నేనే ఉంటాను చంటీ ... ఎప్పటికైనా ఆ గుండెలో స్థానం నాదే ..."

                            ** రెండు సంవత్సరాల తరువాత **

"భార్గవ్...రారా...సంహీ ఎక్కడ?" అడిగాడు కార్తీక్ భార్గవ్ రావడం చూసి ..ఆ రోజు కార్తీక్ కొడుకు మొదటి పుట్టిన రోజు ...
"తను సుధ కలిసి వస్తామన్నారు ... కాసేపట్లో వస్తారు....నేను డైరెక్ట్ గా ఆఫీసు నుంచి వస్తున్నానురా .. ఇంతకీ నా అల్లుడు ఎక్కడ?... వేర్ ఈజ్ మై బర్త్ డే బాయ్ సుధీర్ " అన్నాడు ఇంట్లోకి వస్తూనే ...
"సుధీర్....మామయ్య వచ్చాడురా .. " అంటూ పిలిచాడు కార్తీక్ తన కొడుకు సుధీర్ని ...
ఇంతలో  సంహిత, సుధ వచ్చారు ....
"కార్తీక్...సుధీర్ పేరు నాకు కొడుకు పుడితే పెడదాం అనుకున్నానురా ...కానీ ఈ ఛాన్స్ నువ్వే ముందు కొట్టేసావ్ ..." అన్నాడు భార్గవ్ నవ్వుతూ 
"పర్లేదు లెండి...మనకి డెఫినెట్ గా అమ్మాయే పుడుతుంది ...దానికి సుధీరి అని పెడదాం పేరు ..." అంది సంహిత నవ్వుకలుపుతూ ...
"సుధీరీనా!!... నీకేమో సంహిత అని పోష్ పేరు...నా కూతురికేమో సుధీరినా .." అన్నాడు భార్గవ్ నవ్వుతూ...
పార్టీ అయిపోయాక సంహిత, భార్గవ్ ఇంటికి బైల్దేరారు ...
చాలా సీరియస్ గా కార్ డ్రైవ్ చేస్తూ వెళ్తున్నాడు భార్గవ్ .. 
"భార్గవ్ ...ఆర్ యు ఆల్ రైట్" అంది సంహిత..  
డ్రైవ్ చేస్తూ సంహిత వైపు చూస్తూ "సంహీ ..." అన్నాడు..
"ఊ ..." 
"ఆ రోజుని నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను ..."
"ఏ రోజుని?"
"నువ్వు నాకు ప్రోపోజ్ చేసిన రోజుని ...  "
"జోకా!!...తమరే నన్ను ప్రోపోజ్ చేసారు ముందు... నేను రోజూ బస్సు స్టాప్ కి తమరి కోసమే వచ్చినా, నా కన్నా ముందు మీరే బస్సు స్టాప్ లోనే వచ్చి నన్ను పెళ్ళిచేసుకుంటావా అని అడిగారు కదా..మర్చిపోయారా... నువ్వు లేకపోతే నేను బ్రతకలేనేమో అనిపిస్తుంది నిన్ను చూస్తుంటే అని కూడా అన్నారు ..." అంది సంహిత చిన్నగా నవ్వుతూ 
ఓ నిముషం భార్గవ్ ఏమీ మాట్లాడలేదు ....

"ఆ రోజు గీతం కాంపస్ లో ...కాంటీన్ లో ....నువ్వు నాకోసం పెట్టిన కన్నీళ్లు .. జీవితాంతం నాకు తోడుగా ఉంటావా అని అడిగిన మాట నేను మర్చిపోలేను బంగారం ..."
చివాల్న తిరిగి అతని వైపు చూసింది ... ఆమెలో సన్నని వణుకు ... నిశ్చేష్టురాలై అతన్నే చూస్తూ ఉంది ...
"అదే రోజు రిషికొండ దెగ్గరి అమ్మవారి గుడిలో నీకు బొట్టుపెట్టి నీతోనే ఎప్పటికీ కలిసి ఉంటాను అని ప్రమాణం చేశాను ...ఆ మాట నిలుపుకోలేక పోయాను... నిన్ను వదిలేసి ఈ లోకం నుంచి వెళ్ళిపోయాను ..." అతని కళ్ళలో నీళ్ళు ...
"సు ...ధీ .....ర్ " వణుకుతున్న ఆమె పెదవుల నుండి లీలగా వచ్చాయి ఆ పదాలు ...
అతను వంద  కె.ఏం.పి.హెచ్ తో హై వే మీద దూకించాడు బండిని ....

********************* సమాప్తం ********************
Meet you all soon -------------- Ramakrishna Reddy kotla